Α. Ρέλλας-Τζόγος να γίνεται; Μόνο; Όχι δα! Υπάρχουν και άνθρωποι στην “πρώτη γραμμή” που σκέφτονται…

 

Tου ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ 

Αρκούν μερικοί γενναίοι άνθρωποι – ακόμα και ένας! – ώστε το τείχος του φόβου και της σιωπής εντός του οποίου – αυτού και μόνο! – τα ναζιστικά εγκλήματα διαπράττονται, σαν πύργος από τραπουλόχαρτα να καταρρεύσει…

-Είπες τραπουλόχαρτα και ο νους μου κατευθείαν πήγε στον τζόγο και από εκεί στον δημόσια αναγνωρισμένο βασιλιά του. Η καμπάνια του οποίου (σ.σ. για τον ΟΠΑΠ ο λόγος) υποτιθέμενης προβολής των Paralympic Games, η βασισμένη στις απίθανες ανοησίες περί της πιο δυνατής ομάδας και των φοβερών και τρομερών υπέρ-αθλητών που αποτελούν παραδείγματα ζωής για όλους μας, συνιστά μετωπική προσβολή των αγώνων των ανθρώπων με αναπηρία ευτελίζοντας πλήρως όλα τα κεκτημένα μέσα από αγώνες πολλών δεκαετιών της περί αναπηρίας προοδευτικής σκέψης.

ανρώνης Ρελλας

*Συνομιλούμε με το μέλος της Κίνησης Χειραφέτησης των ανθρώπων με αναπηρία κύριο Αντώνη Ρέλλα, για την παρουσία του ως μάρτυρα κατηγορίας στη δίκη των εγκληματιών της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή – όπου θα καταθέσει κάποιες ενδεικτικές περιπτώσεις από την σωρεία που η “Κίνηση” έχει συλλέξει και αφορούν την εμπλοκή της ναζιστικής συμμορίας σε επιθέσεις στρεφόμενες κατά αναπήρων ή φορέων τους, και οι οποίες σκεπάστηκαν από επιβληθέν πέπλο φόβου και σιωπής – όμως η συζήτηση λοξοδρόμησε στον τζόγο. Τζόγος να γίνεται;

-Θα επιστρέψουμε και στο κυρίως θέμα μας, όλοι οι δρόμοι της στέρεας σκέψης άλλωστε σε αυτό οδηγούν.

Μετά την αποστομωτική παρατήρηση του συνομιλητή μας ο λόγος υποχρεωτικά δικός του:

-Σκέψου την συμπεριφορά των σύμφωνα με τον δημόσια αναγνωρισμένο βασιλέα του τζόγου υπέρ-αθλητών και μελών της πιο δυνατής ομάδας. Φωτογραφήθηκαν με τους ναζιστές εγκληματίες φορώντας το πιο λαμπερό τους χαμόγελο, λάμποντας από υπερηφάνεια. Όταν, κατόπιν, υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις γι’ αυτό, αξίωσαν από τους εγκληματίες μαζί με τους οποίους λάμποντας και αστράφτοντας πόζαραν να αποσύρουν τις φωτογραφίες τους διότι οι αντιδράσεις που σημειώθηκαν θολώνουν τη λάμψη τους. Οι ίδιοι που έλαμπαν στις φωτογραφίες ζήτησαν να αποσυρθούν για να μη θολώνουν τη λάμψη τους. Αν αυτό έχει σχέση με την λογική και δεν υπακούει στην αρχή ότι όλα είναι τζόγος ή τζόγος να γίνεται κρίνετε εσείς.

Εσείς κρίνετε – απευθυνόμαστε στον συνομιλητή μας – συνεχίστε παρακαλώ:  

-Νιώστε ότι δεν χρησιμοποιώ την φράση ως ευφημισμό αλλά επί της ουσίας της, κυριολεκτικά. Κρίνετε κατόπιν αυτού τις επιδοκιμασίες προς τους πάση θυσία λαμπερούς της πιο δυνατής ομάδας επειδή – αφού πρώτα πόζαραν λάμποντας – κατόπιν των αποδοκιμασιών άλλαξαν τη στάση τους για να διατηρήσουν – έτσι είπαν οι ίδιοι τη λάμψη τους. Αν αυτό δεν είναι ο εννοιολογικός ορισμός της φράσης τζόγος να γίνεται, μάλιστα δε με επίκεντρο την πλέον θεμελιώδη όλων των επί δεκαετίες εξελισσόμενων αναπηρικών διεκδικήσεων του δικαιώματος στον αυτοπροσδιορισμό, καλώ εσάς και όσους μας διαβάζουνε να το σκεφτούνε μόνοι τους. Σκεφτόμενοι παράλληλα ότι εξελίσσεται η δίκη της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης στα πλαίσια της οποίας θα υπάρξει εκτενής μνεία στη διάπραξη εγκλημάτων εις βάρος αναπήρων και των φορέων τους που όταν τελούνταν συγκαλύπτονταν από τείχος φόβου και σιωπής.

