Η Επανάσταση του 1821

του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ

H 25η Μαρτίου 1821 είναι η επέτειος της ελληνικής εθνικής επανάστασης, μιάς από τις σημαντικότερες επαναστάσεις του 19ου αιώνα. Η επανάσταση του ’21 διήρκεσε πολλά χρόνια, είχε μεγάλη ανθεκτικότητα, απασχόλησε έντονα τις ευρωπαϊκές αυλές και την διεθνή κοινή γνώμη και είχε ευτυχή κατάληξη με το πρωτόκολλο ανεξαρτησίας που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 3 Φεβρουαρίου 1830 απο τις »προστάτιδες δυνάμεις» εκείνης της εποχής,την Αγγλία,τη Γαλλία και τη Ρωσία.

Η Φιλική Εταιρεία μια συνωμοτική μυστική οργάνωση στα πρότυπα των Ιακωβίνων,των καρμπονάρων κ.α.ξεκίνησε την επανάσταση σε μια στιγμή όπου μετά την ήττα του Ναπολέοντα οι νικήτριες αυτοκρατορικές δυνάμεις της Ευρώπης έβλεπαν με βαθύ σκεπτικισμό κάθε επανάσταση που θα μπορούσε να κριθεί ότι θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντά τους. Λέγεται ότι δεν θα πρέπει να αναφέρεται η Ιερή Συμμαχία ως ένας αρνητικός παράγοντας γιατί οι σκοποί του τσάρου Αλέξανδρου Α’ για την ίδρυση της ήταν η ένότητα των χριστιανικών κρατών κλπ. Όμως μια συμμαχία δεν την κρίνουμε μόνο από τις επίσημες  διακηρύξεις της.
Σύμφωνα με τη ρωσική ιστοριογραφία τον Οκτώβριο του 1820 ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος στο συνέδριο της Ιερής Συμμαχίας στο Τροπάου «υποστήριξε την επέμβαση της Αυστρίας κατά της Ναπολιτάνικης επανάστασης». Τον Απρίλιο του 1821 ο αυστριακός καγκελάριος Μέτερνιχ, ενώ έχει ξεσπάσει η ελληνική επανάσταση, έγραψε από το Λάιμπαχ ότι «οδηγούμε πίσω από εμάς τον Αυτοκράτορα Αλέξανδρο..Θεωρεί τον Καποδίστρια ηγέτη των Καρμπονάρων». Αλλά την αγωνία των ελλήνων επαναστατών να μην θεωρηθούν καρμπονάροι την διακρίνουμε καθαρά και στις δικές τους επιστολές.
Επρόκειτο για μια εθνική επανάσταση με στοιχεία μιας αστικής επανάστασης που στα Συντάγματα που ψήφισε, επηρεασμένα από τη γαλλική επανάσταση, προβάλλονται έντονα τα μηνύματα της ελευθερίας και δημοκρατίας.Ταξικές διαφορές όπως και πολιτισμικές διαφορές υπήρχαν μεταξύ των συμμετεχόντων στην ελληνική επανάσταση. Όλοι όμως την κρίσιμη στιγμή, αστοί, πρόκριτοι, παλιοί αρματωλοί και κλέφτες, ιερωμένοι και άνθρωποι του λαού συνηπήρξανε. Πιθανόν με διαφορετικές σκέψεις,αλλά με το ίδιο όραμα βάλθηκαν να ξαναδημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο έθνος. Όπως λέει ο Κολοκοτρώνης «ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον δίκαιος ήτον έθνος με άλλον έθνος».
Οι δυο κεντρικές συνιστώσες που έκαναν την επανάσταση αλληλοσυμπληρούμενες και ανταγωνιζόμενες μπορούσαν να εμφανισθούν και με μιά εξωτερική ματιά. Από τη μια πλευρά ο Κολοκοτρώνης και ο Καραϊσκάκης με την φουστανέλα,την παλικαριά την εξυπνάδα και την έλλειψη γραμματικών γνώσεων και από την άλλη ο Μαυροκορδάτος,με ευρωπαϊκή ενδυμασία, μορφωμένος, γλωσσομαθής, αστός και τετραπέρατος. Αν το λέγαμε πιό απλοϊκά δυό ρεύματα συναντήθηκαν,τ ο ένα από την Ανατολή, το άλλο από τη Δύση που συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Η  ελληνική επανάσταση ήταν κατά κάποιο τρόπο ένα θαύμα. Γιατί η πολύχρονη δουλεία είχε επιδράσει στην νοοτροπία των ανθρώπων και ο ανατολικός άνεμος ήταν πιό ισχυρός. Οπως εξιστόρησε ο Κολοκοτρώνης  «Να μου δώσει ο Βέλιγκτον(ο άγγλος στρατηγός Ουέλιγκτον) 40.000 σtράτευμα το εδιοικούσα,αλλ’αυτουνού να του δώσουν 500 έλληνας δεν ημπορούσε ούτε μια ώρα να τους διοικήσει. Κάθε έλληνας είχε τα καπρίτσια του, το θεό του και έπρεπε να κάμει κανείς δουλειά με αυτούς, άλλον να φοβερίζει άλλον να κολακεύει, κατά τους ανθρώπους».
Τελικά εμεις που κληρονομήσαμε αυτή τη χώρα ως αποτέλεσμα του ηρωϊκού αγώνα του ’21 ας την κάνουμε καλύτερη, μ’ενα πνεύμα κοινωνικής δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, αλλά και ωριμότητας, καθώς πράγματι βρισκόμαστε σ’ένα σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης όπως το δείχνει τόσο καθαρά το σημερινό προσφυγικό ζήτημα και η σκόνη που μας έρχεται από τη Σαχάρα.
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here