“Αφήστε μας να παίξουμε” για αυτά που μας ενώνουν!

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Ένα ωραίο μήνυμα – συνταγή προόδου από την Κύπρο, με τη συνεργασία Ελλήνων και Ισραηλινών και σημείο εκκίνησης την τέχνη χορού.

Αυτή η τριγωνική συνεργασία μοιάζει από αυτές που κτίζουν κωδικούς. Επίκεντρό της το Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο στην Κύπρο (Λευκωσία), μαζί και δίπλα του οι πρεσβείες στην Κύπρο του Ισραήλ και της Ελλάδας. Ο δε τίτλος κάτι παραπάνω από νοηματικός: Για αυτά που μας ενώνουν!

Ο κωδικός δεν είναι διόλου αυθαίρετος, δεν είναι επικοινωνιακός. Αντίθετα, είναι πραγματικός, εδραιωμένος σε πεπραγμένα χρόνων, άμεσα και άρρηκτα μεταξύ τους συνδεδεμένα.

%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ac-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%bd%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd-2

Τα πάντα ξεκίνησαν στο μεταίχμιο των δεκαετιών (τέλη 2009, αρχές 2010) όταν ξεκίνησαν σοβαρές καλλιτεχνικές συνεργασίες μεταξύ Κύπριων, Ισραηλινών και Ελλήνων χορευτών, που σταδιακά εξελίχτηκαν σε μόνιμο και διαρκώς εκτεινόμενο καθεστώς. Το έναυσμα της συνεργασίας ήταν η έλλειψη υψηλού επιπέδου ανδρών χορευτών στην Κύπρο (οι καλοί Κύπριοι χορευτές κάνουν καριέρα στο εξωτερικό), ο δε πρωτοπόρος ρόλος ώστε η συνεργασία να εκκινήσει και διασχίσει τις πρώτες και πιο δύσκολες φάσεις της ωρίμανσης πιστώνεται στη διακεκριμένη Κυπριακή ομάδα σύγχρονου χορού Αμφίδρομο Χοροθέατρο. Οι υψηλές καλλιτεχνικές απαιτήσεις της οποίας, διαπερνώντας τα όρια του Κυπριακού μικρόκοσμου, ήταν αυτές που έθεσαν τα θεμέλια για γέφυρες συνεργασίας οι οποίες μέσα στο χρόνο διασχίστηκαν και από πολλούς άλλους.

Τα κυρίαρχα στην Κύπρο έμφυλα στερεότυπα, αυτά δηλαδή που “γέννησαν” τις Κύπρο-Ισραηλινές γέφυρες συνεργασίας στις οποίες συναντήθηκαν ουκ ολίγοι άνθρωποι του χορού από Κύπρο, Ισραήλ και Ελλάδα, προφανώς δεν εξαφανίστηκαν μέσα στη διάρκεια όλης αυτής της επταετίας. Όμως με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο, από αυτούς που μόνο η ριμάδα η ιστορία των ανθρώπων ξέρει να σκαρώνει, έχουν ξανά σήμερα τη τιμητική τους εμπνέοντας νέα βήματα στις γέφυρες, με την πηγή της έμπνευσης τούτη τη φορά να εντοπίζεται στην Ελλάδα. Και πιο συγκεκριμένα, στο βιβλίο/έρευνα της καθηγήτριας παιδαγωγικής ΑΠΘ Δήμητρας Κογκίδου με τίτλο “Πέρα από το ροζ και το γαλάζιο” που επικεντρώνει στον έμφυλο διαχωρισμό των παιχνιδιών. Η εκπαιδευτική αντιμετώπιση του οποίου – επιβάλλεται να σημειωθεί – είναι ενταγμένη στις κεντρικές προτεραιότητες του ελληνικού υπουργείου παιδείας τη χρονιά που διανύουμε.

Με τον τίτλο Let us play (αφήστε μας να παίξουμε) το εμπνευσμένο από το βιβλίο/ έρευνα της Δήμητρας Κογκίδου φετινό έργο του Αμφίδρομου Χοροθέατρου υπό την χρηματοδότηση του Κυπριακού Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, αποτελεί την απτή έκφραση της ανάγκης η τέχνη χορού να (διεκδικήσει να) συμβάλλει σε μια σπουδαία εξελισσόμενη διεθνώς κοινωνική προσπάθεια/ καμπάνια εναντίωσης στα έμφυλα στερεότυπα και τον έμφυλο διαχωρισμό των παιχνιδιών, που μοιάζει ταμένη να “πάει πολύ μακριά”. Υπό μια έννοια, μοιάζει ωσάν η ζωή να ξεπληρώνει τα χρέη της έναντι της προόδου που η ίδια γεννάει, εναλλάσσοντας διαρκώς κυκλικά τις ανάγκες που κάποια στιγμή γεννήσανε κίνητρα με νέα κίνητρα ταμένα να υπηρετήσουν τις ανάγκες στα νέα τους πιο εξελιγμένα κοινωνικά στάδια.

Το διήμερο Τετάρτη 14 και Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου με τον τίτλο “Για αυτά που μας ενώνουν” που διοργανώνεται από το Κυπριακό Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο με τη συνεργασία των πρεσβειών Ελλάδας και Ισραήλ στην Κύπρο, είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε αυτό το ωραίο παιχνίδι της ζωής να προσφέρει διαρκώς νέα κίνητρα στις συνεργασίες όταν αυτές είναι εξ’ αρχής εδραιωμένες σε αληθινές ανθρώπινες ανάγκες. Το μήνυμα είναι σπουδαίο και σαφές, συνεργασία σημαίνει πρόοδος, η δε πρόοδος δεν κτίζεται με οράματα ή ευχολόγια εδραιωμένα στο πουθενά, αλλά βήμα με βήμα εκκινώντας από το θεμελιώδες: τη συνείδηση της ανάγκης της.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here