Ο φαύλος κύκλος της “υπερήφανης” νεοελληνικής καθυστέρησης

 

Το  δημοψήφισμα της Κυριακής στην Ελλάδα, δεν παράγει κάποιο σαφές και αδιαμφισβήτητο, αντικειμενικά αποδεκτό (σε όλους) αποτέλεσμα. Ο υπερήφανος λαός δεν αποφασίζει, για παράδειγμα, αν θα επιστρέψει ή οριστικά θα εκλείψει ο άναξ, δεν αποφαίνεται για τον τύπο του πολιτεύματος. Αυτό που οι μεν (του ΝΑΙ) λένε είναι ερμηνευτικό, ότι δηλαδή η υπερψήφιση του ΟΧΙ θα σημάνει την έξοδο της χώρας από “την ζώνη του ευρώ” , εξίσου ερμηνευτικό είναι και αυτό που λένε και οι δε (του ΟΧΙ), ότι δηλαδή η υπερψήφιση της πρότασής τους θα έχει ως αποτέλεσμα μια καλύτερη συμφωνία με τους εταίρους – δανειστές της χώρας τους. Ακριβώς επειδή ότι λένε και οι μεν και οι δε είναι ερμηνευτικό, εξίσου εύλογα μπορούν και οι μεν και οι δε να διαψεύδουν και να αμφισβητούν αλλήλους (ερμηνείες διαψεύδονται, όχι δεδομένα),  το ίδιο εύκολα μπορούν και οι όποιοι “από έξω” να συντάσσονται υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς απλώς διαψεύδοντας την εξ’ ορισμού αμφισβητούμενη (το έχουν αυτό οι ερμηνείες) ερμηνεία της άλλης.

Υπόθεση εργασίας: Θεωρούμε ότι ισχύει (λέμε τώρα) η ερμηνεία της πλευράς των ΟΧΙ που ως κυβερνητική πλευρά έχει και τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωση των εξελίξεων,  δηλαδή ότι το μήνυμα αποδοκιμασίας της (υποτιθέμενης, λέμε τώρα) συμφωνίας που προτείνουν οι δανειστές θα “ταρακουνήσει την Ευρώπη” και θα λειτουργήσει υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Γίνεται το δημοψήφισμα και προκύπτει ένα αποτέλεσμα – ξαναλέμε τώρα – 51% ΝΑΙ, 49% ΟΧΙ (μεταξύ των έγκυρων) και 10% – 20% άκυρα. Τελειώνουν εδώ οι διαφορετικές ερμηνείες άραγε ή υπάρχει εύλογη δυνατότητα και προοπτική για επόμενους γύρους; Τεχνικά κρίνοντας το ΝΑΙ έχει επικρατήσει, όμως πολιτικά κρίνοντας – δεδομένου ότι το double ΟΧΙ (όχι στη συμφωνία, όχι και στον ευρώ-μονόδρομο) του ΚΚΕ εμπεριέχει την απόρριψη της προτεινόμενης συμφωνίας – το πεδίο συνέχισης των αντικρουόμενων ερμηνειών παραμένει ανοιχτό.

Συνεννοούμαστε; Αν όχι σας το κάνουμε ακόμα πιο λιανά: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας μπορεί ή όχι εύλογα να ισχυριστεί (αθροίζοντας τα τεχνικά έγκυρα με τα πολιτικά έγκυρα πλην όμως τεχνικά άκυρα double ΟΧΙ του ΚΚΕ)  ότι  με τις όποιες “διαφοροποιήσεις επί των λεπτομερειών”  η πλειοψηφία των Ελλήνων “συναντάται” στην απόρριψη της πρότασης των δανειστών;  Αν δεν το πράξει νομιμοποιούνται οι “σύντροφοι” του ΚΚΕ να τον εγκαλέσουν γι’ αυτό που ήδη τον εγκαλούν, ότι δηλαδή ψευδώς παριστάνει πως απορρίπτει την πρόταση των δανειστών στο όνομα του ελληνικού λαού;

Οι δανειστές από πλευράς τους πολλοί εκ των οποίων έχουν δημόσια δηλώσει ότι ενδιαφέρονται σφόδρα για την άποψη του Ελληνικού λαού έχοντας ερμηνεύσει ήδη το έγκυρο ΟΧΙ ως όχι στην παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πως θα ερμηνεύσουν ένα κλειστό αποτέλεσμα μεταξύ των έγκυρων απαντήσεων ΟΧΙ – ΝΑΙ με αρκετά μεγάλο ταυτόχρονα το ποσοστό των τεχνικά άκυρων double ΟΧΙ του ΚΚΕ;  Αν το κάνουν παριστάνοντας ότι οι τεχνικά άκυροι ψήφοι δεν απηχούν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους υπαρκτή πολιτική θέση υπαρκτών πολιτών, η οποία στο δικό τους νου δεν μπορεί παρά να αθροίζεται στα έγκυρα ΟΧΙ στην Ευρώπη, δε νομιμοποιείται η εκτίμηση ότι είναι υποκριτές διότι ερμηνεύουν τεχνικά τα αποτελέσματα μιας διαδικασίας που οι ίδιοι σήμερα αποδέχονται ως πολιτική; Δεν είναι εκτεθειμένοι σε μια διαρκή τέτοια ερμηνεία; Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός της Ελλάδας θα μπορεί εύλογα να ισχυρίζεται ότι αθροίζοντας τις δυο ποικιλίες των ΟΧΙ δεν φέρεται υποκριτικά απέναντι στη βούληση του υπερήφανου ελληνικού λαού;

Αν σας μοιάζει αδιανόητη η ως άνω υπόθεση εργασίας και τα δυνητικά ερωτήματα που εξ’ αυτής προκύπτουν, αν δηλαδή νομίζετε ότι το επικείμενο δημοψήφισμα παράγει κάποιο αδιαμφισβήτητο, αντικειμενικά αποδεκτό (σε όλους) αποτέλεσμα, σταματήστε εδώ την ανάγνωση. Αν όχι, πάμε μαζί στο δια ταύτα:

Η αδιανόητη συνύπαρξη ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ εκμεταλλευόμενη την κοινωνική και πολιτική καθυστέρηση στη χώρα των νεοελλήνων επενδύει και θα συνεχίσει να επενδύει (πάτε στοίχημα;) στη διαιώνιση μιας διαδικασίας ατελείωτων ερμηνειών, που είναι έτσι δομημένη ώστε διαρκώς να ανατροφοδοτείται. Το “τεχνικό” διαρκώς και ανάλογα με τη στιγμή διαπλέκεται με το “πολιτικό” και αντίστροφα, άραγε σας θυμίζει  κάτι αυτό από την εμπειρία του τελευταίου πενταμήνου; Όχι;  Πάει καλά, ας το διατυπώσουμε ακόμα πιο κοφτά: Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα των εξουθενωμένων αντιστάσεων τους τελευταίους μήνες είναι ότι κάθε δοσμένη σε παρόντα χρόνο “θέση” είναι ταγμένη βολικά να εντάσσεται στις ατελείωτες του διαρκούς μέλλοντος ερμηνείες. Το οποίο δεν σημαίνει με όρους ορθολογισμού τίποτε άλλο παρά βίαιη άρνηση στο όνομα της δήθεν προόδου κάθε υπαρκτής πιθανότητας εξόδου της χώρας από την καθυστέρηση.  Τελεία. Δυστυχώς.

 

Αντώνης  Σκορδίλης

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here