Παρακαταθήκες μιας ζωής σε μια “καταραμένη” χώρα…

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Είχε, μα την αλήθεια, πολύ μεγάλη, ξεχωριστή σημασία, η ενδεχόμενη “επιτυχία” του SEATRAC – ο μηχανισμός ανεμπόδιστης πρόσβασης των ανθρώπων με αναπηρία στη θάλασσα – στη κοσμοπολίτικη παραλία της Γλυφάδας Αττικής. Για ευνόητους λόγους. Θα αποδείκνυε πολλά, ανοίγοντας δρόμους ωρίμανσης στους “κόλπους” της ελληνικής κοινωνίας ευρύτερα σε ότι αφορά τις περί των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία αντιλήψεις.

“Όχι απλώς σημείωσε επιτυχία, αλλά η επιτυχία αυτή ξεπέρασε κάθε πρόβλεψη” μας διεμήνυσε προ μερικών ημερών (πρώτες μέρες Σεπτεμβρίου) γεμάτος ενθουσιασμό ο αρχιτέκτονας Γεράσιμος Πόλης, από τους πλέον τακτικούς χρήστες του SEATRAC, μα και ένας άνθρωπος, συνάμα, που έχει κάνει “υπόθεση ζωής” την εδραίωση στη πράξη του δικαιώματος των ατόμων με αναπηρία ανεμπόδιστης πρόσβασης στη θάλασσα. Πρόκειται για τον άνθρωπο/ επιστήμονα που εδώ και μια εικοσαετία περίπου έχει υπογράψει τον πρωτοπόρο – και τότε και τώρα – σχεδιασμό “παραλίες για όλους” αποτέλεσμα του οποίου ήταν οι (λίγες) παραλίες στη χώρα με πλήρεις υποδομές για τα “εμποδιζόμενα άτομα”.

Ιδού και το μέτρο της πέραν κάθε πρόβλεψης επιτυχίας, δοσμένο με την γλώσσα των αριθμών: Την φετινή περίοδο λειτουργίας του, οι χρήσεις του μηχανισμού SEATRAC άγγιξαν τις 2.500. Στην περίοδο αιχμής (μέσα Ιουλίου – μέσα Αυγούστου) κατά μέσο όρο σημειώθηκαν 60 χρήσεις/ημέρα. Σημειώνεται ότι ως μέγιστος αριθμός χρήσεων του SEATRAC ανά ημέρα είχε εκτιμηθεί ακριβώς ο μισός (30 χρήσεις), με βάση τον οποίον είχαν σχεδιαστεί και οι εργασίες διαρκούς συντήρησης (από την καταπόνηση) του μηχανισμού. “Ευτυχώς, μας έβγαλε ασπροπρόσωπους, και με το παραπάνω” το σχετικό (χαμογελαστό) σχόλιο του συνομιλητή μας.

Σημειώνεται ότι, πέραν των απροσδόκητα θετικών αριθμητικών στοιχείων, κάτι παραπάνω από πολύ θετικά εμφανίζονται να είναι – δεν υπάρχει πλήρης αποτίμηση, μόνο ενδείξεις – και κάποια άλλα “ποιοτικά”. Έχουν να κάνουν με τον πληθυσμό των χρηστών, και αν μη τι άλλο εντυπωσιάζουν: Οι χρήστες ήταν τόσο πλούσιοι όσο και φτωχοί, τόσο Έλληνες όσο και ξένοι, ανάμεσα στους δεύτερους δεν “εντοπίζονται” μόνο τουρίστες αλλά και μετανάστες με αναπηρία! “Τι να σου λέω τώρα, για τον φίλο μου τον κορυφαίο Ρώσο αθλητή, την παρέα από τη Φινλανδία ή για τον μετανάστη από το Αφγανιστάν; Από πού να αρχίσω και που να τελειώσω;” μας μυεί με τον δικό του πολύ ιδιαίτερο τρόπο ο Γ. Πόλης προσθέτοντας με νόημα ότι “αυτό που εφέτος συνέβηκε με το SEATRAC στην παραλία Γλυφάδας, μόνο με μια λέξη μπορεί ορθά να αποδοθεί: Παρακαταθήκη!”

Παρακαταθήκες; Στην ταμένη μια ζωή να επικαλείται τέτοιες και μια ζωή διάολε να διαψεύδεται, καταραμένη χώρα των νεοελλήνων;

“Φαντάζομαι ότι ρωτάς έχοντας στο νου σου την πετρελαιοκηλίδα που κατέστρεψε τη θάλασσα όχι μόνο εδώ στη Γλυφάδα αλλά σε όλο το παραλιακό μέτωπο” η άμεση αντίδραση του συνομιλητή μας – θυμωμένο τον ακούσαμε – σήμερα που ύστερα από δυο εβδομάδες ξαναμιλήσουμε για να τεστάρουμε ξανά τα δοθέντα στοιχεία και να φρεσκάρουμε το θέμα μας. “Καλά φαντάζεσαι Μάκη μου, αυτό έχω στο νου μου, τι άλλο;”

Πληρωμένη, αφοπλιστική απάντηση: “Όλα μα όλα τα σενάρια τα είχα με το νου μου υπολογίσει, και να μου το έλεγε κάποιος πριν ότι θα σημειωνόταν τέτοια απρόβλεπτη επιτυχία η πολύ σημαντική παρακαταθήκη της οποίας θα απειλείτο κατόπιν από μια παντελώς απρόβλεπτη περιβαλλοντική καταστροφή, δεν θα μπορούσα να το πιστέψω. Όχι, αυτά δε γίνονται…”

Καταραμένη χώρα.

Αποσιωπητικά

………………………………………..

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here