Η διαλεκτική της ρήξης και της συνεννόησης στη σημερινή Ελλάδα

 

Του Νίκου Ράπτη*

H ελληνική χρεοκοπία οφείλεται σε εσωτερικούς παράγοντες. Η Μεταπολίτευση εμπέδωσε ένα οικονομικό μοντέλο που παρήγαγε μόνο ελλείμματα. Τα αδήλωτα εισοδήματα ισοπέδωσαν τα δηλωμένα. Το κακό χρήμα έδιωξε το καλό. Τα λεφτά έβγαιναν από τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά, τη μαύρη οικονομία (πορνεία, ναρκωτικά, λαθρεμπόριο), την αργομισθία, τη λεηλασία του περιβάλλοντος.

Το σύστημα αυτό παρήγαγε συναίνεση και νομιμοποίηση χάρη στα κόμματα (κυρίως το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ), στα ΜΜΕ (κυρίως τα ιδιωτικά κανάλια ), στην ψυχαγωγία (κυρίως το ποδόσφαιρο και τη νύχτα). Τα δημόσια αγαθά εκτοπίστηκαν από τα ιδιωτικά, οι ηλικιωμένοι και οι μεσήλικες άντρες περιθωριοποίησαν τους νέους, τις γυναίκες και τα παιδιά.

Αυτό το μοντέλο άρχισε να τρίζει με την κρίση της ανταγωνιστικότητας (από το 2001), των εσόδων (από το 2004), των ελλειμμάτων (2007) -και κατέρρευσε με την κρίση δανεισμού (από το 2009).

Οι «κερδισμένοι της Μεταπολίτευσης» αντιμετώπισαν τη νέα κατάσταση με δύο τρόπους:

Πρώτον, εξήγαγαν τα κέρδη τους στο εξωτερικό. Πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ (εκτιμώνται από 150 έως 250) διεφυγαν στις off shore και στις ξένες τράπεζες και τα χρηματιστήρια. Από εκεί, προκειμένου να επαναπατρισθούν, αναμένουν είτε τις «καλύτερες μέρες», είτε τη δραχμή –που ειρήσθω εν παρόδω θα τριπλασίαζε την αγοραστική τους δύναμη στην Ελλάδα.

Δεύτερον, μετατόπισαν την πολιτική συζήτηση: για την κρίση δεν φταίει η Μεταπολίτευση, αλλά τα Μνημόνια. Δεν φταίνε οι ίδιοι, αλλά οι «ξένοι». Ελπίζουν στο «εθνικοαπελευθερωτικό» ξέσπασμα που θα τους επαναφέρει, ακόμα πλουσιότερους και ισχυρότερους, όχι πια ως οικονομικούς μόνο και ιδεολογικούς επικυρίαρχους, αλλά και ως αυτοτελείς πολιτικούς αφέντες.

Αυτή είναι η διαλεκτική της ρήξης και της συνεννόησης στη σημερινή Ελλάδα. Εκείνοι που θέλουν συνεννόηση με τους εταίρους -και ρήξη με τους «κερδισμένους της Μεταπολίτευσης»- αντιπαρατίθενται με εκείνους που προκρίνουν τη ρήξη με τους εταίρους -και τη συνεννόηση με τους επικυρίαρχους της Μεταπολίτευσης. Οι δεύτεροι φαίνεται να νικούνε κατά κράτος.

*Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Συστημικός παρασιτισμός, μάχες με ανεμόμυλους – oι «κερδισμένοι της Μεταπολίτευσης» οδηγούν όλοι μαζί το κάρο πιο βαθειά στη χαράδρα
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2016/08/blog-post_3.html

    Η κρίση, οι Καραμανλικοί και η ΕΛΣΤΑΤ: Το παραμύθι έχει κότα που γεννά χρυσά αυγά, έχει και δράκο
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2016/08/blog-post_12.html

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here