Tάγματα Εφόδου: Παρακρατικό έγκλημα με βαριές πολιτικές ευθύνες

Του Χρήστου Ζέρβα

Η κυβέρνηση Σαμαρά γνώριζε πολύ καλά την εγκληματική δράση των νεοναζιστικών συμμοριών καθώς και την συνεργασία τους με θύλακες εντός των διωκτικών μηχανισμών, αλλά επέλεξε να μείνει απαθής και να προσποιηθεί την ανήξερη,  προσδοκώντας κομματικά οφέλη από πρακτικές προσέγγισης τύπου Μπαλτάκου.

Φωτό: Ευρωκίνηση

Η εγκληματική δράση των Ταγμάτων Εφόδου που επί τουλάχιστον 4 χρόνια δρούσαν ανενόχλητα ή συχνά με την άμεση συνεργασία αστυνομικών, δεν μπορεί να εξαντληθεί στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Ούτε να περιορισθεί μόνο στα στελέχη της νεοναζιστικής οργάνωσης. Η συστηματική και ανεξέλεγκτη δράση των δολοφονικών συμμοριών αυτή φέρνει μαζί της μεγάλες πολιτικές ευθύνες. Ευθύνες που αφορούν κυρίως την στάση της κυβέρνησης Σαμαρά και αναδεικνύουν την παρακρατική διασύνδεση των ταγμάτων εφόδου με θύλακες του κρατικού μηχανισμού. Διασύνδεση που και πάλι έμεινε στα αζήτητα.

Τα τάγματα εφόδου, αυτές οι δολοφονικές συμμορίες θανάτου που με οργανωμένο τρόπο σκορπούσαν καθημερινά το τρόμο και τη βία στους δρόμους της πόλης,  δεν προέκυψαν ξαφνικά. Ούτε έγινε γνωστή η ύπαρξη και η δράση τους μετά την δολοφονία του Π. Φύσσα.

Oχι μια και δύο, αλλά εκατοντάδες ήταν τα τελευταία χρόνια και με συστηματικό τρόπο μετά το 2010, οι επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου κατά  μεταναστών (κατά προτίμηση μελαμψών) αλλά και μελών αντιφασιστικών οργανώσεων, στους δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων.

Πολλά ήταν τα δημοσιεύματα που την αποκάλυπταν. Ολοι οι επίσημοι και αρμόδιοι φορείς του κράτους , αστυνομία, δικαιοσύνη, κυβέρνηση, γνώριζαν επομένως αυτή την παράνομη δράση, από πρώτο χέρι. Εκτός κι αν ισχυρισθούν ότι δεν διαβάζουν εφημερίδες και δεν ενημερώνονται από τον τύπο(έντυπο και ηλεκτρονικό).

Χρυση Αυγή

Αλλά ούτε μετά τις επιθέσεις στους μικροπωλητές της Ραφήνας και του Μεσολογγίου, ούτε μετά τις καταγγελίες για ελέγχους σε αποκλειστικές νοσοκόμες  των νοσοκομείων από οργανωμένες ομάδες χρυσαυγιτών, ίδρωσε το αυτί των κυβερνώντων.

                                     Ανοχή και ολιγωρία

 Ολοι έδειξαν μια αξιοπερίεργη ανοχή και μια παντελώς αδικαιολόγητη ολιγωρία στην αντιμετώπιση αυτών  των φαινομένων, αποθρασύνοντας έτσι τους δράστες, που συνέχισαν ανενόχλητοι την εγκληματική τους δράση. Κάπως έτσι, φτάσαμε στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τον Σεπτέμβριο του 2013. Μια δολοφονία που, δήθεν, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία για τους κυβερνώντες του Α. Σαμαρά , οι οποίοι δήλωναν αιφνιδιασμένοι από τις τραγικές εξελίξεις.  Ωστόσο, δικαιολογίες του στυλ» δεν ήταν ορατά μέχρι τότε τα φαινόμενα αυτά», δεν πείθουν προφανώς κανέναν.

