Ισπανία όπως…Ελλάδα. Οι κρίσιμες περιφερειακές εκλογές της Κυριακής

Του ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΟΤΣΙΡΑ

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI

Οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές που θα διεξαχθούν την Κυριακή 24 Μαΐου, θα αποτελέσουν μια πρόβα τζενεράλε, ενόψει των βουλευτικών εκλογών στο τέλος του έτους.

Ο ισπανικός λαός καλείται στις κάλπες, προκειμένου να αναδείξει τους νέους τοπικούς άρχοντες. Ωστόσο, οι επικείμενες περιφερειακές εκλογές παρουσιάζουν ένα τεράστιο ενδιαφέρον, κι αυτό διότι το πολιτικό σκηνικό έχει αλλάξει άρδην τον τελευταίο καιρό, κι επιπλέον θα ακολουθήσουν οι βουλευτικές εκλογές στη χώρα, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν το Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο.

Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα τέσσερα πρώτα κόμματα βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Ο παραδοσιακός δικομματισμός παρουσιάζει πολύ σημαντικές απώλειες δημοσκοπικά, τη στιγμή που δύο εναλλακτικά κόμματα-δημιουργήματα της κρίσης, «φλερτάρουν» με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας.

Η Ισπανία, όπως και η Ελλάδα, είναι μία χώρα όπου οι οικονομικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις της κρίσης χρέους είναι σχεδόν οι ίδιες, κι επομένως οι αποφάσεις των δύο παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας, τα οποία υιοθέτησαν τη σκληρή γραμμή Μέρκελ-Σόιμπλε, είχαν ένα τεράστιο πολιτικό κόστος προς τα ίδια αυτά τα κόμματα.

Από το 1982 μέχρι και σήμερα, οι Σοσιαλδημοκράτες (PSOE) και το Λαϊκό Κόμμα (PP), εναλλάσσονται στην εξουσία, ωστόσο τα νεοεμφανισθέντα κόμματα Podemos και Ciudadanos, έχουν μπει δυναμικά στον πολιτικό χάρτη της Ισπανίας, κι έχουν ως στόχο την ανατροπή των παραδοσιακά διαμορφωμένων πολιτικών ισορροπιών. Συνεπώς, οι επικείμενες εκλογές, θα είναι οι πιο αμφίρροπες στην μετά-Φράνκο εποχή.

Ύφεση, λιτότητα … και σκάνδαλα

Τα κοινωνικά προβλήματα στην Ισπανία είναι παρόμοια με αυτά στην Ελλάδα. Η Ισπανία και η Ελλάδα αποτελούν τα τελευταία χρόνια τις δύο χώρες με τους υψηλότερους δείκτες ανεργίας στην ΕΕ, και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ανεργία στους νέους ανθρώπους, όπου τα ποσοστά αγγίζουν ή και ξεπερνούν το 50%. Επιπλέον, ένα ακόμη κοινό πρόβλημα είναι το θέμα των πλειστηριασμών, όπου έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από μισό εκατομμύριο εξώσεις τα τελευταία χρόνια.

Από την λίστα των κοινωνικών προβλημάτων στην Ισπανία, δεν θα μπορούσε να λείψει και η διαφθορά, η οποία έχει λάβει «τρομακτικές διαστάσεις», και όπου μάλιστα το πιο ηχηρό σκάνδαλο των τελευταίων ετών, σχετίζεται με το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα.

Πρόσφατα, ισπανός δικαστής έδωσε εντολή να δικαστούν 40 άτομα, που σχετίζονται με το «δίκτυο γκιρτέλ», και μεταξύ των οποίων είναι και τρεις πρώην ταμίες του Λαϊκού Κόμματος, αλλά και η πρώην υπουργός Υγείας Άνα Μάτο. Το συγκεκριμένο σκάνδαλο, αφορά υποθέσεις ξεπλύματος μαύρου χρήματος, φοροδιαφυγής, αλλά και δωροδοκίας πολιτικών που γινόταν από την δεκαετία του ’90, μέχρι και το 2009.

