Και τι είναι η οικονομία; Εσείς, που κάνετε τον έξυπνο!

Του ΙΩΑΝΝΗ Χ. ΒΟΥΛΓΑΡΗ*
 
Έχει γίνει ευρέως γνωστή πλέον η «ατάκα»  its the economystupid (είναι η οικονομία, ηλίθιε)!του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Bill Clinton, ή μάλλον του Ελληνικής καταγωγής επικοινωνιολόγου του George Stephanopoulos, η οποία συνεχώς επαναλαμβάνεται σε κάθε ευκαιρία από ορισμένους «αστέρες της οικονομίας» και «πεφωτισμένους» στα θέματα της οικονομίας, για να τονίσουν την με κάθε μέσο και τίμημα επίτευξη δημοσιονομικής πειθαρχίας και αριθμητικής επιτυχίας των οικονομικών στόχων τους και μάλιστα ορισμένες φορές κατά τρόπο προσωποποιημένο και αγενή, όπως συνέβη πρόσφατα, στη Διεθνή Οικονομική Διάσκεψη του Νταβός στην Ελβετία, από τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών απευθυνόμενο στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο η φράση αυτή εκφέρεται, και συνήθως υποδηλώνει το ήθος και το επίπεδο αυτού ή αυτών που τη διατυπώνουν και την προβάλλουν ως επιχείρημα των στόχων και των επιδιώξεών τους, αυτή μάλλον δείχνει την άγνοια της απλής πραγματικότητας του τι είναι Οικονομία και σε τι αποσκοπεί, από αυτούς που τη χρησιμοποιούν μ’ αυτό τον τρόπο  κι αυτό ανεξάρτητα των όποιων τίτλων θέλουν να προβάλλουν σχετικά με την εξυπνάδα τους και τις ικανότητές τους να διαχειρίζονται τα κοινά.
Μια σύντομη αλλά πολύ ουσιαστική απάντηση στη σοφιστική αυτή τοποθέτηση των υπέρμαχων τηςοικονομίας των αριθμών, χωρίς καμιά άλλη θεώρηση, έχει ήδη δώσει από τη δεκαετία του 1960 ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου, λέγοντας ότι μπορεί να ευημερούν οι αριθμοί, αλλά να δυστυχούν οι άνθρωποι. Είναι γνωστό επίσης το ανέκδοτο που αναφέρεται στη στατιστική,ως οικονομική θεώρηση με αριθμητικά-ποσοτικά κι όχι ουσιαστικά-ποιοτικά δεδομένα, κατά το οποίο,όταν ένας άνθρωπος τρώει δυο καρβέλια ψωμιά κι ένας άλλος κανένα, η στατιστική θεωρεί ότι ο καθένας τους έφαγε από ένα καρβέλι!
Έτσι και σήμερα το γεγονός ότι 62 άνθρωποι στο Κόσμο και τη Σύγχρονη Οικονομία αύξησαν την περιουσία τους κατά τρόπο που να αντιστοιχεί με τη συνολική περιουσία του μισού πληθυσμού της Γης (3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι) θεωρείται, από τους υπέρμαχους της ποσοτικής και μόνο αντίληψης της οικονομίας, ως θετικό στοιχείο, γιατί έτσι αυξήθηκε … ο συνολικός πλούτος, ανεξάρτητα του πώς κατανέμεται αυτός και επίσης ανεξάρτητα του αν έτσι αυξήθηκε και η φτώχεια για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού και μάλιστα κατά τρόπο πολλαπλάσια αντιστρόφως ανάλογοως προς εκείνους που επωφελήθηκαν από την αύξηση αυτή του συνολικού πλούτου! Συνεπώς, πρόκειται όχι μόνο για μια κοντόφθαλμη και υποκριτική θεώρηση της οικονομίας, αλλά και ταυτόχρονα άκρως επικίνδυνη για την ίδια την οικονομία, αλλά και για την κοινωνική συνοχή και τελικά για την ίδια την Ανθρωπότητα.
Πραγματικά, σε τι χρησιμεύει η οικονομία και η αύξηση του πλούτου, αν δεν συμβάλλουν στο να βελτιωθεί το επίπεδο διαβίωσης όλο και περισσότερων ανθρώπων, αλλά αντίθετα οδηγούν σε όλο και μεγαλύτερες ανισότητες και κυρίως σε καταστάσεις, που μπορούν να οδηγήσουνένα μεγάλο μέρος των συνανθρώπων μας σε ένδεια και απελπισία και να καταλήξουν σε καταστροφικές συγκρούσεις και αντιστροφή του κλίματος της ευημερούσας οικονομίας των αριθμών και της ποσότητας του παραγόμενου πλούτου; Η συνεχής αύξηση της φτώχειας σε επίπεδα που θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση αυτών που την υφίστανται, παράλληλα με την αύξηση της συσσώρευσης του πλούτου όλο και σε λιγότερους, οδηγεί τους πρώτους όχι μόνο να παύσουν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην παραγωγή αυτού του πλούτου από τον οποίο δεν ωφελούνται, αλλά και να στραφούν κατ’ αυτών που έχουν δημιουργήσει αυτή την κατάσταση, είτε ενσυνείδητα, είτε ασυνείδητα.
