Βασίλης Κατσικονούρης: «Το θέατρο είναι αυστηρό είδος γραφής»

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Ένας από του καλύτερους θεατρικούς συγγραφείς της νέας γενιάς που μας έδωσε το «Γάλα», τους «Αγνοούμενους» και τόσα άλλα σημαντικά έργα είναι ο σκηνοθέτης. Ο συγγραφέας που σκηνοθετείται είναι  ένας μύθος στην τέχνη του. Ο Βασίλης Κατσικονούρης συναντά τον δάσκαλο των Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων και σκηνοθετεί δύο κωμικούς μονολόγους του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Στο θέατρο «Αλεξάνδρεια», σε μία παράσταση με τον τίτλο: «Καμπανέλλης: Ένας πανηγυρικός και ένας επικήδειος», με ερμηνευτή τον Βασίλη Βλάχο. 

-Σκηνοθετείτε για πρώτη φορά και μάλιστα έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη. «΄Ενας Πανηγυρικός και ένας Επικήδειος», στο θέατρο  Αλεξάνδρεια,στην πλατεία Αμερικής. Να περιμένουμε σκηνοθεσία και σε δικό σας έργο;

Σκηνοθέτησα τους δύο μονολόγους του Ιάκωβου Καμπανέλλη γιατί το είδα σαν ένα χαιρετισμό προσωπικό προς το δάσκαλό μας όλων ημών των σύγχρονων Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων. Σ`ένα θέατρο στη γειτονιά όπου έζησε, στα Πατήσια και με την αμέριστη ηθική στήριξη της κόρης του Κατερίνας. Το θεώρησα σημαδιακό ως ελάχιστη εκπλήρωση χρέους.

Τώρα όσον αφορά το ενδεχόμενο να σκηνοθετήσω κάποιο δικό μου έργο, όχι, δεν αισθάνομαι κάποιο τέτοιου είδους χρέος. Εκτός ίσως από το «Γάλα», το οποίο έχει παρουσιαστεί σε διάφορες εκδοχές (θεατρικές και κινηματογραφική) και θα είχε ενδιαφέρον να παρουσιαστεί και με τη σκηνοθετική προσέγγιση του συγγραφέα του.

-Μείνατε ικανοποιημένος από την απήχηση του έργου σας «Καγκουρώ» που ανέβηκε στο Εθνικό την φετινή περίοδο; 

Απολύτως. Κρίμα μόνον που δεν ήταν δυνατόν να δοθεί και κάποια παράταση. Έχω πάντως μια βαθιά ικανοποίηση για το γεγονός ότι όσα έργα μου παίχτηκαν στο Εθνικό (Καλιφόρνια ντρίμιν, Το Γάλα, Καγκουρό) βρήκαν ανταπόκριση από τον κόσμο και αντίστοιχα ανταποκρίθηκαν με τον καλύτερο τρόπο στην τιμή που τους έγινε να παρουσιαστούν στην πρώτη Κρατική Σκηνή της χώρας.

-Ασχολείσθε με φλέγοντα ζητήματα (μεταναστευτικό στο Καγκουρώ και στο Γάλα). Πόσο συμβάλλουν οι «κεραίες» σας στην επιτυχία των έργων σας;

Δε βλέπω τη δουλειά του συγγραφέα ως ραδιολήπτη κυμάτων και ειδήσεων, όσο ως παλμογράφου υπόκωφων δονήσεων και στεναγμών. Η όποια επιτυχία των έργων μου συμβαίνει όταν κινείται η βελόνα στους αντίστοιχους παλμογράφους των θεατών ή αναγνωστών.

-Συνεχίζετε μια παράδοση σπουδαίων Ελλήνων μεταπολεμικών δραματουργών (Καμπανέλλης, Μουρσελάς, Αναγνωστάκη, Σκούρτης κ.α). Πού διαφοροποιείσθε;

Δεν μπορώ να ξέρω. Είμαι πολύ απασχολημένος με το να διαφοροποιούμαι κάθε φορά από το προηγούμενο δικό μου έργο.

-Ο θεατρικός συγγραφέας πρέπει να λέει  την άποψή του σχετικά με το ανέβασμα του έργου του και την καθοδήγηση  των ηθοποιών ή να το παρακολουθεί ως θεατής;

Ο συγγραφέας στην αρχή κάνει μια ξενάγηση στο σπίτι που ο ίδιος έφτιαξε. Τώρα, εάν οι ένοικοι το αναδείξουν σε ένα όμορφο παλατάκι ή το κάνουν μπουρδέλο, αυτό δεν μπορεί να το ελέγξει παρά μόνον όταν είναι αργά. Η έξωση βέβαια παραμένει πάντα ένα ενδεχόμενο.

-Γράφετε, επίσης, διηγήματα και μυθιστορήματα. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των ειδών αυτών;

Το θέατρο είναι ένα πολύ αυστηρό είδος γραφής. Πρέπει να μετράς την ατάκα με το υποδεκάμετρο· ν` ακούς την ανάσα του ηθοποιού. Στο μυθιστόρημα ή στο διήγημα μπορείς να χαλαρώσεις λίγο. Ν` αφήσεις και καμία «κοιλιά» ή και σαχλαμάρα. Ελπίζω στα δύο μυθιστορήματα που εξέδωσα μέχρι τώρα ή και στη συλλογή με διηγήματα που ετοιμάζω, να μη χαλάρωσα παραπάνω απ`όσο έπρεπε.

-Διδάσκετε συγγραφή θεατρικού έργου, πέρυσι στο Εθνικό Θέατρο, φέτος στην «Ανοιχτή Τέχνη». Είσθε ικανοποιημένος απ’ τους μαθητές/ριες σας;

Ο σωστός δάσκαλος δεν είναι αυτός που έχει προσδοκίες από τους μαθητές του, αλλά εκείνος που ανιχνεύει τις προσδοκίες των μαθητών. Να ξυπνάει μέσα τους και να οξύνει την ικανότητα για την εκπλήρωσή τους. Από αυτήν την άποψη, η απάντησή μου είναι καταφατική: ναι, νομίζω ότι ξέρω τον τρόπο για να συμβαίνει αυτό.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here