Πέθανε ο αρχιβασανιστής της χούντας Θεοφιλογιαννάκος

Πέθανε ένας από τους πιο σκληρούς βασανιστές της Χούντας, ο διοικητής του περιβόητου ΕΑΤ-ΕΣΑ, Θεόδωρος Θεοφιλογιαννάκος.

Ο αρχιβασανιστής της δικτατορίας παρέμεινε αμετανόητος μέχρι το τέλος της ζωής του, το πρωί της Πέμπτης μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο. Η τελευταία του δημόσια εμφάνιση, ήταν πριν λίγα χρόνια στην κηδεία του στρατηγού της χούντας Ντερτιλή.

Καταδικάστηκε για τα εγκλήματά του το 1975 στη μεγάλη δίκη των βασανιστών της χούντας και έμεινε στην φυλακή για λίγο λιγότερο από 18 χρόνια, καθώς αφέθηκε ελεύθερος τον Σεπτέμβριο του 1992.

Η καταγωγή του ήταν από τη Μάνη, ενώ μεγάλωσε στη Σπάρτη. Αρχικά φοίτησε στη Σχολή Αεροπορίας (σημερινή Σχολή Ικάρων), αλλά τελικά αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ. Συμμετείχε ενεργά στο Πραξικόπηματης 21ης Απριλίου 1967, ως λοχαγός Πεζικού, ενώ το 1968 έγινε υποδιοικητής του ΕΑΤ-ΕΣΑ και διοικητής το 1970. Η κηδεία του θα γίνει το Σάββατο στην Σπάρτη.

ΘΕΟΦΙΛΟΓΙΑΝΝΑΚΟΣ

Ιδού πως είχε αρχίσει την απολογία του στις δίκες της Χούντας:

«Είμαι Λάκων, υιός διδασκάλου, έχω ανατροφή ελληνοχριστιανική και είχα την τιμή να συμμετάσχω ενεργώς στην επανάσταση της 21ης Απριλίου. Σαν Σπαρτιάτης είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος, γιατί το επάγγελμα που διάλεξα αρμόζει με τον τόπο της καταγωγής μου. Η Σπάρτη φιάχνει Λεωνίδες, Μαυρομιχάληδες, Δαβάκηδες! Από μικρός έμαθα να αγαπώ την πατρίδα μου και έζησα στα πρώτα χρόνια της ζωής μου έναν εμφύλιο πόλεμο. Στη Σπάρτη έμαθα ότι ένας είναι ο εχθρός, ο κομμουνισμός και οι συνοδοιπόροι του! Ο κομμουνιστής είναι ένα τομάρι που δεν σκέπτεται την πατρίδα. Ύστερα από επιτυχείς εξετάσεις μπήκα στη Σχολή Ικάρων και με έδιωξαν από κει, όχι λόγω ανικανότητος, όπως υποστήριξε στην κατάθεσή του ο Αναστάσιος Μήνης, αλλά επειδή ήμουν ακραιφνής εθνικόφρων. Επειδή αγαπούσα το επάγγελμα του αξιωματικού, κατατάχθηκα στη Σχολή Ευελπίδων. Εκεί έμαθα να σέβομαι τους ανωτέρους μου, να αναλαμβάνω πάντοτε τις ευθύνες μου και να μισώ τον κομμουνισμό!»,

Τα βασανιστήρια στον Παναγούλη

Ο Αλέκος Παναγούλης συνάντησε, για πρώτη φορά, το Θεοφιλογιαννάκο στην παραλιακή οδό, δυο ώρες μετά την απόπειρα εναντίον του Παπαδόπουλου. Και, όπως είπε ο ίδιος, αισθάνθηκε την κάφτρα του τσιγάρου στα δεμένα του χέρια από την πρώτη στιγμή. Του τραβούσε τα μαλλιά και του χτυπούσε το κεφάλι ωρυόμενος. Και ήταν μπροστά, όταν ο Μάλλιος και ο Μπάμπαλης του πέρασαν σιδηρά βελόνα μέσα στην ουρήθρα του. Αργότερα, στο ΕΑΤ, ο Θεοφιλογιαννάκος τον χτυπούσε κατ’ επανάληψη, μ’ ένα καλώδιο, σε όλο του το σώμα.

Τι κατέθεσε στη δίκη ο Ν. Κωνσταντόπουλος

Ο Νίκος Κωνοταντόπουλος είχε συλληφθεί από όργανο της Γενικής Ασφάλειας για συμμετοχή στην οργάνωση «Δημοκρατική Άμυνα». «Βρισκόμουν μπροστά σε τυπικές εγκληματολογικές περιπτώσεις», κατέθεσε ο ίδιος στη δίκη των χουντικών. «Οι αντιδράσεις τους ήταν τυπικών σχιζοειδών τύπων. Ο Θεοφιλογιαννάκος αλλοιωνόταν τόσο πολύ κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων, ώστε σου δημιουργούσε την εντύπωση ότι ήταν ένας τρίτος. Δυο φορές έπιασα τον εαυτό μου να αναρωτιέται: «με δυο άρχισα, ο τρίτος πού βρέθηκε;»»

«Τι υπολογίζεις; Πόσο θα μείνει η επανάσταση;», είχε ρωτήσει ο Θεοφιλογιαννάκος τον Αναστάσιο Μήνη στο κρατητήριο του ΕΑΤ/ΕΣΑ και, χωρίς να περιμένει απάντηση, συμπλήρωσε με στόμφο: «Θα μείνει 100 χρόνια! Έπρεπε να είχε γίνει πριν από 10-15 χρόνια!».

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here