Μεμονωμένη Σφηνοειδίτιδα: Η «’Υπουλη» Ιγμορίτιδα …

Της ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΠΑΤΑΡΙΔΟΥ

Τα τελευταία χρόνια τα αλλεργικά νοσήματα παρουσιάζουν  ταχεία αύξηση σε κάθε ηλικιακή ομάδα  η οποία οφείλεται στην αλλαγή του τρόπου ζωής και της διατροφής μας αλλά και των συνθηκών εργασίας.Η νοσηρότητα της αλλεργικής ρινίτιδας  , προκαλείται τόσο από την ίδια τη νόσο όσο και από επιπλοκές της   όπως η ιγμορίτιδα, οι επιπλοκές από τα αυτιά , οι διαταραχές του ύπνου και οι συνέπειες της αναπνοής από το στόμα. Η ιγμορίτιδα είναι φλεγμονή του ιγμορίου, που είναι ένας από τους παραρρίνιους κόλπους.Τα συνηθισμένα συμπτώματα είνια πονοκέφαλος, επίμονο μπούκωμα, αίσθημα κόπωσης, πυώδεις βλέννες, βήχας και συχνά δέκατα.Οι  παραρρινίοι κόλποι αποτελούνται από τα ιγμόρεια, τις ηθμοειδείς κυψέλες, τους μετωπιαίους κόλπους  και τον σφηνοειδή κόλπο.

Λιγότερο από το 10% των ασθενών που επισκέπτονται τον ωτορινολαρυγγολόγο με πιθανό πρόβλημα στα παραρρίνια, έχει τελικά παραρρινοκολπίτιδα. Η οξεία πυώδης παραρρινοκολπίτιδα τις πιο πολλές φορές συνοδεύει ή ακολουθεί το κοινό κρυολόγημα. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί από μολυσμένο νερό που μπήκε βίαια στη μύτη, κατά τη διάρκεια κολύμβησης ή καταδύσεων του ασθενούς. Συνήθως στην ιγμορίτιδα ο πόνος εντοπίζεται στο μάγουλο, στην ηθμοειδίτιδα, στη μετωπιαία κολπίτιδα, και στη  σφηνοειδίτιδα  κυρίως στο κέντρο της κεφαλής. Ο σφηνοειδής χαρακτηρίζεται ως ο απομονωμένος παραρρίνιος κόλπος και είναι σπάνια η εμφάνιση φλεγμονής μόνο σε αυτόν . Οι προδιαθεσικοί παράγοντες  είναι  η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος και οι πολύποδες αλλεργικής αιτιολογίας, οι   φλεγμονές  γειτονικών οργάνων όπως οι παρίσθμιες αμυγδαλές και οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις και τα γενικά αίτια όπως η  έλλειψη βιταμινών και η ρύπανση .

Η σφηνοειδίτιδα εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως κεφαλαλγία, συνήθως πίσω από τα μάτια, μπούκωμα, οπισθορρινική έκκριση, δεκατική πυρετική κίνηση,παρατεταμένο ιστορικό με άτυπα συμπτώματα, όπως κακουχία, ατονία, αστάθεια, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, διαταραχές όρασης και άλλες νευρολογικές διαταραχές.

Δυστυχώς επειδή τα άτυπα συμπτώματα δεν αξιολογούνται πολλές φορές σωστά, ο ασθενής πάει στο γιατρό με κάποια επιπλοκή τελικά, όπως απόστημα του εγκεφάλου ή και μηνιγγίτιδα καθώς επίσης και επιπλοκές από τους οφθαλμούς. Η διάγνωση γίνεται με ενδοσκοπική αξιολόγηση με τα άκαμπτα και εύκαμπτα ενδοσκόπια, με απεικονιστικές μεθόδους (CT,MRI) καθώς και με λήψη καλλιέργειας , ενδοσκοπικά. Αρχικά η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιοτικά και αποσυμφορητική αγωγή με πλύσεις,τοπικά σπρέι, στεροειδή και αντιισταμινικά. Η  χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται στη περίπτωση  που δεν έχει ανταποκριθεί στη φαρμακευτική αγωγή και είναι απαραίτητη και για διαγνωστικούς καΙ θεραπευτικούς  λόγους.

Η χειρουργική επέμβαση έχει ένδειξη  όταν ο ασθενής δεν  ανταποκρίνεται στην φαρμακευτική αγωγή.Καθώς  αντιμετωπίζουμε  όχι μόνο την ιγμορίτιδα αλλά συγχρόνως και άλλα τυχόν προβλήματα, όπως στραβό διάφραγμα, πολύποδες, μεγάλες κόγχες. Σημαντική είναι η συμβολή και της νευροπλοήγησης στη διάρκεια της επέμβασης. Η εφαρμογή των νέων αυτών τεχνικών στο πλαίσιο της minimally invasive  surgery  (μικροεπεμβατικής) προσφέρει ριζική λύση στη θεραπεία των παραρρινοκολπίτιδων εξασφαλίζοντας άμεση επαναφορά του ασθενούς στις δραστηριότητές του καθώς και σταδιακή βελτίωση – μέσα σε έναν μήνα – όλων των ενοχλητικών συμπτωμάτων.Ακόμα, στους ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα αλλάζει το προφίλ αυτής της χρόνιας νόσου και δίνει τη δυνατότητα να μην είναι εύκολος στόχος στις λοιμώξεις του αναπνευστικού.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here