Ανεξάρτητη Διαβίωση: Επειδή μοιάζει ουτοπία δε σημαίνει και ότι είναι…

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Μπορεί για τα μέτρα σκέψης σε κοινωνίες όπως η ελληνική οι διεκδικήσεις αυτές – εντάσσονται στον κωδικό “ανεξάρτητη διαβίωση” – να μοιάζουν ουτοπικές, ότι όμως μοιάζει ουτοπία δεν σημαίνει και ότι είναι.

Το δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση μεταφράζεται κοινωνικά σε μια σειρά από διεκδικήσεις των αναπηρικών οργανώσεων, αρχικός πήχης των οποίων είναι μια σειρά από βήματα προόδου και ανεξαρτησίας που έχουν επιτευχθεί σε ουκ ολίγες από τις λεγόμενες προηγμένες χώρες. Τελικός πήχης δε νοείται, οι διεκδικήσεις αυτού του τύπου σημαίνουν διαρκή εξέλιξη ολοένα προς το καλύτερο. Υπό την έννοια αυτή, ιδιαίτερα στα πρωταρχικά τους στάδια, μετράει αποκλειστικά και μόνο η κοινωνική δυναμική. Συνακόλουθα, η αναγνώριση και επίκληση της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας ως “επιχειρήματος” για το ουτοπικό αυτών των διεκδικήσεων συνιστά βαθύτατα συντηρητικό άλλοθι. Η κοινωνική δυναμική των αλλαγών και της προόδου δεν παρεμποδίζεται υποχρεωτικά από τις συνθήκες κρίσης, μπορεί να συμβεί και το ακριβώς αντίθετο.

Σε κοινωνίες όπου η αναζήτηση άλλοθι για την μη πρόοδο κυριαρχεί συντριπτικά των προσπαθειών για πράξεις προόδου, η διαρκής υπενθύμιση της δοσμένης ατζέντας των διεκδικήσεων  που ορίζουν το δικαίωμα στην πράξη συνιστά προοδευτικό χρέος. Σχετικά με την ανεξάρτητη διαβίωση – και με αφορμή την αφιερωμένη εξαιρετικά σε αυτήν κάθε Μάη Ευρωπαϊκή Ημέρα – υπενθυμίζουμε τα θεμελιώδη “διεκδικούμενα”, εκκινώντας από τα γενικά (επί της αρχής) και κάνοντας μια στοιχειώδη αναφορά και στα ειδικά/ συγκεκριμένα:

*Ανεξάρτητη Διαβίωση σημαίνει άσκηση πολιτικών για την αναπηρία που υπηρετούν το δικαίωμα πρόσβασης των ανθρώπων με αναπηρία στις υπηρεσίες εκείνες που τους επιτρέπουν να ζήσουν ανεξάρτητα και αξιοπρεπώς.

*Η Ανεξάρτητη Διαβίωση είναι αυστηρά ορισμένη στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία (άρθρο 19), συνεπώς αποτελεί και νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα άρα και διεκδίκηση.

*Η Ανεξάρτητη Διαβίωση προϋποθέτει την ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις βασικές υπηρεσίες και αγαθά που συνθέτουν την κοινωνική καθημερινότητα. Το οποίο στην πράξη μεταφράζεται σε προσβάσιμο δομημένο περιβάλλον/ μεταφορές, σε επαρκή διαθεσιμότητα τεχνικών βοηθημάτων και πρόσβαση σε προσωπική βοήθεια (θεσμός του προσωπικού βοηθού) και κοινοτικές υπηρεσίες.

*Ειδικότερα σε ότι αφορά τους προσωπικούς βοηθούς, αποτελούν σημείο αναφοράς ώστε για ένα διόλου αμελητέο (ποσοτικά) τμήμα του πληθυσμού των ανθρώπων με αναπηρία το δικαίωμα στην ανεξάρτητη διαβίωση να έχει πρακτικό περιεχόμενο και να μην είναι μόνο θεωρητικό.

Καταληκτικό σχόλιο: Όλες οι διεκδικήσεις είναι το προϊόν και συνάμα η πρώτη ύλη της κοινωνικής δυναμικής που τόσο τις γεννάει όσο και τις τροφοδοτεί γεννούμενη και τροφοδοτούμενη συνάμα από αυτές. Κατανοώντας αυτό (η προτροπή κατά κύριο λόγο απευθύνεται στους φερόμενους ως πρωταγωνιστές των διεκδικήσεων για την Ανεξάρτητη Διαβίωση) θα έχετε κάνει ήδη το πρώτο και πιο κρίσιμο βήμα – το εντός σας βήμα – ώστε να γίνουνε πράξη.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here