Καμμένος: Αμετανόητος, πατριδοκάπηλος, λαϊκιστής, απειλεί μέχρι τέλους-Η προσωρινή εκεχειρία με Τσίπρα και η επόμενη μέρα

Αποφασισμένος να φτάσει την υπόθεση Μουζάλα έως το τέλος, δηλαδή ως την αποπομπή-παραίτησή του από τη κυβέρνηση, λέει ότι είναι ο υπουργός Αμυνας Πάνος Καμμένος, Αδιαφορώντας για την κρίσιμη συγκυρία που περνά η χώρα και την επικείμενη καθοριστική, σύνοδο κορυφής, κολλημένος πίσω από τον υποκριτική «μακεδονομαχία”  του, αμετανότηος πατριδοκάπηλος, απειλεί και εκβιάζει τον πρωθυπουργό απαιτώντας την κεφαλή του Μουζάλα επί πίνακι.  

Και όλα αυτά χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο. Το προφανές γλωσσικό λάθος του υπουργού, το οποίο είχε κλείσει σε πέντε λεπτά, φαίνεται ότι αποτέλεσε απλά την αφορμή της ακατανόητης στάσης του απρόβλεπτου Πάνου.

Πολλοί αναρωτιούνται αν ο Καμένος και οι ΑΝΕΛ επιχειρούν μια ηρωική έξοδο από την κυβέρνηση, συμπαρασύροντας την βέβαια σε πτώση. Αντικειμενικά, εάν ο ασυγκράτητος Καμένος, το τραβήξει μέχρι τέλους και αποδειχθεί ότι δεν μπλοφάρει, παίζει το παιγνίδι της διαπλοκής που επιθυμεί διακαώς να πέσει η κυβέρνηση.

Αν πάλι μπλοφάρει και απλώς διεκδικεί δυναμικά και άκομψα μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας, θα έχει καταφέρει απλά να πλήξει το κύρος του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης στην οποία μετέχει με κορυφαίο αξίωμα.

Θα ήταν πάντως ολέθριο πολιτικό λάθος και θα έστελνε εσφαλμένο πολιτικό μήνυμα η υποχώρηση του πρωθυπουργού και του ΣΥΡΙΖΑ στις εξωφρενικές απαιτήσεις του κυκλοθυμικού υπουργού Εθνικής Αμυνας και των ΑΝΕΛ.

Ομως όποια και αν είναι η λύση του προβλήματος Καμμένου, αυτή που βγαίνει κυριολεκτικά «καμμένη” από την υπόθεση αυτή είναι η αξιοπιστία της συγκυβέρνησης.

Η εικόνα της κυβέρνησης συνεργασίας δεν είναι άλλωστε και η καλύτερη δυνατή. Η στάση των ΑΝΕΛ σε κομβικά νομοθετήματα μέχρι τώρα, όπως το σύμφωνο συμβίωσης και η ιθαγένειας στα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται εδώ, δείχνει μια βαθιά συντηρητική νοοτροπία, που δεν συνάδει με τις αρχές του κράτους δικαίου και την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η ετερόκλητη και ανομοιογενής πολιτικά και ιδεολογικά κυβερνητική συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δοκιμάζεται σκληρά για πρώτη φορά, καθώς ο αρχηγός του κατά πολύ μικρότερου κόμματος εκβιάζει ανοικτά τον κυβερνητικό του εταίρο στη βάση μιας λογικής που έχει χαρακτηριστικά εθνικοκαπηλείας τα οποία δεν έχουν σχέση και αντίκρυσμα στη πραγματική, τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα.

