Επέτειος: 55 χρόνια από την αποτυχημένη αμερικανική εισβολή στον «κόλπο των χοίρων»

Castro-

Απόσπασμα από egomiocy.blogspot.gr

Το ποσό που είχε “εκταμιευτεί” για τα μέτρα της εποχής ήταν διόλου αμελητέο. Την απόφαση εκταμίευσης έλαβε ο Αϊζενχάουερ, την αξιοποίηση ανέλαβε η εργολάβος “προστάτιδα του ελεύθερου κόσμου” CIA: 13,1 εκατομμύριαAmerican dollars. Η “δουλειά” ανατέθηκε από την εργολάβο στην παρά-στρατιωτική ομάδα υπό τον κωδικό τίτλο “Ταξιαρχία 2506”. Για να οργανωθεί καλά και να περιοριστούν στο ελάχιστο οι πιθανότητες αποτυχίας η εργολάβος συνεργάστηκε με Κουβανούς αντί-επαναστάτες, από τους ουκ ολίγους διαμένοντες στην αποκαλούμενη Μικρή Αβάνα (Μαϊάμι, ΗΠΑ), που αν μη τι άλλο γνώριζαν καλά τα κατατόπια. Ήταν Μάρτιος του 1960, λίγους μήνες μετά την ανατροπή του “συμμάχου” Μπατίστα στην Κούβα και την εγκαθίδρυση επαναστατικής κυβέρνησης υπό την ηγεσία του Φιντέλ Κάστρο.

kolpos ton xoiron 2

Τον ίδιο χρόνο (1960) ο Τζον Κένεντι διαδέχτηκε τον Αϊζενχάουερ στη θέση του προέδρου των ΗΠΑ, πλην όμως αυτό σε τίποτε δεν άλλαξε τα εργολαβικά δεδομένα. Ο νέος “δημοκρατικός” πρόεδρος, ενημερώθηκε ως ήταν δημοκρατικά φυσιολογικό από τον προκάτοχό του για το σχέδιο της εισβολής, και, στο όνομα της απρόσκοπτης συνέχειας που η κρατική διοίκηση οφείλει να έχει ανεξαρτήτως της όποιας εναλλαγής προσώπων στο ανώτερο του κράτους αξίωμα, έδωσε την τυπική του συγκατάθεση. Κατόπιν εορτής βέβαια η “δουλειά” αποδοκιμάστηκε από τον αμερικάνο πρόεδρο – μέχρι και έρευνες εσωτερικές στην εργολάβο εταιρεία για τον τρόπο οργάνωσης αντίστοιχων δουλειών στην Λατινική Αμερική επί μακρόν ακολούθησαν – όμως αυτό δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εντάσσεται στο τυπικό follow up (business as usual) προστασίας της εργολαβικής υπεραξίας όταν κάτι σε μια δουλειά στραβώσει.

Πίσω στη συγκεκριμένη δουλειά: Η φέρουσα τον κωδικό “Ταξιαρχία 2506” ομάδα παρά-στρατιωτικών στην οποία ανατέθηκε, προετοιμάστηκε εξαντλητικά στο Μεξικό ώστε να είναι πανέτοιμη να ανταπεξέλθει σε ενδεχόμενες απρόσμενες δυσκολίες. Το όλο σχέδιο (plan) δεν προέβλεπε τέτοιες – οι εκτιμήσεις “ήθελαν” μετά την εισβολή τμήμα του πληθυσμού  να τάσσεται με το μέρος των εισβολέων, κατόπιν αυτούς να ανακηρύσσουν κυβέρνηση, κατόπιν δε και αυτού του “βήματος” που θα επέβαλλε δυαδικό σύστημα εξουσίας στη Κούβα να δρομολογείτο η ανατροπή της κυβέρνησης Κάστρο – όμως για αυτού του είδους τις δουλειές ισχύει το “όποιος φυλάει τα ρούχα του έχει τα μισά”. Εξ’ ου και οι παρά-στρατιωτικοί της “Ταξιαρχίας 2506” πέθαναν κατά το κοινώς λεγόμενο στη δουλειά ώστε και αν κάτι δεν πήγαινε καλά αυτοί υπερβάλλοντας εαυτούς να το επαναφέρουν στη τάξη.

