Mαρία Παπαγιάννη: «Η ευτυχία βρίσκεται σε στιγμές»  

        

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που είχε απ’ όλα και είχε πολλά. Ζούσε ευτυχισµένος κι αυτός και όλοι στο βασίλειο, ώσπου είδε στ’ όνειρό του ότι τα έχασε όλα. Ο φόβος ρίζωσε µέσα του. Κι ύστερα τίποτα δεν ήταν όπως παλιά. Ο βασιλιάς δε µίλησε σε κανέναν για τους εφιάλτες του. Δεν ήξερε, ο χαζός, ότι οι πόνοι και οι χαρές µοιράζονται. Κι έτσι οι πόνοι µικραίνουν κι οι χαρές µεγαλώνουν.

Μιλάμε με τη συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη με αφορμή το νέο της βιβλίο από τις εκδόσεις Πατάκη.

-“Είχε απ’  όλα και είχε πολλά”, το νέο σας βιβλίο;

Αυτό ποτέ δεν μπορεί να το ξέρει αυτός που γράφει. Επέλεξα αυτό τον τίτλο γιατί ο βασιλιάς και ήρωας του παραμυθιού είχε απ΄ όλα και είχε πολλά, αλλά δεν ήταν ευτυχισμένος. Γιατί πιο πολύ απ΄ όλα είχε φόβο κρυφό που δεν τον άφηνε τίποτα να χαρεί και να ευχαριστηθεί. Όταν είδε το πρώτο όνειρο πως θα χάσει όλα τα αγαθά του, αντί να ανοίξει την καρδιά του και να το μοιραστεί με τους αγαπημένους του, αυτός απομονώθηκε απ΄ όλους

-Γραμμένο με αφορμή τη σημερινή κρίση;

Η τέχνη πάντα, από το τραγούδι ως το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική έως τα παραμύθια  εκφράζει τη δραματική συγκυρία στην οποία ζούμε.

Μια εποχή κρίσης στην οποία αυτοί που την δημιούργησαν εξαθλιώνουν τους πολλούς, μια εποχή χωρίς διεξόδους, χωρίς παράθυρα για να βλέπεις πέρα, μακριά από τα σύννεφα. Δεν γράφω μια ιστορία πάντως γιατί πρέπει να πω κάτι στα παιδιά και να τους διδάξω αλλά καταρχήν η ιστορία γεννιέται πρώτα από ένα δικό μου γιατί. Δεν ξεκινάει ποτέ εγκεφαλικά, δεν έχω ποτέ το μήνυμα στο οποίο πρέπει να καταλήξω. Όμως αναπόφευκτα όταν κάποιος γράφει, από τις δικές του βαλίτσες αντλεί το υλικό του.

-Θλίψη, κατήφεια και κατάθλιψη η προίκα της;

Είναι δύσκολη η εποχή για όλους. Και δεν μιλώ μόνο για την χώρα μας και τις οικονομικές δυσκολίες μέσα σε μια οικογένεια. Αν αυτά έπρεπε να συζητήσουμε πριν από ένα χρόνο τώρα το πιο επιτακτικό απ΄ όλα είναι το θέμα των προσφύγων. Πως να μιλήσεις στα παιδιά για όλα αυτά τα άλλα παιδιά, τη βουβή παρέλαση που οργώνει την Ευρώπη αναζητώντας τη γη της επαγγελίας. Πως να τους εξηγήσεις γιατί κάποιοι κλείνουν τα σύνορα όταν τόσα χρόνια προσπαθούσαμε να τους πούμε ότι πρέπει να μοιράζονται αυτά που έχουν. Νομίζω λοιπόν ότι το πιο σημαντικό είναι να καταλάβουν τα παιδιά ότι αν υποκύψουν στο φόβο που καλλιεργείται συστηματικά στην εποχή μας, θα χάσουν όλους τους χυμούς της ζωής. Έτσι και ο βασιλιάς της ιστορίας φοβήθηκε ότι θα χάσει τους θησαυρούς του και τελικά έχασε τις απλές καθημερινές χαρές της ζωής, κύλησε ο καιρός χωρίς να το καταλάβει. Η απομόνωση γεννάει τέρατα.

-Τι κέρδος μας αφήνει όλη αυτή η περιπέτεια;

Το κέρδος είναι να ζήσουμε την πρόκληση και την περιπέτεια. Το κέρδος είναι να μην μείνουμε σιωπηλοί θεατές του δράματος αλλά να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχουν προβλήματα που αφορούν κάποιους άλλους και όχι εμάς. Κέρδος είναι να αντιστέκεσαι, να ανοίγεις τις πόρτες, τα παράθυρα και να μοιράζεσαι τους εφιάλτες σου. Να μπορείς να ονειρεύεσαι χωρίς σύνορα.

-Παραμυθία τα παραμύθια, ειδικά σήμερα;

Τα παραμύθια πάντα πρόσφεραν παρηγοριά. Οι άνθρωποι, τα παλιά τα χρόνια, μαζεύονταν για να πούνε παραμύθια. Αλλά και σήμερα όταν λέμε στα παιδιά μας παραμύθια ποτίζουμε τη σχέση μας, μαθαίνουμε γι΄ αυτά που τους φοβίζουν και τους τρομάζουν, από τα γιατί τους, από τις εκφράσεις τους και τα θαυμαστικά τους.

-Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στις αναμνήσεις και στις ελπίδες;

Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται σε στιγμές. Στιγμές που θυμόμαστε, στιγμές που ζούμε, στιγμές που  ονειρευόμαστε. Γι΄ άλλον ευτυχία είναι ένα μεγάλο ταξίδι και γι΄ άλλον μια βόλτα στο πάρκο, ένα παγωτό ή μια αγκαλιά. «Από ένα τίποτα γίνεται ο Παράδεισος».

-Ευτυχής η συνεργασία με την Έφη Λαδά;

Πάντοτε μου άρεσε η δουλειά της Έφης. Οι εικόνες της είναι από μόνες τους μια ιστορία. Στην πρώτη συνάντησή μας ήταν σαν να γνωριζόμασταν χρόνια. Πραγματικά παρά το γεγονός ότι η ιστορία υπήρχε πριν από τις εικόνες νιώθω ότι τη δημιουργήσαμε μαζί.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here