Θέατρο Τέχνης: «Η Λίλα λέει». Μια ιστορία αγάπης τολμηρή και ποιητική

Κριτική:  ΜΑΡΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Η Λίλα λέει»… ένα απόγευμα Δευτέρας, « μακριά» από την πολύβουη Αθηναϊκή πόλη, στο Υπόγειο Θέατρο Τέχνης στην οδό Πεσμαζόγλου, … όσα αισθάνεται για τον Σιμώ. Τον νεαρό που ζεί σε ένα γκέτο έξω από το Παρίσι, χωρίς όνειρα, ελπίδα , φίλους.
«Η Λίλα λέει» με αθώο βλέμμα χυδαία λόγια και ξεστομίζει πρόστυχες λέξεις και ερωτικές φαντασιώσεις: « Θέλω να πάω με 100 άνδρες» . Ο Σιμώ φοβάται ότι οι λέξεις θα πληγώσουν τα χείλη της, όμως θέλει να την ακούει, να την βλέπει, να την αγγίζει. Η ζωή του αποκτά νόημα. Αρχίζει να γράφει όσα του εξιστορεί η Λίλα, από μικρός είχε ταλέντο στο γράψιμο αλλά..δεν γράφει.
‘Ενα ερωτικό παιχνίδι εκτυλίσσεται στη σκηνή με τους δύο ηθοποιούς να λικνίζονται ανάμεσα στην αθωότητα και τις τολμηρές-καυτές-πρόστυχες λέξεις.
Βλέπουμε έναν ξανθό άγγελο, τη Λίλα, να επιδίδεται σε σοκαριστικά χυδαίες ιστορίες, να καλεί τον Σιμώ να κάνουν κούνια και να σηκώσει την φούστα της. Όλα αυτά όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο τρόπος που μπορεί-ξέρει, ο μοναδικός τρόπος που γνωρίζει να εκφράζει τα συναισθήματα της. Ο κόσμος την κατηγορεί, λέει ότι πάει με άντρες για τα λεφτά. Εκείνη δεν αρνείται τίποτα. Ναί είναι όλα όσα εκείνοι τις προσάπτουν.
Η ατμόσφαιρα που διαχέεται στο χώρο του Τέχνης είναι γλυκιά , αισθησιακή, αθώα και παιχνιδιάρικη όπως η σχέση των δύο νέων του Σιμώ και της Λίλας. Η Λένα Δροσάκη και ο Βασίλης Μαυρογεωργίου εξισορροπούν και διοχετεύουν στους θεατές πολύ έντονα αυτές τις δύο φαινομενικά αντιθετικές δυνάμεις. Άκρατος αισθησιασμός και αγγελική αθωότητα.
Ο Σιμώ ζεί πια μόνο για τον ξανθό του άγγελο, θέλει να είναι κοντά της, να την ακούει να του μιλάει με τις λέξεις που φοβάται ότι θα πληγώσουν το στόμα της. Όμως ο Σιμώ δεν διστάζει να γυρίσει κάποια στιγμή την πλάτη του στη Λίλα. Δεν μπορεί να κατανοήσει όσα συμβαίνουν στην « κοινή» ζωή του. Δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί η Λίλα τον ξεχώρισε, γιατί μιλά και χαιρετά μόνο εκείνον, γιατί πάνε βόλτα με το ποδήλατο της.

I’m a high school lover, and you’re my favorite flavor
Love is all, all my soul
You’re my playground love

Yet my hands are shaking
I feel my body remains, time’s no matter, I’m on fire
On the playground, love.

You’re the piece of gold the flashes on my soul.
Extra time, on the ground.
You’re my playground love.

Anytime, anywhere,
You’re my playground love

ΤοΤραγούδιτων Air- Playground Love ακούγεται κατά την διάρκεια της παράστασης και αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα του Σιμώ για την Λίλα.
Ο έρωτας είναι μια γλυκόπικρη ιστορία, με αντιστάσεις, παιχνίδια, αποφυγές, παραιτήσεις και έχει ένα τέλος απροσδόκητο ίσως αναπόφευκτο κάποιες φορές, όμως συνάμα ο έρωτας είναι το κλειδί για να νιώσουμε ότι υπάρχουμε.

Μετάφραση – Διασκευή: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου και Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνικά-κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική επιμέλεια: ΓιάννηςΣορώτος
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν : Λένα Δροσάκη, Βασίλης Μαυρογεωργίου

Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here