Ο «Ιντιάνα Τζόουνς» του ελληνικού μπάσκετ και ο «φόβος του χρώματος»

ΣΠΥΡΟΣ ΒΕΛΛΙΝΙΑΤΗΣ: Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΜΠΟ

Έχει βαδίσει σπιθαμή προς σπιθαμή τις γειτονιές της Κυψέλης, των Αμπελοκήπων, των Σεπολίων, όλης σχεδόν της Αθήνας. Έχει λιώσει αρκετές σόλες παπουτσιών, για να βοηθήσει παιδιά από οικογένειες μεταναστών από την Αφρική που αγαπούν τον αθλητισμό. Παιδιά που δεν θέλουν να μπλέξουν σε… περίεργα παιχνίδια και κακές παρέες, αλλά επιθυμούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα να ζήσουν μία καλύτερη ζωή.spiros velliniatis 1

Ο λόγος για τον Σπύρο Βελλινιάτη. Τον «Ιντιάνα Τζόουνς» του ελληνικού μπάσκετ», που ανακάλυψε τ’  αδέρφια Αντετοκούνμπο και στήριξε με «νύχια και με δόντια» τον Γιάννη και τον Θανάση Αντετοκούνμπο (με τον πρώτο να διαπρέπει στο ΝΒΑ και τον δεύτερο να περιμένει ν’ ανοίξει και γι’ αυτόν η πόρτα του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο), ώστε να μην τους χάσει το ελληνικό μπάσκετ, όπως έχει χάσει πολλά ακόμη ταλέντα. Ο Σπύρος Βελλινιάτης έχει περάσει ώρες ατελείωτες στ’ ανοικτά γήπεδα του μπάσκετ, μοχθώντας νυχθημερόν και έχοντας οδηγό του το μεράκι του για να καλύψει τα κενά που έχει δημιουργήσει η ελληνική Πολιτεία με τις παράλογες πολλές φορές αποφάσεις της.

«Στην ευρύτερη περιφέρεια των Πατησίων, της Κυψέλης, του Γκύζη, στα Σεπόλια και σε πολλές ακόμη γειτονιές, έχουν κλείσει τα κέντρα νεότητας, στα οποία παιδιά και κυρίως οι γονείς τους – που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν, ή να ψάχνουν για δουλειά πολλές ώρες τη μέρα – έβρισκαν κάποια στέγη όπου μπορούσαν να αισθανθούν ασφαλείς ότι δεν θα μπλέξουν σε περιπέτειες», τονίζει ο Σπύρος Βελλινιάτης, που σαν άλλος «Ιντιάνα Τζόουνς» ψάχνει να βρει ακατέργαστα αθλητικά «διαμάντια» στις φτωχογειτονιές της Αθήνας.

spiros velliniatis 4

Φυσικά, το έργο αυτό μόνο εύκολο δεν είναι… «Πριν καν σκεφτείς να πλησιάσεις τα παιδιά, πρέπει να ‘χεις κερδίσει την εμπιστοσύνη πρώτα των ανθρώπων που κινούν τα… νήματα στην περιοχή. Εγώ έχω κάνει παρέα και με τους εμπόρους ναρκωτικών και με τις πόρνες στην ευρύτερη περιοχή που κινούμαι», αποκαλύπτει ο Βελλινιάτης, που δεν κρύβει πως έχει σημασία ακόμη κι ο τρόπος που θα πλησιάσεις τα μικρά παιδιά. Διότι, όπως αναφέρει, «δεν ξέρεις τι μπορεί να σκεφτεί κάποιος όταν σε βλέπει να μιλάς στο κάθε παιδί. Τι μπορεί να βάλει στο μυαλό του για το τι… παραξενιές μπορεί να έχεις και να βρεθείς μπλεγμένος»!

Πολυταξιδεμένος και με αρκετές ανησυχίες, δεν αρκείται να μιλά μόνο για μπάσκετ, αλλά και για τα κοινωνικά ζητήματα της εποχής, «καυτηριάζοντας» τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Πολιτεία όχι μόνο τον αθλητισμό, αλλά γενικότερα την καθημερινή ζωή.

Ακατέργαστα «διαμάντια» στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της χώρας

«Από πού να ξεκινήσεις και που να καταλήξεις. Να μιλήσουμε για τα ταλέντα που υπάρχουν και χάνονται; Γιατί; Διότι δεν φτάνει μόνο να τα βρεις, αλλά να μπορέσεις να τα… σώσεις κιόλας! Κι αυτό είναι ένα άλλο ακόμη δύσκολο κεφάλαιο. Να κάνεις τον… Σέρλοκ Χολμς για να μην χαθούν αυτά τα παιδιά κι όχι μόνο από τον αθλητισμό. Διότι πώς να βοηθήσεις τα παιδιά, όταν η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή ίσως κι όλης της Ευρώπης έχει αφεθεί στη μοίρα της; Οι περισσότεροι μικροί σύλλογοι που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή των Πατησίων έχουν κλείσει, διότι δεν υπάρχει η μέριμνα, δεν υπάρχει η βοήθεια. Δυστυχώς εκείνοι που πρέπει να στηρίξουν το οικοδόμημα που λέγεται ελληνικός αθλητισμός, κλείνουν τα μάτια τους και του γυρίζουν την πλάτη» αναφέρει ο κ. Σ. Βελλινιάτης.

