Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο σπουδαίος αστροφυσικός και διανοούμενος Στίβεν Χόκινγκ

Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο  Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ.

Πέρσι είχε δηλώσει ότι δεν περίμενε ποτέ ότι θα έφτανε τα 75 χρόνια ζωής -όταν 20χρονος πρωτοδιαγνώστηκε με τη νόσο Λου Γκέρινγκ του έδιναν 2 χρόνια ζωής.

Ο Χόκινγκ από πολύ νέος καθηλώθηκε σε αναπηρικό αμαξίδιο, λόγω της νευρολογικής νόσου του. Αυτή προχωρουσε ακάθεκτη από τα νιάτα του στερώντας του την κίνηση και σταδιακά την ομιλία -μιλουσε πλέον μέσω υπολογιστή με «συνθετική» φωνή.

 

Έγινε διάσημος για το έργο του στις μαύρες τρύπες, στη βαρύτητα, στη γενική σχετικότητα, ενώ ήταν ο συγγραφέας πολλών δημοφιλών βιβλίων, με κορυφαίο τη «Σύντομη Ιστορία του Χρόνου» (1988), το οποίο  μεταφράσθηκε σε 40 γλώσσες (τα ελληνικά περιλαμβανομένων)

Θεωρείται ο δεύτερος ως προς την διασημότητα φυσικός μετά τον Αϊνστάιν και πολλοί ήταν εκείνοι που θαύμαζαν περισσότερο το μυαλό του, επειδή ακριβώς κρυβόταν μέσα σε ένα τόσο προβληματικό σώμα.

Σε πολλούς έγινε γνωστός και με την κινηματογραφική ταινία «Η θεωρία των πάντων» το 2014 (για τη ζωή του Χόκινγκ).

Πρόσφατα είναι μιλήσει πάλι για το χρόνο ως μια τέταρτη  διάσταση ακατάληπτη σε εμάς τους τρισδιάστατους (Παράδειγμα, αν φανταστούμε ότι είμαστε δυσδιάστατοι, όπως μια γραμμή, δεν μπορούμε να αντιληφθουμε την τρίτη διάσταση του βάθους, εκείνη που δίνει όγκο, έτσι και ως τρισδάστατοι, δεν μπορούμε να αντιληφθουμε την τέταρτη διάσταση, όποιο κι αν ειναι το όνομά της.)

Διαγνώσθηκε με μια βαριά, ανίατη νοσο το 1963, ως 20χρονος φοιτητής -αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση ή νόσο Λου Γκέριγκ ή του κινητικού νευρώνα

Οι γιατροί του έδιναν τότε δύο χρόνια ζωής….

Ακόμη και όταν η νευροεκφυλιστική νόσος του επέτρεψε να κουνάει μόνο τα μάτια του και ένα δάχτυλο, οι διανοητικές δυνάμεις του παρέμεναν ακμαίες.

Όπως είπε ο ίδιος,

*»Παρότι ένα σκοτεινό σύννεφο αιωρείτο πάνω από το μέλλον μου, διαπίστωσα, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι απολάμβανα τη ζωή μου στο παρόν περισσότερο από ό,τι πριν.»

 

Οι μαύρες τρύπες

Από επιστημονική άποψη, ο Χόκινγκ θα μείνει μάλλον στα χρονικά της επιστήμης, επειδή έθεσε ένα ασυνήθιστο ερώτημα:

*»Πότε μια μαύρη τρύπα δεν είναι μαύρη;»

Όταν εκρήγνυται«, ήταν η απάντησή του.

Το 1970, μαζί με τον Ρότζερ Πενρόουζ εφάρμοσαν τα μαθηματικά των μαύρων οπών σε όλο το σύμπαν και έδειξαν ότι υπήρχε μια μοναδική περιοχή άπειρης καμπυλότητας στο χωροχρόνο, από όπου προέκυψε η αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ).

Το 1974 χρησιμοποίησε την κβαντική θεωρία για να δηλώσει ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν θερμότητα, άρα χάνουν ενέργεια και τελικά «πεθαίνουν», με μια πολύ αργή διαδικασία που μπορεί να χρειασθεί περισσότερα χρόνια από όλη την ηλικία του σύμπαντος. Η πρότασή του ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία με μορφή θερμότητας, πυροδότησε μια μακρά διαμάχη στην κοσμολογία. Σύμφωνα με τον Χόκινγκ, αυτό σήμαινε ότι όλες οι πληροφορίες που πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα, θα χάνονται για πάντα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους νόμους της κβαντικής θεωρίας, με αποτέλεσμα να έλθει σε σύγκρουση με τους περισσότερους συναδέλφους του.

