Δωμάτιο στο Άμστερνταμ

 

 

Δεν έχει ξημερώσει ακόμη, Φιουμιτσίνο για Σίπχολ, με ένα εσπρεσσάκι και το τραγούδι του Άσιμου να στριφογυρνάει στο μυαλό. Ένα άσμα από ένα ελεύθερο μυαλό για μια ελεύθερη πρωτεύουσα . Ο αέρας της χειραφετημένης αυτής πόλης είναι το κάτι άλλο. Άμστερνταμ λοιπόν.

Είναι αλήθεια ότι η συγκεκριμένη πόλη  χαρίζει πολύτιμες εμπειρίες και μας κάνει να αναθεωρήσουμε αλλά και να απομυθοποιήσουμε πράγματα και καταστάσεις. Σίγουρα για πολλούς είναι η απαγορευμένη πόλη, αλλά αυτό εξαρτάται από την οπτική που βλέπει κάποιος την ζωή. Και θα πρέπει να διευκρινιστεί ο όρος ελευθερία, που ειπώθηκε παραπάνω. Ελευθερία δεν είναι μόνο τα coffeeshops και τα κόκκινα φανάρια, ελευθερία είναι ο κόσμος να πηγαίνει στα πάρκα και να κάθεται με τις ώρες χωρίς να πιάνει την μύτη του από την δυσοσμία , να παίρνει το ποδήλατό του και να κατεβαίνει στην πλατεία για ψώνια, να πηγαίνει στο μπαρ και να του πιάνει την κουβέντα ο μπάρμαν και όχι για λόγους pr όπως πολλές φορές στην Ελλάδα.

 

IMG_3301[1]

Ακόμα και το μπαρ εκεί είναι μορφή ψυχανάλυσης. Είναι κάπως όπως το έλεγε ο μέγας Κωστής Παπαγιώργης » Προσωπικά είμαι περήφανος που σπούδασα τον Πλάτωνα, τον Καντ και τον Χέγκελ αλλά είμαι απείρως πιο περήφανος που πέρασα χρόνια στα ταβερνεία, στα σκυλάδικα, στα κωλάδικα, στα γήπεδα και στα μπαρ». Ελευθερία επίσης είναι να μην μολύνεται το αυτί σου από fast food μουσική και djs της συμφοράς, αλλά να ακούς Manu Chao, Pink Floyd, Barry White και μέσα το κέφι να είναι στα ύψη.

Τα μπαρ-coffeeshops-pubs έχουν αυτή την vintage αισθητική που είχαν τα μαγαζιά που σύχναζε ο Τραβόλτα με τον Τζάκσον στο Pulp Fiction. Και αξίζει να αναφερθεί ότι ο όρος coffeeshop ίσως είναι παρεξηγημένος στην Ελλάδα. Λάθος. Τα μαγαζιά αυτά πέρα από καλές τιμές στον καφέ και στα ποτά (βλέπε jack daniels 4,5 ευρώ), έχουν ωραία αισθητική, καλή μουσική και άψογη διακόσμηση(όχι όλα βέβαια).

Στο Άμστερνταμ κατ’τα άλλα θα δεις και τις υπερβολικές τιμές, απλησίαστες πολλές φορές. Σε πιτσαρία γνωστής αλυσίδας πχ δώδεκα ευρώ για έξι κομμάτια μαργαρίτα ! Ή νερό μικρό μπουκαλάκι 2,5 ευρώ ! ( τρέξτε supermarket μόνο). Δεν είναι τυχαίο που το επίσημο φθηνό γεύμα τους που γίνεται πάταγος είναι σκέτες πατάτες τηγανητές , τις οποίες τις τυλίγουν όπως τα πιτόγυρα (σκέτες όμως), και αν επιθυμεί κάποιος προσθέτει κέτσαπ ή μαγιονέζα. Στο πολιτιστικό κομμάτι τώρα, αξίζει να επισκεφθεί κάποιος το μουσείο του Βαν Γκογκ , το σπίτι της Άννας Φρανκ και το Μαντάμ Τισό κυρίως. Με περισσότερη προσοχή τα δύο πρώτα. Αλλά εδώ πρέπει να ειπωθεί αυτό που έλεγε η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη για την Ελλάδα, ότι ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας. Μια Ελλάδα με τέτοια ιστορία και κανείς να μην ενδιαφέρεται πέρα από τους ρομαντικούς που θα επισκεφτούν και κανένα μουσείο ή καμιά έκθεση. Στον αντίποδα στην Ολλανδία, πληρώνουν δέκαεπτά ευρώ είσοδο για το Μαντάμ Τισό . Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες.

 

IMG_3330[1]

Τα λόγια περιττά όμως. Συμβουλή; Νοικιάστε ποδήλατο πάρτε χάρτη και ξεκινήστε από την πλατεία Νταμ, περάστε τα κανάλια και να φτάσετε μέχρι το Vondelpark. Και για την αλλαγή άμα καθίσετε λίγο παραπάνω, βγάλτε εισιτήριο για τρένο να πάτε Ρότερνταμ (τριάντα ευρώ πήγαινε έλα). Να δείτε την διαφορά της νότιας με την βόρεια Ολλανδία, αλλά και την ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική της πόλης. Ακολουθεί ένα μίνι-φωτογραφικό υλικό, γιατί ως γνωστόν μια φωτογραφία ίσον χίλιες λέξεις. Ας αφήσουμε τα πολλά και ας πάει το θέμα από μόνο του με αγαπημένες μουσικές και όμορφες φωτογραφίες, άλλωστε αυτό αξίζει στο Άμστερνταμ. Χρώματα και αρώματα λοιπόν ! (Οι φωτογραφίες περιλαμβάνουν και λίγο Ρότερνταμ όπως τα περίφημα κυβικά σπίτια)

IMG_3345[1]IMG_3380[1]IMG_3312[1]IMG_3456[1]IMG_3459IMG_3357IMG_3608[1]IMG_3413IMG_3625IMG_3372[1]

IMG_3354[1]IMG_3511[1]

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here