Podemos: Η φωνή των αγανακτησμένων, μετουσιώθηκε σε κόμμα

Οι Podemos εμφανίστηκαν ως κίνημα την περίοδο των «αγανακτισμένων» στην Ισπανία (σ.σ. Los indignados όπως τους έλεγαν εκεί), το 2011. Ωστόσο, ως κόμμα ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2014 και στις ευρωοεκλογές του ίδιου έτους, συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 8%, που μεταφράζεται σε 5 έδρες στο ευρωκοινοβούλιο. Οι Podemos εντάσσονται στο κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς, δηλαδή στην ίδια ευρω-ομάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με την Ενωμένη Αριστερά, που είναι το έτερο αριστερό κόμμα της Ισπανίας.

Το πλεονέκτημα των Podemos είναι ότι είναι ένα κόμμα-δημιούργημα της ευρωπαϊκής κρίσης και έρχεται με προτάσεις κατά της λιτότητας, αλλά και καταπολέμησης της διαφθοράς, που μαστίζει την ισπανική κοινωνία. Η φρεσκάδα του κινήματος, αλλά και οι εναλλακτικές προτάσεις που παρουσιάζει, εκτόξευσαν τα δημοσκοπικά του ποσοστά, σε επίπεδα τόσο υψηλά, όπου θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την διακυβέρνηση της χώρας.

Επικεφαλής των Podemos είναι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, ένας 36χρονος καθηγητής πολιτικών επιστημών, ο οποίος συγκεντρώνει στο πρόσωπό του τις ελπίδες, ιδιαιτέρως των νέων ανθρώπων για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτή η ελπίδα, μεταφράστηκε σε δημοσκοπικά ποσοστά του επιπέδου του 27-28% (Φεβρουάριος 2015), που έφερναν τους Podemos στην πρώτη θέση.

Παρ’ όλα αυτά, τον τελευταίο καιρό ξέσπασε μια κρίση στους κόλπους των Podemos. Ο Χουάν Κάρλος Μονεδέρο, ο οποίος ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος, αποχώρησε με την αιτιολογία ότι οι Podemos έχουν «στρογγυλέψει» τις ριζοσπαστικές τους θέσεις, και μετατρέπονται σε ένα συστημικό κόμμα.

Ο Μονεδέρο υπήρξε για εννέα χρόνια σύμβουλος της κυβέρνησης του Ούγκο Τσάβες στην Βενεζουέλα, από όπου έφυγε υποστηρίζοντας ότι «είχε γίνει μια στροφή των Βενεζουελάνων στον άκρατο καταναλωτισμό». Από τις υπηρεσίες που είχε προσφέρει ο Μονεδέρο στην Βενεζουέλα, είχε καρπωθεί αμοιβές 425 χιλιάδων ευρώ, τις οποίες δεν είχε δηλώσει στην εφορία. Γι’ αυτό το γεγονός, ο Μαριάνο Ραχόι κατηγόρησε τους Podemos για παράνομη χρηματοδότηση. Ο ίδιος ο Μονεδέρο παραδέχτηκε την φοροδιαφυγή, αλλά αρνήθηκε την κατηγορία για παράνομη χρηματοδότηση του κόμματος.

Αυτές οι εξελίξεις, συνέβησαν την ίδια περίοδο όπου σημειώθηκε και μια δημοσκοπική πτώση για τους Podemos, οι οποίοι βρέθηκαν από την πρώτη στην τέταρτη θέση (με ποσοστό 18%), αν και η διαφορά του τέταρτου κόμματος από το πρώτο είναι μόλις τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες.

 

Ciudadanos: H νέα δύναμη του κέντρου, που «γέρνει» προς τα δεξιά

Μία ακόμη παράμετρος που μπορεί να ανακόψει την δυναμική των Podemos, είναι το κόμμα Ciudadanos του Άλμπερτ Ριβέρα. Οι Ciudadanos δημιουργήθηκαν το 2006, και για εννέα χρόνια δραστηριοποιούνταν μόνο στο τοπικό κοινοβούλιο της Καταλονίας. Τοποθετούνται στον κεντρώο χώρο, ωστόσο ορισμένοι αναλυτές, τους έχουν χαρακτηριστεί και ως «Podemos της δεξιάς».