Η τρομακτική αύξηση του αριθμού φτωχών και ανέργων, αυξάνει επίσης τις δυνατότητες να στρατολογηθούν στα πλαίσια αυτά, όχι μόνο απλοί αμφισβητίες τις κοινωνίας αυτής των τεραστίων ανισοτήτων, αλλά όλο και περισσότεροι πολέμιοί της, που θέλουν να την ανατρέψουν με βίαιο τρόπο και ακολουθώντας καταστροφικές μεθόδους, ανεξάρτητα από τη πολιτική ιδεολογία (πάντοτε ακραία και αντικοινωνική) που υιοθετούν αυτοί. Και αυτό άρχισε πλέον να γίνεται ορατό όχι μόνο από «ανόητους», ή «ηλίθιους», αλλά καιαπό τις «οικονομικές διάνοιες και αυθεντίες», οι οποίες όμως εξακολουθούν να προσπαθούν να λύσουν ή να καλύψουν το πρόβλημα με ατάκες και σλόγκαν, όπως π.χ. και το… «Τέλος της Ιστορίας» (!!!), με τα οποία νομίζουν ότι κατατροπώνουν όσους τολμούν να αρθρώσουν κάποιο άλλο λόγο, πιο εποικοδομητικό από το δικό τους. Το φαινόμενο είναι πλέον παγκόσμιο και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια γενικευμένη κοινωνική σύγκρουση με καταστροφικά αποτελέσματα για την Ανθρωπότητα, ίσως μεγαλύτερα των δύο προηγουμένων παγκοσμίων πολέμων και δεν μπορούμε πλέον ανέξοδα να το αγνοούμε ή να εξορκίζουμε με διάφορους τρόπους τα αποτελέσματά του.
Η κατάσταση είναι η ίδια και ίσως χειρότερη και στην Ελλάδα. Ειδικότερα,στη Πατρίδα μας η επίσημη ανεργία σήμερα βρίσκεται στο 25% του ενεργού πληθυσμού  και το 50% των νέων, ή δε ανεπίσημη σε πολύ υψηλότερα επίπεδα. Η φτώχεια και η ανέχεια πλήττει περισσότερο από το 40% ή τα  2/5 του πληθυσμού της, ενώ η κατηγορία αυτή αυξάνεται ταχύτατα  πλέον με τη συνεχή φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, που αποτελούσε μέχρι πριν από την κρίση τη μεγαλύτερη μερίδα του Ελληνικού πληθυσμού και τη ραχοκοκαλιά και κύρια κινητήρια δύναμη της Ελληνικής Οικονομίας. Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη και οι ανεκπλήρωτες οφειλές προς το Δημόσιο και άλλα πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου μεγαλώνουν συνεχώς, φθάνοντας πλέον σε δυσθεώρητα ποσά, λόγω τις δυσπραγίας και της ύφεσης που αυξάνονται συνεχώς και, παρά τα διάφορα Μνημόνια και τα εφαρμοστικά μέτρα που μας επιβάλλονται, η κατάσταση χειροτερεύει χωρίς τέλος.
Ακούστηκε στην αρχή της κρίσης, ότι «λεφτά υπάρχουν» και δεν το ξέραμε και γι’ αυτό κάλεσαν το ΔΝΤ τα βρει και να μας τα φέρει. Αντί όμως να μας έλθουν λεφτά, μεγάλωσε το χρέος μας, από 80% περίπου του ΑΕΠ που ήταν, στο 180% κι’ όχι μόνο λεφτά δεν είδαμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία, αλλά χάσαμε κι’ αυτά που είχαμε: οι μισθοί και συντάξεις μειώθηκαν πάνω από 10 φορές και πλέον δεν φθάνουν σχεδόν ούτε τους φόρους να πληρώσουμε, που αυτοί αντίθετα αυξήθηκαν, πάρα πολλοί συμπατριώτες μας και στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα έχασαν τις δουλείες τους και πάρα πολλοί, ιδίως νέοι και νέες με προσόντα, ξενιτεύονται, ενώ αρκρτοί πωλούν όσο-όσο τα υπάρχοντά τους σε ξένουςκαι η χώρα αφελληνίζεται. Επί πλέον, σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα δεινά, η Ελλάδα πρέπει πλέον να φιλοξενήσει εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες με τα λίγα μέσα που διαθέτει και βρίσκεται και κατηγορούμενη γιατί δεν το κάνει πάντοτε…επιτυχώς,όταν άλλες χώρες, εντός ή εκτός Ευρώπης (όλες έχουν ακριβώς την ίδια, αν όχι μεγαλύτερη υποχρέωση και ευθύνη με ‘μας, που τουλάχιστον δεν δημιουργήσαμε τους πολέμους στη Συρία και αλλού, ούτε την παγκόσμια φτώχεια) κάνουν τελετές γιατί δέχτηκαν 150 πρόσφυγες ή δηλώνουν ότι θα δεχτούν 10.000 πρόσφυγες, … εφόσον και όταν οι συνθήκες στην χώρα τους το επιτρέψουν.
