Η σύνοδος του Νότου, ο ηγετικός ρόλος Τσίπρα-Ελλάδας στη νέα ΕΕ και η εγχώρια πολιτική μικροψυχία

Οσο κι αν η ΝΔ δεν τολμά να το παραδεχθεί, όαο κι αν κρύβεται πίσω από τον μικρόψυχο, μίζερο σχολιασμό του Αδωνι Γεωργιάδη που ταυτίσθηκε για μια ακόμη φορά πλήρως με το Σόιμπλε και τους κολλητούς του, ακραίους συντηρητικούς του Βορρά, η αλήθεια δεν κρύβεται.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαίωσε και ενδυνάμωσε την ηγετική θέση του αλλά και την θέση της Ελλάδας στον προοδευτικό ευρωπαϊκό χάρτη. Ο έλληνας πρωθυπουργός, που πέρσι έφερε τα πάνω κάτω στην καθεστωτική ευρωπαική γραφειοκρατία, αμφισβητώντας την τεχνοκρατική ορθοδοξία των οπαδών νεοφιλελευθερισμού και ζητώντας ένα νέο δημοκρατικό μοντέλο διακυβέρνησης και λογοδοσίας στην ΕΕ, με σεβασμό στη νομιμοποίηση και τη λαϊκή κυριαρχία, ο πρωθυπουργός που λοιδωρήθηκε εντός κι εκτός Ελλάδας για αυτό, αναγορεύεται σε σημαίνοντα πόλο της νέας ευρωπαικής αρχιτεκτονικής που οικοδομείται.

Κάποιοι λένε ότι η Ελλάδα και ο Ελληνας πρωθυπουργός, με τη πρωτοβουλία και την πραγματοποίηση της συνόδου του Νότου, για την οποία έβγαλαν φλύκταινες τα «αρπακτικά’ του ευρωπαϊκού βορρά,  ενισχύει τη θέση του ως του ευρωπαiου ηγέτη-σύμβολο, που αντιστέκεται στις πολιτικές λιτότητας της Μέρκελ.

Οπως και νάχει, ο Αλ. Τσίπρας, είτε το θέλουνε κάποιοι είτε όχι, είτε τους αρέσει είτε όχι, έχειν παίξει καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση μιας ενιαίας πολιτικής των ευρωπαϊκών χωρών του Νότου, που έχουν λίγο πολύ τα ίδια προβλήματα, απέναντι στη κυρίαρχη γερμανική αντίληψη για την Ευρώπη που την οδηγεί μαθηματικά σε τέλμα και διάλυση.

Το γεγονός και μόνο ότι ο Πρόεδρος της Γαλλίας Φρ. βΟλάντ και ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, της δεύτερης και τρίτης σε οικονομική και πολιτική ισχύ χώρες της ΕΕ, συμμετείχαν στη σύνοδο και συμφώνησαν στη κοινή διακήρυξη για την ανάγκη στροφής της Ευρώπης σε πολιτικές ανάπτυξης, κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, αποτελεί σημαντική ευρωπαική εξέλιξη, που φέρνει την Ελλάδα στη πρωτοπορία των αλλαγών που έρχονται.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο Ολάντ συμμετείχε γιατί έχει στο μυαλό του τις προεδρικές εκλογές του 2017 και επιθυμεί να εμφανίσει στο γαλλικό λαό ότι έχει εναλλακτικό προοδευτικό σχέδιο για την ΕΕ και ότι δεν σύρετε πίσω από τις επιλογές της Μέρκελ. Αλλά ακόμη κι αυτό, στα θετικά του έλληνα πρωθυπουργού εγγράφεται, αφού κατάφερε να διαβάσει σωστά τη συγκυρία.

Η φράση του Ρέντσι, «επιτέλους ο Ολάντ είναι μαζί μας», λέει πολλά για την αμφιθυμία και την αναβλητικότητα του Γάλλου προέδρου, που του στοίχισε μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο στη χώρα του.

Η μετατροπή της συνόδου σε μόνιμο φόρουμ διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και επεξεργασίας κοινών πολιτικών των χωρών του Νότου, αποτελεί τεράστια νίκη του Ελληνα πρωθυπουργού που την εμπνεύσθηκε. Είναι η απάντηση της λογικής και της προόδου, στο τεκτονικό μονολιθισμό που οδηγεί την ΕΕ στα βράχια.

Η μάχη έχει αρχίσει και θα είναι μεγάλη και καθοριστική όχι μόνο για το μέλλον της ΕΕ αλλά και της Ελλάδας. Η Μπρατισλάβα θα είναι μόνο η αρχή. Η απόλυτη ηγεμονία της Γερμανίας στην Ευρωπαικης Ενωσης της μιζέριας, της ξενοφοβιας και της λιτότητας, αμφισβητείται πλέον ανοικτά και συντεταγμένα. Ο Ελληνας πρωθυπουργός με τις ενέργειες του, έδωσε σάρκα και οστά σε αυτή την αμφισβήτηση που αποτελεί και τη μόνη ελπίδα σωτηρίας της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα, οι εγχώριες πολιτικές δυνάμεις αδυνατούν ή δεν θέλουν να δούν την πραγματικότητα. Κρύβονται με πρωτοφανή μικροψυχία, πίσω από το δάκτυλό τους και τον Β. Σόιμπλε.

Αποτελεί δείγμα της κατάντιας του παλαιού πολιτικού κόσμου να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και απόδειξη της αδυναμίας του να αρθρώσει ένα στιβαρό πολιτικό σχέδιο υπέρβασης της σημερινής αδιέξοδης κατάστασης. Προτιμά έτσι να στοιχίζεται πίσω απ ότι πιο ακραίο στη συντηρητική Ευρώπη, αδιαφορώντας και υπονομεύοντας ταυτόχρονα και τα ελληνικά συμφέροντα στην ΕΕ.

Αντί να πουν ένα καλό καλό λόγο και να ενισχύσουν την ελληνική πρωτοβουλία για αλλαγή των συσχετισμών στην Γερμανική Ευρώπη(εκπρόσωπος του δεξιού Ραχόι συμμετείχε άλλωστε στη σύνοδο), προτιμούν να σιωπούν ή να χλευάζουν τον Ελληνα πρωθυπουργό. Με το τρόπο αυτό τάσσονται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον, που υποτίθεται είναι ταγμένοι να υπηρετούν.

Το ίδιο και ορισμένα ιδιωτικά κανάλια, που δεν βρήκαν κάποιο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στη σύνοδο ώστε να μεταδώσουν ζωντανά κάποια σημεία της. Αλλά και όλοι κρινόμαστε και για όσα κάνουμε και για όσα παραλείπουμε.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here