Και ήταν πράγματι η δολοφονία, η αφορμή για να ξετυλιχθεί μια συντονισμένη αστυνομική και δικαστική έρευνα για την εγκληματική παρακρατική δράση των ταγμάτων εφόδου που καθημερινά οργάνωνε η Χρυσή Αυγή, κατ΄ απομίμηση των αντίστοιχων ναζιστικών ταγμάτων.

Τότε λοιπόν ανακοινώθηκε ότι υπήρχαν δεκάδες διάσπαρτες ανά την Ελλάδα δικογραφίες με περιπτώσεις βίαιων και δολοφονικών επιθέσεων των Ταγμάτων Εφόδου, για τις οποίες ουδείς μέχρι τότε ενδιαφέρθηκε να συνενώσει ή να εξετάσει στο πλαίσιο μιας οργανωμένης εγκληματικής δράσης.

                    Οι ευθύνες της κυβέρνησης Σαμαρά

Όταν τον Μάρτιο του 2012 ο τότε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Ν. Δένδιας δήλωνε στη Βουλή, ότι δεν θα γίνει ανεκτή η δράση Ταγμάτων εφόδου στην Ελλάδα», αποδεικνύει ότι γνώριζε πολύ τι γινόταν.

Δένδιας

Γιατί άραγε, η επίσημη στάση των αρχών όλο το διάστημα, μέχρι και την δολοφονία Φύσσα,  καλύπτεται από τον αφορισμό ότι τα εκατοντάδες περιστατικά ναζιστικής βίας, αποτελούν «μεμονωμένα φαινόμενα»;

Πως είναι δυνατόν, εκατοντάδες δικογραφίες και μάλιστα με άμεση εμπλοκή και αστυνομικών σε πολλές περιπτώσεις, να παραμένουν στα συρτάρια του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη και κάποιοι να ισχυρίζονται ότι δεν ήταν «ορατό το φαινόμενο»;

                         Συνεργασία και συγκάλυψη 

Το όλο σκηνικό της ανεξέλεγκτης ρατσιστικής βίας είχε όμως και έντονο παρακρατικό άρωμα, αφού ουδείς αμφισβητεί την άμεση συνεργασία των  ναζιστών-συμμοριτών με στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. Συνεργασία που πήρε σάρκα και οστά είτε με την συγκάλυψη αυτών των περιστατικών από τα διωκτικά όργανα είτε και μέσα από την  κοινή δράση των «οργάνων της τάξης» με τους δήθεν αγανακτισμένους ακροδεξιούς θύλακες. Ουδείς λοιπόν μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν είδε ή δεν γνώριζε.

Οι ευθύνες των πολιτειακών οργάνων όσον αφορά την δικαιοκρατική αντιμετώπιση ενός ακραία ρατσιστικού, βίαιου και αντιδημοκρατικού φαινομένου είναι τεράστιες. Το ίδιο και οι ευθύνες της κυβέρνησης Σαμαρά που ανέχθηκε αυτή τη δράση, καλλιεργώντας στην ακροδεξιά θεωρία των «δυο άκρων». Τα γεγονότα μιλούν μόνα τους:

  • Μόνο το τη περίοδο 2010-2011, είχαν καταγραφεί από Μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως οι Γιατροί του Κόσμου και Πράξις, πάνω από 500 περιστατικά ρατσιστικής βίας κατά μεταναστών από οργανωμένες ομάδες που αλώνιζαν ανενόχλητοι τους σκοτεινούς δρόμους της πρωτεύουσας.

