Αστυνομική βαρβαρότητα στις ΗΠΑ:Κύριος στόχος οι αφροαμερικανοί-Στοιχεία σοκ

Του ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΚΟΤΣΙΡΑ

Ακόμη ένας αφροαμερικανός έπεσε νεκρός από πυρά αστυνομικού στις ΗΠΑ, βάζοντας το όνομά του σε μια θλιβερή λίστα, που αποτελείται από χιλιάδες «μεμονωμένα περιστατικά».

Θα μπορούσε να εκληφθεί και ως μια τραγική ειρωνεία, το γεγονός ότι την περίοδο που για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ, ένας αφροαμερικανός βρίσκεται στην προεδρία, τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας εναντίον αφροαμερικανών βρίσκονται σε «άνθιση».

Το πιο πρόσφατο περιστατικό , είναι ο θάνατος του 25χρονου αφροαμερικανού Φρέντι Γκρέι, μετά από άγριο ξυλοδαρμό του από αστυνομικούς και αφού νοσηλεύθηκε σε κώμα επί μία εβδομάδα. Ο θάνατος του προκάλεσε έκρηξη στη πόλη του την Βαλτιμόρη. Λίγες ημέρες νωρίτερα, στη Νότια Καρολίνα, ο 50χρονος Γουόλτερ Σκοτ δεχόταν  8 πισώπλατους πυροβολισμούς από τον αστυνομικό Μάικλ Σλάγκερ. Ο αστυνομικός ισχυρίστηκε ότι ενήργησε με τον συγκεκριμένο τρόπο, για λόγους αυτοάμυνας, και ότι δηλαδή το θύμα, του είχε αποσπάσει το όπλο taser. Ωστόσο, η αλήθεια έλαμψε χάρη σε ένα βίντεο περαστικού, ο οποίος κατέγραψε το γεγονός, με την κάμερα του κινητού του τηλεφώνου.

Τους τελευταίους μήνες, έχουν βγει στη δημοσιότητα δεκάδες περιστατικά αστυνομικής βίας, μεταξύ των οποίων υπήρξαν και περιστατικά όπου οι «ύποπτοι» σκοτώθηκαν από τα πυρά ή από τα χέρια αστυνομικών. Οι αδικοχαμένοι άνθρωποι είχαν συμπτωματικά ένα κοινό χαρακτηριστικό, καθότι ήταν όλοι τους αφροαμερικανοί. Από τον Μάικλ Μπράουν στο Φέργκιουσον του Μισούρι, στον Τόνι Ρόμπινσον, και από τον 12χρονο Ταμίρ Ράις, στον Έρικ Γκάρνερ, ο οποίος στραγγαλίστηκε από ένστολους.

Μπορεί εδώ και αρκετές δεκαετίες, τα δικαιώματα των αφροαμερικανών να είναι θεωρητικά εξισωμένα με αυτά των υπόλοιπων πολιτών, ωστόσο οι διακρίσεις εξακολουθούν να υφίστανται σε καθημερινό επίπεδο. Από τον οδηγό ταξί που δεν θα σταματήσει σε σήμα αφροαμερικανού, μέχρι τον αστυνομικό που θα θεωρήσει το χρώμα του δέρματος ως ένα «πιθανό ενοχοποιητικό στοιχείο».

Στοιχεία που σοκάρουν

Σύμφωνα με ανάλυση της ProPublica πάνω σε επίσημα στοιχεία του FBI, όπου γίνεται μια ηλικιακή και φυλετική ομαδοποίηση των ανθρώπων που έχουν σκοτωθεί από αστυνομικούς την περίοδο 2010 έως 2012, προκύπτει ότι τα περισσότερα θύματα είναι αφροαμερικανοί που βρίσκονται σε εφηβική ή νεαρή ηλικία. Μάλιστα, σημειώνεται ότι είναι 21 φορές μεγαλύτερη η πιθανότητα ένας αφροαμερικανός έφηβος να δεχθεί πυρά αστυνομικών, από έναν λευκό έφηβο. Αντίστοιχα, οι αστυνομικοί που προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες είναι σχεδόν στο 90% των περιπτώσεων λευκοί, όμως ακόμη και οι αφροαμερικανοί αστυνομικοί που έχουν σηκώσει όπλο, συνήθως επιλέγουν μη-λευκούς «στόχους».

