Κατερίνα Βερούτσου: «Οι εικόνες μου είναι φευγάτες»

 

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Γεννήθηκε στην Πάτρα. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. και στο Μόντρεαλ του Καναδά. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Μόντρεαλ (Concordia, University of Montreal). Από το 1982 ζει μόνιμα στην Αθήνα. Εργάζεται κυρίως ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων και και έχει στο ενεργητικό της πάνω από 150 τίτλους εκπαιδευτικών και λογοτεχνικών βιβλίων. Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παράλληλα με την εικονογράφηση βιβλίων και άλλων εντύπων, έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία, τη ζωγραφική και τη ζωγραφική σκηνικών για την τηλεόραση. Το 2009 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης για το βιβλίο «Νεράιδα στο έλατο» του Μάνου Κοντολέων και προτάθηκε για την τιμητική πλακέτα της ΙΒΒΥ. Το 2011 έλαβε το βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για την καλύτερη συνεργασία συγγραφέα και εικονογράφου στο βιβλίο «Το ταλέντο του ήλιου» της Χρυσάνθης Καραΐσκου και του βιβλίου «Είναι κάτι που μένει» του Βασίλη Κουτσιαρή, το 2014..Τελευταία της εικονογράφηση το βιβλίο της Μαρίας Αγγελίδου, το Βυζάντιο σε έξι χρώματα, Μεταίχμιο.

-Πως γίνεται κάποιος ζωγράφος;

Η ζωγραφική είναι κι αυτή μία γλώσσα επικοινωνίας. Για να μάθεις να την μιλάς πρέπει να αφιερώσεις πολύ χρόνο και πολύ κόπο- και πολύ επιμονή. Και να την αγαπήσεις πολύ.

-Εσείς;

Κάπως έτσι παλεύω κι εγώ. Η διαδικασία της μάθησης δεν τελειώνει ποτέ. Μόνο έτσι μπορείς να εξελιχθείς.

-Θυμάστε τις παιδικές σας ζωγραφιές;

 

Θυμάμαι πολύ καθαρά τις παιδικές μου ζωγραφιές γιατί δεν ήθελα να κάνω τίποτε άλλο. Ήταν κάτι φανταστικά τοπία, ανύπαρκτα, όπου κατοικούσαν πλάσματα αλλόκοτα. Μου άρεσε πολύ η μυρωδιά του χαρτιού και η υφή των χρωμάτων.

-Τι σας έμαθε η θητεία σας στο Μόντρεαλ και τη Νέα Υόρκη;

Στο Μόντρεαλ και στην Νέα Υόρκη μεγάλωσα και φαντάζομαι πως η νοοτροπία μου διαμορφώθηκε με τα εκεί δεδομένα. Σίγουρα έμαθα να είμαι επαγγελματίας σε αυτό που κάνω.

-Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Οι αγαπημένοι μου ζωγράφοι είναι πολλοί και διαφορετικοί. Τώρα όμως μου έρχονται  στο νου, η Frida Kallo, ο Francis Bacon, ο Egon Schiele…

-Ο εικαστικός που επηρέασε τη δουλειά σας;

Οι επιρροές έρχονται από παντού, όμως όταν ξεκίνησα να εικονογραφώ είχα ξεχωρίσει την καταπληκτική εικονογράφηση του Dusan  Kallay. Ακόμη τον θαυμάζω.

-Πότε ήρθε η παιδική εικονογράφηση;

Η παιδική εικονογράφηση ήρθε μάλλον τυχαία. Εικονογράφησα ένα ανέκδοτο για μία φίλη, το οποίο έπεσε στα χέρια ενός εκδότη, και κάπως έτσι ξεκίνησε μία διαδρομή η οποία ακόμη ξεδιπλώνεται.

-Οι εικόνες στο βιβλίο είναι όπως η μουσική στο ποίημα;

Ή όπως η μουσική σε ένα ΄κινηματογραφικό έργο. Η εικονογράφηση σε ένα παιδικό βιβλίο μπορεί να απογειώσει το κείμενο ή αντίθετα να το καταστρέψει. Το ζητούμενο είναι να συνεργάζονται το κείμενο και η εικόνα, να αλληλοσυμπληρώνονται και όχι να συγκρούονται.

-Ακολουθείτε συγκεκριμένη τεχνική;

Δεν ακολουθώ πάντα συγκεκριμένη τεχνική γιατί εξαρτάται από το τι θα μου προκύψει από το κείμενο. Το σίγουρο είναι ,όμως, ότι μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι με καινούργια υλικά. Αυτό δεν μου επιτρέπει να βαριέμαι.

-Πόσες εικονογραφήσεις βιβλίων αριθμείτε μέχρι σήμερα;

Νομίζω πως θα πρέπει να έχω ξεπεράσει τα 150 βιβλία. Τώρα που το λέω μου φαίνεται τεράστιο νούμερο…

-Εστιάζετε στην ανθρώπινη φιγούρα….

Ναι, μου αρέσει πολύ η ανθρώπινη φιγούρα, κυρίως τα πρόσωπα. Έχουν να πουν τόσα πολλά!

-Το τοπίο σας είναι μάλλον σκηνογραφικό;

Δεν ξέρω ακριβώς πως να χαρακτηρίσω τα τοπία μου. Ξέρω ότι δεν θέλω να είναι απόλυτα “ρεαλιστικά”, μάλλον είναι πλασματικά. Βέβαια, υπάρχουν και οι δεσμεύσεις του κειμένου που με υποχρεώνουν να προσγειωθώ στην πραγματικότητα.

-Εκθέσεις ζωγραφικής κάνετε;

Εκθέσεις ζωγραφικής κάνω, όχι όμως όσο συχνά θα ήθελα, γιατί η εικονογράφηση δεν μου αφήνει  χρόνο που μου χρειάζεται για να δημιουργήσω  τις δικές μου ζωγραφικές ενότητες.

-Η ωραιότερη φιλοφρόνηση που εισπράξατε για τα έργα σας;

Μου αρέσει πολύ όταν μου λένε ότι οι εικόνες μου είναι φευγάτες.

-Ποίηση είναι ζωγραφική που μιλά και ζωγραφική, ποίηση που σωπαίνει;

Πράγματι, έτσι είναι. Η ζωγραφική είναι ποίηση που σωπαίνει. Καμιά φορά όμως φωνάζει δυνατά.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here