                          Αγ. Παντελεήμονας και Εσωτερικές Υποθέσεις

  • Πριν από δύο περίπου χρόνια, 15 αντιφασίστες διαδηλωτές που συνελήφθησαν κοντά στον Αγ. Παντελεήμονα, βασανίσθηκαν άγρια στη ΓΑΔΑ από αστυνομικούς της ομάδα «ΔΕΛΤΑ». Ρόλο στην υπόθεση αυτή έπαιξαν δύο μέλη της Χ.Α, που εμφανίσθηκαν ως «μηνυτές». Τα μέλη αυτά είναι ήδη κατηγορούμενοι για άλλα κακουργήματα. Κι όμως η καραμπινάτη αυτή υπόθεση φασιστικής διείσδυσης στα σώματα ασφαλείας και αγαστής συνεργασίας χρυσαυγιτών και αστυνομικών, δεν έχει ενταχθεί στην έρευνα της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων τη ΕΛ.ΑΣ, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τις προθέσεις του υπουργείου Δημόσιας Τάξης Ν. Δένδια.
  • Χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα έληξε άλλωστε η έρευνα που διενεργήθηκε μετά την δολοφονία Φύσσα για τις υπόγειες σχέσεις χρυσαυγιτών και αστυνομικών. Κι εδώ επικράτησε η λογική των μεμονωμένων περιστατικών και όχι της συλλογικής δράσης.

                    Μια σοβαρή καταγγελία στα αζήτητα

  • Ακόμη και η διερεύνηση ενός πρωτοφανούς περιστατικού που έγινε στη σχολή αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ τον Μάρτιο του 2013, έξι μήνες πριν την δολοφονία Φύσσα, ξεκίνησε τυπικά ένα χρόνο αργότερα και μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει γνωστά τα αποτελέσματα της έρευνας! Το περιστατικό κατήγγειλε η καθηγήτρια εγκληματολογίας στο πανεπιστήμιο του Παρισιού Αναστασία Τσουκαλά. Σύμφωνα με τη καταγγελία, κατά τη διάρκεια διάλεξης της στη σχολή, μια μεγάλη ομάδα υποψηφίων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ διαφώνησαν ανοικτά με την θέση της ότι η συμπεριφορά των αστυνομικών οφείλει να είναι ισότιμη προς όλους, Ελληνες και μετανάστες φωνάζοντας και χειροκροτούμενοι «είμαστε φασίστες. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;»
  • Μετά απ΄όλα αυτά δεν είναι να απορεί κανείς, για τις πρωτοβουλίες του Μπαλτάκου με το άνοιγμα προς την Χ.Α και τις διαρροές του, για το απευκταίο, πλην υπαρκτό σενάριο μιάς πιθανής συνεργασίας Ν.Δ-Χ.Α. 

Σαμαρας-Μπαλτάκος

  • Είναι προφανές ότι σ΄αυτήν την απαράδεκτη πολιτικά όσμωση που κυοφορούσαν οι νεοδεξιάς κοπής συνεργάτες του Α. Σαμαρά, οφειλόταν και η σκόπιμη κωλυσιεργία του κ. Μπαλτάκου στην ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

                           Ο ρόλος πολλών συστημικών ΜΜΕ

Εξάλλου, όλο εκείνο διάστημα, πολλά συστημικά ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και έντυπα, έριξαν νερό στο μύλο της Χρυσής Αυγής καλώντας τους ηγέτες της σε εκπομπές και παρουσιάζοντας το νέο «φαινόμενο»  και τα προβεβλημένα στελέχη της ως «πρωταγωνιστές μιας καινούργιας μορφής life style», με ολίγη από σβάστικα στο μπράτσο.

Με τον τρόπο αυτό, έγιναν οι έμμεσοι σπόνσορες της.  Μετέφεραν στο δημόσιο λόγο και νομιμοποίησαν την ακραία ρατσιστική και νεοναζιστική της ρητορεία ανοίγοντας το δρόμο για την όποια θεσμική αξιοποίηση της από τους Μπαλτάκους της κυβέρνησης.

Τα συστημικά ΜΜΕ «ανακάλυψαν» την εγκληματική δράση της Χ.Α μετά την δολοφονία του Π. Φύσσα, όπως  άλλωστε και η τότε κυβέρνηση!

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here