spiros velliniatis 3

«Σε ποιους αναφέρεσαι; Στην Πολιτεία, την ομοσπονδία…» τον ρωτάμε. «Πρώτα απ’ όλα θα έπρεπε τον ελληνικό αθλητισμό να τον στηρίζουν οι Έλληνες επιχειρηματίες, διότι κάθε επιτυχία θα τους αποφέρει πίσω τα χρήματα που θα έχουν δαπανήσει σ’ αυτό το κομμάτι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό» απαντά και συνεχίζει: «βέβαια θα πρέπει κι η πολιτεία να θέτει όρους και κανόνες για τις εταιρίες εκείνες που έρχονται να επενδύσουν στην Ελλάδα, να ενισχύουν οικονομικά τα αθλητικά σωματεία στις περιοχές που θέλουν να κάνουν την επένδυσή τους. Δεν μπορεί για παράδειγμα να έρχεται η COSCO στον Πειραιά και να μην υπάρχει πρόβλεψη να ενισχύει οικονομικά τα μικρά σωματεία που δραστηριοποιούνται στην περιοχή που επενδύει. Μία τέτοια κίνηση δίνει όραμα κι ελπίδα στους κατοίκους της περιοχής κι ο επενδυτής δεν έχει απλά χαρακτήρα κερδοσκόπου με αποικιοκρατικά χαρακτηριστικά».

Πώς ανακάλυψε τους αδελφούς Αντετοκούνμπο

Γιάννης και Θανάσης Αντετοκούνμπο. Τα δύο «διαμάντια» ανακάλυψε ο κ. Σ. Βελλινιάτης και μας περιγράφει «πώς»: «Η ιστορία με την εξεύρεση παιδιών που είχαν έμφυτο ταλέντο δεν ξεκινά από τον Γιάννη και τον Θανάση. Είχα ανακαλύψει κι άλλα ταλαντούχα παιδιά, αλλά δεν είχα τότε τη δυνατότητα να τα βοηθήσω όπως ήθελα, δεν υπήρχε στήριξη κι έτσι τα παιδιά χάνονταν. Κάποια μάλιστα από αυτά δυστυχώς έχασαν όχι μόνο τη μάχη για την ανάδειξή τους ως αθλητές, αλλά πολύ περισσότερο τη μάχη της ζωής. Τα ναρκωτικά τους “έφαγαν” κι αυτό ήταν κάτι που με στεναχωρεί.

spiros velliniatis adetonkounmpo

Κι ερχόμαστε στην περίπτωση των Αντετοκούνμπο. Εγώ πήγαινα συχνά στα Σεπόλια όπου προπονητής εκεί ήταν ο Βασίλης Ξενάριος και μου είχε μιλήσει για τον Θανάση. Κατάλαβα ότι είχε ταλέντο, αλλά υπήρχαν πολλές δυσκολίες για να πειστεί. Βλέπεις τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας ήταν πολύ πιο ισχυρά απ΄ την όποια διάθεση για μπάσκετ. Ο Θανάσης πήγαινε με τον πατέρα του στις λαϊκές αγορές και πουλούσαν διάφορα πράγματα για να επιβιώσουν. Εγώ συνέχιζα την… κατασκοπεία του, διότι πίστευα στο ταλέντο του…

Δύο χρόνια αργότερα, πάλι πηγαίνοντας να δω τον φίλο μου Βασίλη Ξενάριο, βλέπω τον Γιάννη και τα αδέρφια του Κώστα και Αλέξη. Με πιάνει σύγκρυο. Καταλαβαίνω αμέσως το διακύβευμα! Κι αρχίζει η μάχη για να τους βάλω στο μπάσκετ – διότι τα παιδιά έπαιζαν κυνηγητό, όχι μπάσκετ.

Υπήρχε κάτι μέσα μου, που μου έλεγε ότι έπρεπε ν’ αφιερωθώ σ΄ αυτά τα παιδιά. Κι ο αγώνας αυτός ήταν πολύ δύσκολος, διότι δεν είχα μόνο ν΄ αντιμετωπίσω τις οικονομικές δυσκολίες της οικογένειας, αλλά και το “φόβο” του χρώματός τους από ανθρώπους στους οποίους προσέτρεξα για βοήθεια. Δυστυχώς ο ρατσισμός πάντα υπήρχε…».

Νίκος Ζαμπάρας, συντάκτης www.infobasket.gr για το presspublica.gr

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here