Αντίθετα, οι «θεσμοί» μας θεωρούν «δέσμιους» και ζητούν να κάνουμε κι’ άλλες περικοπές συντάξεων και μισθών για να οδηγηθούμε έτσι ….και σ’ άλλη ύφεση και φτώχεια, όπως έχει δείξει η μέχρι σήμερα πικρή εμπειρία όλων, των «θεσμών» μη εξαιρουμένων και κατά την ίδια την ομολογία τους! Ακόμη, θα πρέπεινα τηρήσουμε όχι μόνο τις υποχρεώσεις που αναλάβαμε, αλλά κι αυτές που θέλουν μερικοί να μας επιβάλλουν, όπως π.χ. ο σημερινός διάδοχος, ως υπουργός εξωτερικών του Βελγίου,του αείμνηστουPaulHenriSpaak (θα τρίζουν τα κόκαλά του), ο οποίος ζητά να φιλοξενήσουμε στα Ελληνικά νησιά…. μερικά εκατομμύρια μεταναστών, τους οποίους θα γλιτώσουν αυτοί, για να μας χαρίσουν (αν και πότε) μερικά δισεκατομμύρια από το χρέος μας, για το οποίο συνεχίζουμε να πληρώνουμε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του ΑΕΠ, χωρίς να γίνεται λόγος για κάποια διευκόλυνση έστω και προσωρινή, πριν εφαρμόσουμε όλα αυτά τα αντιαναπτυξιακά μέτρα που ζητούν, με μοναδικό επιχείρημα την αναιδή (απ’ όλες τις απόψεις) εκστόμιση Itstheimplementationstupid (είναι η εφαρμογή ανόητε), αγνοώντας προκλητικά την παρούσα κατάσταση και δείχνοντας έτσι ιδεολογικό φανατισμό αλλά και άγνοια των κινδύνων που κάτι τέτοιο δημιουργεί! Βεβαίως, ως άλλοθι γι’ αυτή την απρεπή φράση, ο γηραιός και σεβαστός (!) κύριος που τηνεξέφερε, ίσως ανέμενε αυτό που σε ανάλογες περιπτώσειςανταπαντούσε κάποιος πρώην Έλληνας  ομόλογός του και ήταν…ένα απλό και εύηχο Ουάου (!),πουόμως ευτυχώς δεν δεν συνέβη και στη προκειμένη περίπτωση, αφού ο συνομιλητής του Έλληνας Πρωθυπουργός απάντησε, τόσο ευγενικά, όσο και θεμελιωμένα κυρίως .
Παρ’ όλα αυτά,μάλλον καλά πέρασανακόμη μια φορά όσοι συζήτησαν για την Οικονομία(αλλά ποιά;) και φέτος στο Νταβός, μεταθέτοντας την επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τους άλλους και πολλούς,όπως θεωρούν αρκετοί από αυτούς (αφού τα δικά τους θεωρούν ότι τα έχουν ήδη λυμένα!),… για τα σωτήριο έτος 2030 και μετά – καλά να είμαστε μέχρι τότε, που σίγουρα δεν θα είμαστε εάν συνεχιστεί να εφαρμόζεται η αντίληψη που έχουν για την οικονομία(!) – σύμφωνα με όσα δήλωσαν στα ΜΜΕ στο τέλος της Διάσκεψης του Νταβός, ο πρώτος στη κατάταξη από τους 62 παραπάνω αναφερόμενους «πάμπλουτους» της σύγχρονης Οικονομίας και η σύζυγός του. Όμως μάλλον λίγοι κατάλαβαν ή θέλησαν να καταλάβουν ότι η οικονομία είναι για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για την οικονομία, δηλαδή σύμφωνα με τη γλωσσική απόδοση που προτιμούν τα (ίσως όχι και τόσα πολλά, αλλά αρκετά για να κάνουν αισθητή παντού την παρουσία τους, συνήθως μόνο με cheapslogansκαι μειωτικές ατάκες και χωρίς πειστικά επιχειρήματα)…«ξεφτέρια» της «σύγχρονης» αυτής οικονομίας, αλλά με πιο ευγενικό τρόπο, μιας και συγκεκριμένα δεν λείπουν τα επιχειρήματα, όπως είδαμε έστω και σύντομα παραπάνω: That must be the economy and its human implementationmy clever boy or girl(= Αυτή πρέπει να είναι η οικονομία και η ανθρώπινη εφαρμογή της, έξυπνό μου αγόρι ή κορίτσι)!
* Ο Ιωάννης Χ. Βούλγαρης, είναι Ομότιμος Καθηγητής Νομικής ΔΠΘ (ivoulga@law.duth.gr)
            
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here