Iφ. Μαστρογιάννη: «Έκλεισα τους έφηβους με αγάπη στα βιβλία μου»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήµιο της Αθήνας και υπηρέτησε πολλά χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει δηµοσιεύσει διηγήµατα και άρθρα παιδαγωγικού περιεχοµένου σε εφηµερίδες και περιοδικά. Το 1997 τιµήθηκε µε το πρώτο βραβείο Ιπεκτσί για την ποιητική της συλλογή «O ναός του καλοκαιριού».

Η Ιφιγένεια Μαστρογιάννη έχει γράψει εξαιρετικά μυθιστορήματα για εφήβους: «Τα παιδιά του τελευταίου θρανίου, «Ο Πρίγκιπας με τα Κρίνα», «Χάρτινη αγκαλιά», «Το παραμύθι με τις ξεχασμένες λέξεις».  Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καλέντη.

Σύμφωνα με τον Μάρκες, «η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς, αλλά αυτή που θυμάται»;

Θυμάμαι, τη μικρή πόλη όπου γεννήθηκα, την Πρέβεζα, που απαγκιάζει στο Ιόνιο και στα γαλήνια νερά του Αμβρακικού. Στολίδια της ο μυθικός. Αχέροντας, η ρωμαϊκή Νικόπολη, η αρχαία Κασσώπη, το Νεκρομαντείο, το Ζάλογγο, οι ζεστοί, φιλόξενοι άνθρωποί της. Σε τέτοιο τόπο είναι φυσικό τα παιδικά χρόνια να πλημμυρίζουν από τον πατροπαράδοτο λόγο των θρύλων. Οι κλειστές πόρτες και τα παράθυρα το χειμώνα ήταν το κατάλληλο σκηνικό για να μυηθούμε, όσοι μαζευόμασταν γύρω από τη φωτιά, στη γοητεία των παραμυθιών που μας έλεγε η γιαγιά ή η μάνα μας. Θυμάμαι ακόμα πως η μαγεία των χρόνων εκείνων κόπηκε με το θάνατο της μητέρας μου, της Ναυσικάς. Ήταν 32 και πέθανε’ ένα θάνατο ανοιξιάτικο, γεμάτο λουλούδια. Η Μνήμη όμως και η Αγάπη κρατούν ζωντανούς μέσα μας τους αγαπημένους. Σαν να μην υπάρχει ο θάνατος.

-Βρήκατε καταφυγή στα βιβλία;

Έγινα δασκάλα και πέρασα πολλά χρόνια της ζωής µου κοντά στους εφήβους. Μου δόθηκε η χάρη να δραπετεύω καθηµερινά από τη φυλακή του εαυτού µου, να ξεχνώ τους προβληµατισµούς µου και ελεύθερη να βλέπω τον κόσµο µε τα δικά τους έκπληκτα µάτια, να αφουγκράζοµαι την ψυχή τους, να αποδέχοµαι την αλήθεια τους, να τους αναγνωρίζω. Αυτούς τους εφήβους που µε σεβασµό και αγάπη έκλεισα στα βιβλία µου.

-Στον πλανήτη των Εφήβων υπάρχει σωτηρία;

Υπάρχει κίνηση, αµφισβήτηση, λαχτάρα για µια ζωή καλύτερη από αυτήν που τους καλούµε να ζήσουν. Σε τέτοιο κόσµο όλα στο τέλος σώζονται.

Μιλήστε μας για τον «Πρίγκιπα με τα κρίνα»;

Συμβολίζει τον φυσιοκρατικό χαρακτήρα του Μινωικού πολιτισµού. Ο ήρωας του βιβλίου προσφέρει στη θεά ό,τι πολυτιµότερο έχει. Έναν µικρό ταύρο, όχι χρυσάφι. Το στέµµα του δεν έχει διαµάντια, είναι στολισµένο µε κρίνα. Πολλοί άνθρωποι σήµερα, ιδιαίτερα οι νέοι, έχουν αρχίσει να αντιλαµβάνονται την Πλάνη πάνω στην οποία έχει στηριχτεί ο σηµερινός πολιτισµός. Αρνούνται την καταναλωτική υστερία, το πάθος για δύναµη και εξουσία και αναζητούν την αρµονία της ζωής στη ζεστή παρουσία του Άλλου δίπλα τους, στην ασύγκριτη γοητεία της Φυσικής Καλοσύνης.

-«Το παραμύθι με τις ξεχασμένες λέξεις» το εικονογραφεί η Φωτεινή Στεφανίδη.  Μιλήστε μας για το εικαστικό αυτό αποτέλεσμα; 

Η τέχνη της Φωτεινής Στεφανίδη  ρίχνει το βάρος στην πνευµατικότητα των µορφών. Με ιδιαίτερο µορφοπλαστικό λεξιλόγιο εξαϋλώνει το υλικό και φανερώνει την ουσία, µε τρόπο βαθύτατα ελεύθερο και εξοµολογητικό. Όταν κράτησα στα χέρια µου το βιβλίο, ένιωσα πως η Φωτεινή πήγε πολύ πιο πέρα από εκεί που εγώ έβλεπα.

-Η «Χάρτινη Αγκαλιά» αφορά την φιλαναγνωσία. Πως είναι οι σχέσεις παιδιών και εκπαιδευτικών;

Πολλές φορές, οι δάσκαλοι της Μέσης Εκπαίδευσης προσπαθούµε να διαφυλάξουµε το προκαθορισµένο µας κύρος από την αντίδραση, τη φυσική επαναστατικότητα ή και την απόρριψη των εφήβων, µε αποτέλεσµα να οδηγούµαστε σε ένα επίπεδο αντιπαλότητας µε το παιδί, κάτι που ακυρώνει την αξία της παιδευτικής πράξης. Έπειτα, το εκπαιδευτικό µας σύστηµα δε δίνει στον µαθητή και στον δάσκαλο τον απαραίτητο χρόνο για να «γνωρίσουν» και να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλο. Έχει κυρίως διεκπεραιωτικό χαρακτήρα.

-Παιδεία και λογοτεχνία πάνε μαζί;

Η λογοτεχνία δεν πρέπει να λησµονήσει τον θεµελιώδη στόχο της. Να βοηθήσει δηλαδή την ψυχή του παιδιού στην ολοκλήρωσή της. Σχετικά µε τη συµβολή της λογοτεχνίας, είναι γνωστό πως τα θεµέλια που πάνω τους χτίζεται ένα βιβλίο για εφήβους είναι τα ανθρώπινα ιδανικά. Η ειρήνη, η δηµοκρατία, η αλληλεγγύη, η ανεκτικότητα, η συνεργασία, η ανθρωπιά. Οι αξίες αυτές προσωποποιούνται στους ήρωες του βιβλίου που, όταν κινείται στο πλαίσιο μιας ποιοτικής αισθητικής και λογοτεχνικής λειτουργικότητας, βοηθάει τους νέους να συνειδητοποιήσουν τα προβλήµατα της κοινωνίας, τη θέση τους στο κοινωνικό σύνολο και το ρόλο που πραγµατικά τους καταξιώνει.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here