Στη πραγματικότητα λίγοι είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η κυβερνητική κρίση θα καταλήξει σε ρήξη. «Αυτά που ενώνουν πολιτικά με τους ΑΝΕΛ είναι σημαντικά”, λένε διάφορα κυβερνητικά στελέχη, για να πείσουν τους εαυτούς τους. Και φυσικά αναφέρονται κυρίως στη μάχη κατά του παλαιού πολιτικού συστήματος, της διαφθοράς και της διαπλοκής. Θα μπορέσουν όμως αυτά να αποτελέσουν την συγκολλητική ουσία, σ΄ένα κυβερνητικό γυαλί που έχει ραγίσει;

Η τηλεφωνική προσωρινή εκεχειρία Τσίπρα-Καμμένου

Το βράδυ της Τετάρτης Τσίπρας και Καμμένος επικοινώνησαν τηλεφωνικά και συμφώνησαν ότι το ζήτημα της παραμονής ή αποπομπής του αναπληρωτή υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα στην κυβέρνηση θα συζητηθεί μετά την επιστροφή του πρωθυπουργού από τις Βρυξέλλες και του υπουργού Αμυνας από τις ΗΠΑ.

Η μικρή αυτή παράταση του προβλήματος, δίνει μεν χρόνο στον κ. Τσίπρα αλλά ουσιαστικά τον καθιστά όμηρο των τυχοδιωκτικών, όπως αποδεικνύονται, προθέσεων του κυβερνητικού του εταίρου.

Διότι, μετά την τηλεφωνική αυτή εκεχειρία ολίγων ημερών, στις 23:30 το βράδυ, ο Πάνος Καμμένος επανήλθε με ένα twitter, εμμένοντας στις παράλογες πολιτικά, απιτήσεις του: «Δεν αλλάζει η θέση μου, αύριο η ΚΟ, προϋπόθεση η παραίτηση Μουζάλα», έγραφε χαρακτηριστικά.

Της τηλεφωνικής επικοινωνίας των κ.Τσίπρα και Καμμένου είχε προηγηθεί συνάντηση των κ.Ν.Παππά και Τ. Κουίκ με τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, προκειμένου να βρεθεί ένας έντιμος συμβιβασμός. Που όπως φαίνεται ακόμη αναζητείται.

Δεν είναι άσχετο και το γεγονός ότι τις βραδυνές ώρες της Τετάρτης, υπήρξε έντονη φημολογία,  η οποία δεν διαψευδόταν αλλά ούτε επιβεβαιωνόταν, σύμφωνα με την οποία ο Πάνος Καμμένος φερόταν να αδειάζει το γραφείο του στο Πεντάγωνο, αλλά και να συγκαλεί συνάντηση με τους αρχηγούς των γενικών επιτελείων.

Υπάρχει άλλη λύση;

Το ερώτημα που απασχολεί ήδη πολλούς είναι ωστόσο εαν υπάρχει «επόμενη μέρα”, σ΄ένα κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας, χωρίς τους ΑΝΕΛ.

Αφού μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, σε περίπτωση που αποχωρήσει ο Καμμένος, θα πρέπει να βρεθεί ο αντικαταστάτης του προκειμένου να υπάρξει διάδοχο κυβερνητικό σχήμα.

Αν και μέχρι τώρα το θέμα αυτό δεν είχε απασχολήσει ιδιαίτερα το πολιτικό προσκήνιο, οι κινήσεις στο παρασκήνιο δεν ήταν αμελητέες.

Το γεγονός ότι τα αδύναμα αλλά υπαρκτά διαπλεκόμενα οικονομικά, πολιτικά και μιντιακά συμφέροντα εμφανίζονται να επιθυμούν και να επιδιώκουν την πτώση της σημερινής κυβέρνησης είναι αδιαμφισβήτητο.

Ενας από τους τρόπους ελέγχου είναι και η αναγκαστική συνεργασία με κόμματα του παλαιού, φθαρμένου πολιτικού συστήματος(ΠΑΣΟΚ) ή επίδοξους εκσυγχρονισμένους συνεχιστές του(Ποτάμι).

Πληθαίνουν πάντως οι φωνές που θεωρούν ότι η σχεδόν υποδειγματική συνεργασία-συμμαχία του Αλ. Τσίπρα με τους εκπροσώπους της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη μπορεί να μετεξελιχθεί και σε συνεργασία με τους εδώ εκπροσώπους τους.

Κάτι τέτοιο όμως θα άλλαζε ριζικά τον πολιτικό χάρτη και δεν είναι σίγουρο ότι το καλοβλέπουν οι εγχώριοι παίκτες της κεντροαριστεράς.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here