Ο Χόκινγκ στη συνέχεια άλλαξε άποψη και υποστήριξε ότι οι πληροφορίες αποθηκεύονται στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας και μετατρέπονται σε ακτινοβολία ξανά, η οποία εκπέμπεται από τη μαύρη τρύπα. «Παραδέχομαι ότι η πληροφορία δεν χάνεται», είπε στους φοιτητές του.

Στα  32 του, εξελέγη τιμητικά μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Βρετανίας και πέντε χρόνια αργότερα καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στην πιο διάσημη πανεπιστημιακή έδρα της Βρετανίας – αν όχι όλου του κόσμου- που κάποτε κατείχαν ο Ισαάκ Νεύτων και ο Πολ Ντιράκ. Έμεινε σε αυτή τη θέση για 30 χρόνια και μετά έγινε διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του ιστορικού πανεπιστημίου.

Το 1982 ήταν από τους πρώτους που έδειξαν ότι οι κβαντικές διακυμάνσεις οδήγησαν -μέσω της διαδικασίας του «κοσμικού πληθωρισμού»- στη δημιουργία και εξάπλωση των γαλαξιών στο σύμπαν.

Αν και δεν κατάφερε – ή δεν πρόλαβε- να πάρει το Νόμπελ, είχε τιμηθεί με πολλά άλλα σημαντικά βραβεία (‘Αλμπερτ Αϊνστάιν, Βολφ, Κόπλεϊ κ.α.). Επίσης, αρεσκόταν να βάζει επιστημονικά στοιχήματα με άλλους φυσικούς, αν και είχε μια τάση να τα χάνει, όπως, για παράδειγμα, όταν το 2012 έχασε 100 δολάρια, επειδή είχε στοιχηματίσει ότι ποτέ δεν θα ανακαλυπτόταν το μποζόνιο του Χιγκς – το οποίο βρέθηκε στο CERN λίγο μετά!

Οι άλλες παρεμβάσεις του

Προειδοποίησε κατ’ επανάληψη για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και της πιθανότητας μιας συνάντησης με τους εξωγήινους, που μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη για τους ανθρώπους. Επίσης, ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αποίκησης άλλων πλανητών ως διέξοδο σωτηρίας της ανθρωπότητας σε περίπτωση που η Γη καταστραφεί από ένα πόλεμο, πτώση αστεροειδούς ή άλλη αιτία.

Πολιτικά, είχε μποϊκοτάρει ένα συνέδριο στο Ισραήλ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική του.

Στο βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο» δήλωσε  «δεν χρειάεζεται ο Θεός για να ερμηνευθεί το σύμπαν»

«Θεωρώ τον εγκέφαλο ένα κομπιούτερ που θα σταματήσει να δουλεύει, όταν τα μέρη του χαλάσουν. Δεν υπάρχει παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για τους χαλασμένους κομπιούτερ. Αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι».

Ο Χόκινγκ είχε παντρευτεί τη συμφοιτήτριά του Τζέιν Γουάιλντ το 1965 (δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της νόσου του) και έκαναν τρία παιδιά, αλλά χώρισαν το 1991, καθώς η κατάστασή της υγείας του εκ των πραγμάτων έκανε τρομερά δύσκολες τις συνθήκες του γάμου. Η γυναίκα του έγραψε αργότερα ότι είχαν καταντήσει «αφέντης» και «σκλάβα».

Τέσσερα χρονια μετά το διαζύγιο, το 1995 ο Χόκινγκ παντρεύτηκε μία από τις νοσοκόμες του, την Ελέιν Μέισον. Αυτός ο γάμος διήρκεσε 11 χρόνια και στη διάρκειά του είχε κληθεί πάνω από μια φορά για να διερευνήσει καταγγελίες για επιθέσεις που δέχθηκε ο Χόκινγκ από τη σύζυγό του. Ο  ίδιος αρνήθηκε ότι είχε συμβεί αυτό και η αστυνομία αναγκάσθηκε να σταματήσει τις έρευνες.