Ωπ, πίσω στον πυρήνα του θέματός μας, ο συνομιλητής μας το είπε και το έκανε. Τι ακριβώς εννοείτε παρακαλώ, διευκρινίστε μας:

-Θέλει πολύ σκέψη άραγε για να συμπεράνει κάποιος ότι η νομική υπεράσπιση της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας θα επικαλεστεί τα ηλίθια λαμπερά χαμόγελα των υπέρ-αθλητών που ποζάρουν με τα μέλη της για να ισχυριστεί με το γνωστό ακραίο θράσος που χαρακτηρίζει αυτούς τους εγκληματίες ότι η σχέση των ναζιστών με τους αναπήρους είναι σχέση σεβασμού και εκτίμησης; Επιχειρώντας, ταυτόχρονα, με αυτό τον τρόπο να αμφισβητήσει τη διάπραξη εγκλημάτων τα τελευταία χρόνια με θύματα αναπήρους, τα οποία διαπράχθηκαν προστατευμένα από το επιβληθέν τείχος φόβου και σιωπής; Πόσος νους χρειάζεται για να γίνει αντιληπτό ότι η κυριαρχία επί του νου της λογικής του τζόγου είναι αυτή που επιτρέπει στους ναζιστές εγκληματίες ακόμα να υπάρχουν και χυδαία να ασχημονούν;

Τα βάζετε ευθέως με τους Έλληνες πρωταθλητές των Paralympic Games αν καταλαβαίνουμε καλά;

-Τίποτε δεν καταλάβατε! Ξέρετε, όταν ο νους λειτουργεί με βάση τη γνώση και όχι … τζόγος να γίνεται, και όταν ο στόχος είναι σπουδαίος στα όρια του υπαρξιακού, δηλαδή να συμβάλλουμε ώστε να απαλλαγεί η κοινωνίας μας από το ναζιστικό άγος, οφείλουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε πολύ βαθύτερα από το επίπεδο που οι παρορμήσεις ενδεχομένως μας υπαγορεύουν. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εμένα προσωπικά δεν μου έκανε καμιά εντύπωση που οι δηλωμένοι μόλις προ λίγου καιρού από πλευράς του βασιλέα του τζόγου υπέρ-αθλητές, υπεράνθρωποι και μέλη της πιο δυνατής ομάδας, φωτογραφήθηκαν λάμποντας καμαρωτοί – καμαρωτοί με τους δικαζόμενους ναζιστές εγκληματίες. Την εποχή κυριαρχίας του ναζιστικού καθεστώτος στη Γερμανία, τα μέλη της ναζιστικής ηγεσίας φωτογραφίζονταν σε κάθε ευκαιρία με προβεβλημένους της εποχής τους αναπήρους τους οποίους αποθέωναν ως παραδείγματα ηρωισμού και υπεράνθρωπους, την ίδια στιγμή που εξόντωναν χιλιάδες ανώνυμους/ αφανείς αναπήρους μέσα στα τείχη του φόβου και της σιωπής. Άρα, αυτό στο οποίο η γνώση μας οδηγεί είναι ότι υπάρχει δρόμος πολύς ακόμα να διανυθεί ώστε η εμπειρία των εφιαλτικών εκείνων καιρών στο πρέπον εύρος και βάθος της να κατανοηθεί, ώστε οριστικά και αμετάκλητα να κατασταλάξει σε σοφία εντός των ανθρώπων, αποτρέποντας προληπτικά κάθε πιθανότητα η ιστορία να επαναληφτεί. Είναι βέβαιο, αυτό δα έλειπε, ότι έτσι θα γίνει, το ζήτημα είναι να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και από τον πιο σύντομο δυνατό δρόμο.

Και τι σημαίνει αυτό φίλτατε; Κάντε το λιανά να κλείσουμε…

-Ο πολύς τζόγος βλάπτει! Αυτό σημαίνει. Ας αφεθεί τούτους τους κρίσιμους καιρούς η σκέψη, η γνώση, η κοινή λογική, να οδηγήσει τις εξελίξεις στον φυσιολογικό δρόμο τους και το ναζιστικό άγος εκεί που του πρέπει, στα αζήτητα, ας συναισθανθούν οι πάμπολλοι σε αυτή την υπό διαρκή κρίση ευρισκόμενη κοινωνία πάσχοντες από το σύνδρομο του τζόγου την ανάγκη να κάνουν λίγο πίσω, και όταν τελειώνουμε με τούτα τα σκ… που ασχημονούν μέσα στα μούτρα μας θα έχουν ξανά όλο τον χρόνο να επιδοθούν στην αγαπημένη τους ασχολία “τζόγος να γίνεται”. Μεταξύ μας, δεν θα τους χρειαστεί τότε. Είναι τέτοια η σύσταση του συνδρόμου που αρκεί λίγο μόνο να κάνουν πίσω οι χρόνιοι πάσχοντες και θα έχουν ήδη αρχίσει να το ξεπερνούν.

Print Friendly

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here