Γιάννης Μανιατάκος: Ζωγραφίζοντας στο βυθό της θάλασσας

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξίαμε χαρά εγκαινιάζει στις 7 Απριλίου την έκθεση του Γιάννη Μανιατάκου, ζωγράφου και γλύπτη, με τίτλο «Από τα Βάθη της Θάλασσας στην Ομορφιά της Γυναίκας». Για πρώτη φορά, παρουσιάζονται στην Αθήνα, σε μεγάλη έκταση, έργα του σημαντικού Έλληνα καλλιτέχνη. Γι’ αυτό και η επιλογή τους έγινε στο πλαίσιο μιας αντίληψης για αναδρομική έκθεση: περισσότερα από σαράντα ζωγραφικά έργα βυθού και τριάντα περίπου αγάλματα ποικίλων διαστάσεων σε μπρούτζο, γύψο και κερί θα έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν οι επισκέπτες της έκθεσης που θα διαρκέσει από τις 7 Απριλίου έως τις 9 , στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, Ι. Παπαρρηγοπούλου 7, Πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα. 

Ανάμεσα σ’ εκείνα που καθιστούν τον Γιάννη Μανιατάκο μοναδικό στο είδος του καλλιτέχνη, η εμμονική καταγραφή υποθαλάσσιων τοπίων σε ζωγραφικό καμβά.

-Είστε ένας ζωγράφος-δύτης;

Και δάσκαλο, που παραμένω πάνω από τριάντα χρόνια στο νησί της Τήνου. Προτεραιότητά μου ήταν η κοινωνική προσφορά και η εκπαιδευτική δραστηριότητα παράλληλα με την θρησκευτική προσήλωση στην εξάσκηση της τέχνης.

-Όλα τα έργα σας είναι υποβρύχια;

Εξαίρεση, το γλυπτό  του Δημητρίου Φαληρέα, που φιλοτέχνησα ο καλλιτέχνης, και κοσμεί τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.

-Στην καταγωγή Μανιάτης;

Γεννήθηκα  στο Φλωμοχώρι της Μάνης, το 1935. Σπούδασα γλυπτική με κρατική υποτροφία στην Α.Σ.Κ.Τ. Το 1971 διορίστηκα  Διευθυντής του Προπαρασκευαστικού Επαγγελματικού Σχολείου Καλών Τεχνών Τήνου στον Πύργο και παρέμεινα εκεί ως το 2001 που συνταξιοδοτήθηκα. Από το 1967 μέχρι σήμερα κατάφερα να συνδυάζω την ζωγραφική και τη γλυπτική με την αγάπη μου για τη θάλασσα και για τον ήλιο του νησιού της Τήνου. Έχω μείνει εκατοντάδες ώρες στο βυθό ζωγραφίζοντας με εντυπωσιακό τρόπο τα υποβρύχια τοπία του Αιγαίου. Κι ακόμη, χιλιάδες ώρες κάτω από τον καυτό ήλιο  έπλαθα τα αγάλματά του. Η γλυπτική μου θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο.

-Τι σημαίνει για εσάς;

Την Γλυπτική την θεωρώ ανθρωποκεντρική και έφηβη. Το γυμνό ανθρώπινο σώμα είναι ό,τι πολυπλοκότερο υπάρχει για τον καλλιτέχνη, γιατί πέραν του αυστηρού σχεδίου της αμφίπλευρης ισοτιμίας της Φύσης, είναι και το ξεχωριστό πνεύμα του κάθε ανθρώπου που πρέπει να ερμηνευτεί εικαστικά πάνω στην ύλη, που δεν είναι η σάρκα.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here