Σε δήλωσή τους, τα τρία παιδιά του από τον πρώτο γάμο, Λούσι, Ρόμπερτ και Τίμοθι, αναφέρουν ότι «ήταν ένας μεγάλος επιστήμονας και ένας ξεχωριστός άνθρωπος, του οποίου το έργο και η κληρονομιά θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια. Θα μας λείπει πάντα»

Η τελευταία του συνέντευξη και άλλες σημαντικές

Λίγες μέρες προτού «φύγει» είχε δώσει μια συνέντευξη όπου «εξηγουσε» ότι ο χρόνος προϋπήρχε της ύλης

Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ

Για την έγνοια του για τους εξωγήινους (που θεωρεί ότι είναι βέβαιο ότι υπάρχουν, αφου επιστημονικά και λογικά είναι αδύνατον να μην υπάρχει μορφή ζωής σε ολόκληρο το σύμπαν) μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Για την κλιματική αλλαγή σε «απάντηση» προς τον Τραμπ, μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Για τον καπιταλισμό η αποψή του ήταν πως συνιστά μεγάλο κίνδυνο

«Αν οι μηχανές παράγουν όλα όσα χρειαζόμαστε, το αποτέλεσμα εξαρτάται από το πώς αυτά θα διανέμονται. Ο καθένας μπορεί να απολαύσει μια πολυτελή ζωή, αν η ευμάρεια που παράγεται από τις μηχανές μοιράζεται. Από την άλλη, περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να καταλήξουν άθλια φτωχοί αν οι ιδιοκτήτες των μηχανών συνεχίσουν να λειτουργουν ως  λόμπι κατά της αναδιανομής του πλούτου. Προς το παρόν ακολουθείται δυστυχώς η δεύτερη οδός, οπότε η τεχνολογία οδηγεί σε ολοένα εντεινόμενη ανισότητα»

Ψήφιζε το κόμμα των Εργατικών

Για το μέλλον της ανθρωπότητας, το έβλεπε μακριά από την γη, καθώς αναποφευκτα γυρω στο 2600 με μαθηματική ακρίβεια, ο πλανήτης δεν θα μπορεί πλέον να συντηρήσει τον πληθυσμό του

«Έως το 2600, η Γη θα έχει μετατραπεί σε μία τεράστια «πύρινη σφαίρα». Και ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο για να σωθεί από την καταστροφή, από το να την εγκαταλείψει για πάντα. Ο άνθρωπος θα πρέπει με γενναιότητα να ταξιδέψει εκεί που δεν έχει πάει ποτέ ξανά κανείς, αν θέλει να επιζήσει το είδος μας για ακόμη ένα εκατομμύριο χρόνια. Βασική αιτία της καταστροφής θα είναι ο υπερπληθυσμός σε συνδυασμό με την αυξανόμενη κατανάλωση των ενεργειακών πόρων του πλανήτη.»

Η πρότασή του ήταν το σχέδιο «Breakthrough Starshot», αρχικής αξίας 100 δισ. δολαρίων, το οποίο χαίρει επίσης της στήριξης του ιδρυτή του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ, καθώς και του Ρώσου μεγιστάνα του Διαδικτύου Γιούρι Μίλνερ. Πρόκειται στην ουσία για το σχέδιο διαφυγής της ανθρωπότητας στο πλησιέστερο αστρικό σύστημα, τον αστερισμό του Άλφα Κενταύρου.

Ταξιδεύοντας με μικρά σκάφη με την ταχύτητα του φωτός, ο Χόκινγκ υποστήριζε ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να φτάσει στον Άρη σε λιγότερο από μία ώρα, στον Πλούτωνα μέσα σε λίγες ημέρες, να ξεπεράσει το διαστημόπλοιο «Voyager» σε μία εβδομάδα και να φτάσει στον Άλφα Κενταύρου σε 20 χρόνια.

«Αν όλα πάνε καλά, κάποια στιγμή προς τα μέσα του αιώνα, θα έχουμε την πρώτη εικόνα ενός κοντινού πλανήτη που μπορεί να φιλοξενήσει ζωή», εκτιμούσε τον Νοέμβριο του ’17 ο γενικός διευθυντής του σχεδίου, Πίτερ Γουόρντεν, που στηρίζει το σχέδιο Χόκινγκ.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here