Παράλληλα, βάσει έρευνας που πραγματοποίησε η μη κερδοσκοπική οργάνωση Fatal Encounters και δημοσιοποίησε το vox.com, από το 2000 και μετά, τα θύματα της αστυνομικής βίας υπολογίζονται γύρω στους 5.600 ανθρώπους.

Η ατιμωρησία των ασυνείδητων οργάνων της τάξης και οι αντιδράσεις της αφροαμερικανικής κοινότητας

Παρ’ όλα αυτά, σε αρκετές περιπτώσεις, μετά από την ένορκη διοικητική εξέταση που θα εξετάσει το γεγονός, δεν προκύπτουν ποινικές ευθύνες για τους αστυνομικούς. Κάτι τέτοιο έγινε και στην περίπτωση του αστυνόμου Ντάρεν Γουίλσον, ο οποίος πυροβόλησε θανάσιμα τον Μάικλ Μπράουν στο Φέργκιουσον του Μισούρι. Οι αστυνομικοί είναι σε θέση να γλιτώσουν τις κατηγορίες για φόνο, στην περίπτωση που θα αποδειχθεί ότι απειλείτο άμεσα η ζωή τους ή η ζωή κάποιου άλλου, και στην περίπτωση που κάποιος προσπαθεί να διαφύγει έχοντας τελέσει κάποιο έγκλημα κακουργηματικού χαρακτήρα. Ωστόσο, δεν διερευνάται συνήθως το κατά πόσο υπήρχε μια ρεαλιστική απειλή για την ζωή του αστυνομικού, αλλά το αν ο ίδιος ένιωσε να απειλείται εκείνη τη στιγμή, και κατά συνέπεια αν αυτή η στιγμιαία απόφαση που πήρε, είχε μια λογική βάση.

Μια τέτοια απόφαση που είχε πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις, ήταν η αθώωση του Τζώρτζ Ζίμερμαν για τον φόνο του 17χρονου αφροαμερικανού Τρέιβον Μάρτιν στο Σάνφορντ της Φλόριντα, τον Φεβρουάριο του 2012. Αυτό το περιστατικό, στάθηκε και η αφορμή για την δημιουργία του κινήματος “Black Lives Matter” (δηλ. οι ζωές των μαύρων έχουν αξία).

Το συγκεκριμένο κίνημα έχει ως αίτημα τον τερματισμό κάθε είδους διάκρισης και την πλήρη αναγνώριση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αφροαμερικανών. Ακόμη, απαιτεί τον τερματισμό της αστυνομικής βαρβαρότητας και των δολοφονιών. Επιπλέον, μέσα στα διαφόρων ειδών αιτήματά τους, υπάρχει και η αποστρατικοποίηση της αστυνομίας.

Οι αστυνομικοί μετατράπηκαν σε …λοκατζήδες

Εδώ και 25 περίπου χρόνια, έχουν μεταφερθεί κονδύλια 4,3 δις. δολαρίων από το υπουργείο Άμυνας προς την αστυνομία, για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού. Αυτά τα κονδύλια έχουν βασιστεί στο “πρόγραμμα 1033” του υπουργείου Άμυνας, το οποίο επιτρέπει την μεταφορά στρατιωτικού εξοπλιστικού υλικού στις δυνάμεις της αστυνομίας. Κάτι τέτοιο είχε παρατηρηθεί και στις διαδηλώσεις στο Φέργκιουσον, όπου οι αστυνομικοί ήταν πάνοπλοι έχοντας στην κατοχή τους υποπολυβόλα όπλα, ενώ παράλληλα διέθεταν και τεθωρακισμένα οχήματα.

Τέλος, εδώ και κάποιες δεκαετίες υπάρχει και η ομάδα ειδικών αποστολών της αστυνομίας των ΗΠΑ (γνωστή ως SWAT), η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει κατά πολύ τις δυνάμεις της, καθώς και τον αριθμό των επεμβάσεών της. Θεωρητικά, αυτές οι ομάδες καλούνται να διαχειριστούν καταστάσεις υψηλού ρίσκου, ωστόσο την τελευταία χρονιά πραγματοποίησαν 50.000 επεμβάσεις, οι οποίες φυσικά στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν αποτελούσαν καταστάσεις υψηλού ρίσκου. Αξιοσημείωτο είναι δε το γεγονός, ότι υπάρχει τουλάχιστον μία ομάδα SWAT σε όλες σχεδόν τις αμερικανικές πόλεις με πληθυσμό από 25.000 κατοίκους και άνω.

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here