kolpos ton xoiron 3

Την 13η Απριλίου 1961, περί τους 1400 τον αριθμό ηρωικοί παρά-στρατιωτικοί εργολήπτες της CIA απέπλευσαν από τη Γουατεμάλα όπου είχαν συγκεντρωθεί με προορισμό την παραστρατημένη Κούβα. Δίχως βιασύνες, αργά και πονηρά, μιας και θα έπρεπε να είναι συντονισμένοι με τα στάδια εξέλιξης του σχεδίου. 15 Απριλίου, δυο μέρες μετά, απόλαυσαν γεμάτοι σιωπηλοί χαρά τον βομβαρδισμό αεροπορικών βάσεων της Κούβας από οκτώ τον αριθμό αμερικανικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη B-26, τα οποία έφεραν διακριτικά της Κουβανικής αεροπορίας ώστε μετά το τέλος της δουλειάς και με δεδομένο ότι όλα θα πήγαιναν καλά (businessas usual) να μπορέσει να διατυπωθεί και επιβληθεί ο ισχυρισμός – και όποιος ήθελε ας τολμούσε από τους ηττημένους να τον αμφισβητήσει (win – win situation) – ότι επρόκειτο δήθεν περί Κουβανών πιλότων που είχαν αυτομολήσει με τα αεροσκάφη της Κουβανικής αεροπορίας.

Όλα Super, we winwe win, νύχτα 16ης προς ξημερώματα 17ης Απριλίου έχει έρθει πλέον η στιγμή να αναλάβουν δράση και οι αναμένοντες ηρωικοί παρά-στρατιωτικοί, οι οποίοι έχοντας συντροφιά το όνειρο της θριαμβευτικής εισόδου στην Αβάνα μετά βαΐων και κλάδων στο κοντινό μέλλον, πραγματοποίησαν υπερήφανοι την γνωστή έκτοτε στη Λατινική Αμερική ως Invasión de Bahía de Cochinos ή Invasión de Playa Girón ή Batalla de Girón, στην ελληνική “εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων”.

Τις δυο τρείς πρώτες ώρες θρίαμβος! Αλαλάζοντας οι ηρωικοί παρά-στρατιωτικοί, συνέτριψαν/ κατατρόπωσαν/ κατανίκησαν/ ταπείνωσαν την αποτελούμενη από δυο τρεις δεκάδες ανθρώπους τοπική πολιτοφυλακή.. Γεμάτοι δε ενθουσιασμό και με το φρόνημα “στα ύψη” από την πρώτη νίκη εκίνησαν για να συναντηθούν με το δόξες πολλές και μεγάλες υποσχόμενο πεπρωμένο τους. Η μόνη σκιά που σκίαζε τα πρώτα βήματα του δρόμου προς την δόξα ήταν η μη ανταπόκριση του ντόπιου πληθυσμού στην παρουσία τους όπως το δοσμένο σε αυτούς Plan A προέβλεπε. Όμως αυτή τη σκιά την προσπερνούσαν και συνέχιζαν: Δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν χάλασε δα και ο κόσμος, στα σίγουρα οι “μεγάλοι” έχουν φοβερό και τρομερό PLAN B, προχωράμε!

Δυστυχώς για τους ηρωικούς 1400 παρά-στρατιωτικούς και τον κόπο που επί μήνες είχαν κάνει, η εργολάβος στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχε εκτιμήσει ορθά τα δεδομένα (fault). Το πεπρωμένο προς τη δόξα αίφνης ανακόπηκε ερχόμενο μετωπικά αντιμέτωπο με την ένοπλη πτέρυγα του Κουβανικού Δημοκρατικού Επαναστατικού Μετώπου, ούτε τρία μερόνυχτα δεν άντεξε ζωντανό. Όσα μεταγωγικά των ΗΠΑ πλοία επιχείρησαν να προσφέρουν αποβατικές ενισχύσεις βυθίστηκαν το ένα μετά το άλλο από την κουβανική αεροπορία (αυτό ήταν το PLAN B), 20 Απριλίου οι 1400 ηρωικοί παρά-στρατιωτικοί παραδόθηκαν στους αντιπάλους τους. Οι περισσότεροι από αυτούς αντί δόξης γεύτηκαν την διαπόμπευση της δημόσιας ανάκρισης (άντε να μπορέσεις να πεις ότι ήρθες σαν απελευθερωτής μαζί με αυτομολημένους πιλότους όταν έχεις απομείνεις μόνος και εγκαταλειμμένος), κατόπιν δε αυτού στάλθηκαν ευγενώς “πίσω από εκεί που ήρθαν”.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here