Οι Ciudadanos προσπαθούν να συσπειρώσουν στο πλευρό τους, απογοητευμένους ψηφοφόρους, που προέρχονται από τα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Ο Άλμπερτ Ριβέρα, είναι ένας 35χρονος δικηγόρος από την Βαρκελώνη, ο οποίος υπόσχεται την πάταξη της διαφθοράς και καταγγέλλει τον παλιό δικομματισμό. Αν και Καταλανός, ο Ριβέρα τάσσεται κατά της αυτονόμησης της Καταλονίας, ενώ παράλληλα, δεν μπορεί να διανοηθεί μια Ισπανία εκτός ΕΕ «Η Καταλονία είναι η πατρίδα μου, η Ισπανία είναι η χώρα μου και η Ευρωπαϊκή Ένωση το μέλλον μας», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Ο Ριβέρα υπήρξε στο παρελθόν μέλος του Λαϊκού Κόμματος, όπως επίσης και το «νούμερο 2» του κόμματος Καρίνα Μεχίας, η οποία υπήρξε μέλος του Λαϊκού Κόμματος, για μια εικοσαετία. Κατά συνέπεια σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, οι θέσεις που ενστερνίζονται οι Ciudadanos είναι νεοφιλελεύθερες, και τάσσονται ξεκάθαρα υπέρ της ελεύθερης αγοράς. Ο ίδιος ο Ριβέρα, ασκώντας κριτική στους  Podemos, είχε πει χαρακτηριστικά «Οι λύσεις που προτείνουν οι Podemos είναι απαρχαιωμένες. Υποστηρίζουν ένα παρεμβατικό μοντέλο, όπου θέλουν περισσότερο κράτος. Αυτοί κατηγορούν το σύστημα, ενώ εμείς κατηγορούμε τους ανθρώπους που διέφθειραν το σύστημα».

Οι απέλπιδες προσπάθειες του Ραχόι, προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία

Το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα του Μαριάνο Ραχόι, εμφανίζεται ελαφρώς ενισχυμένο δημοσκοπικά, ανακτώντας την πρώτη θέση. Ωστόσο το ποσοστό του 22% που συγκεντρώνει, είναι ακριβώς το μισό σε σχέση με το 44%, που είχε λάβει στις εκλογές του 2011.

Οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν, τα σκάνδαλα και οι κοινωνικές ανισότητες που εντάθηκαν την τελευταία τετραετία, δεν δίνουν καμία ελπίδα στον Ραχόι για επανάληψη του εκλογικού θριάμβου του 2011. Σε περίπτωση νίκης του Λαϊκού Κόμματος, η συνεργασία με τους Σοσιαλδημοκράτες, θεωρείται δεδομένη (και αντίστροφα, στην περίπτωση νίκης του PSOE), ενώ δεν αποκλείεται και η σύμπραξη των Ciudadanos, σε έναν τέτοιο κυβερνητικό συνασπισμό.

Η τακτική που ακολουθεί ο Ραχόι τους τελευταίους μήνες, είναι να ασκεί «αντιπολίτευση» στους Podemos, σε μια προσπάθεια να «ξεφουσκώσει» τα ποσοστά τους. Σε αυτήν την λογική, δεν χάνει την ευκαιρία να κάνει δριμεία κριτική στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. «Τα πράγματα δεν πήγαιναν άσχημα. Στη συνέχεια η ελληνική κυβέρνηση άλλαξε. Η νέα κυβέρνηση έλαβε την απόφαση να πει ότι δεν αποδέχεται τίποτε από ό,τι μπορούσε να της πει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», τόνισε ο ισπανός πρωθυπουργός, ενώ παράλληλα δήλωσε ικανοποιημένος με τους ρυθμούς ανάπτυξης της Ισπανίας, οι οποίοι θα μπορούσαν να τεθούν σε κίνδυνο, εξαιτίας της αστάθειας που παρουσιάζει το πολιτικό σκηνικό.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here