Φωτεινή Στεφανίδη: «Πόσο γλυκύ το Έαρ του Απρίλη στην οδό Σμολένσκη»

 

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Φως να γεμίζουν οι στιγμές να λάμπουν μες στο χρόνο…»
Παρασκευάς Καρασούλος

«Ήταν οι μέρες –και οι νύχτες– που η Αθήνα ήταν στρωμένη από τ’ άνθη της νεραντζιάς, με το λατρεμένο τους ανάγλυφο στην άσφαλτο και στα πεζοδρόμια, και την ανείπωτη ευωδιά. Ανεβαίνοντας τα σκαλάκια της οδού Μπενάκη, με τις καμπάνες κάθε τόσο να ηχούν τη Μεγαλοβδομάδα και πλησιάζοντας στον τόπο της παραμυθένιας ιστορίας, λίγο πιο ψηλά από τις νεραντζιές, στη γωνία Μπενάκη και Σμολένσκη, η γαζία. Με αναλογική ρώσικη Zenith οι φωτογραφίες από τα μέρη που έζησε ο γατούλης του Χρήστου Μπουλώτη, ο γάτος της οδού Σμολένσκη. Και ο Απρίλης ήταν στην καρδιά του, στη Λαμπρή του». Καλωσορίζουμε τον Απρίλη στην καρδιά της Αθήνας με τη Φωτεινή, ξεφυλλίζοντας τον «Γάτο της οδού Σμολένσκη», κάτω από τη γαζία του Ηρακλείου Αττικής, περιμένοντας τις καμπάνες της Μεγάλης Εβδομάδας.

Ξεκινάμε με τον Απρίλη;
Ο Απρίλης έχει τ’ όνομα κι ο Μάης τα λουλούδια; Ίσως και όχι πάντα. Ειδικά φέτος η Άνοιξη θα είναι ολόδική του και στ’ όνομα και στα λουλούδια, αφού ο Μάρτης ζύγιασε τις πέντε γνώμες του και αποφάσισε να είναι πιο ανθισμένος από άλλες χρονιές. Και τι μας περιμένει… Όλα τα μαβιά της γης με τις αγριομολόχες, τις πασχαλιές, τις ίριδες στα περιβόλια, τις γλυσίνες, τις βιολέτες. Τα κίτρινα με τις ατέλειωτες μαργαρίτες να ξυπνούν και να κοιμούνται κάθε βράδυ κατεβάζοντας ένα ένα τα πεταλάκια τους, τα ξινάκια που αντέχουν, τ’ ασπάλαθα του ποιητή. Πόσα κόκκινα με βασίλισσα την παπαρούνα, και να τα τριαντάφυλλα και τα πρώτα ανθάκια της ροδιάς, να τα γεράνια της αυλής και το κοράλλι. Τα γαλανά, με τις «καλημέρες», τα ραδικολούλουδα και το γαλάζιο γιασεμί. Τα ροδαλά, με τα χωνάκια του αγρού, την τρελή τριανταφυλλιά. Τα λευκά με την αγγελικούλα, την κάλα την τρυφερή του Επιταφίου, την αέρινη μυρτιά, τη λεμονιά και την υπέροχη νεραντζιά που αλλάζει την πόλη μας ολόκληρη, και το παραμύθι ξεκινάει.

Με ποιο χρώμα απ’ όλα;
Με το κροκάτο κίτρινο. Και μάλιστα μυρωδάτο όσο κανένα. Και αθηναϊκό, πόσο αθηναϊκό… Γαζία! Κι ένας γατούλης επάνω της. Και δεν μασουλάει μόνο τα τρυφερά της λουλουδάκια. Γίνεται άγγελος ειδήσεων, καλών πάντα. Και μουσικός γίνεται, και πρώτος φίλος. Και μπαίνει στα όνειρα, και στις καρδιές μας μαζί με τις ευωδιές του Απρίλη, και στη ασπρόμαυρη φωτογραφία μπαίνει, ασπρόμαυρος κι αυτός, και στο Μέγαρο Μουσικής πρώτος και καλύτερος, και στο Εθνικό Μουσείο μας μπροστά πετά και όλα τα ξέρει, ζυγιάζοντας τη μελαγχολία με τη χαρά· τι άλλο είναι ο Απρίλης και η Λαμπρή του;

Πότε δουλεύτηκε;
Απρίλη ξεκίνησε, εκεί στα σκαλάκια της οδού Μπενάκη και Σμολένσκη γωνία. Ένας γατούλης έπαιζε με ένα μπλε σειρήτι και με κοίταζε. Ο αριθμός στην οδό Μπενάκη, 34, ίδιος με του σπιτιού μου. Η κάρτα του Χρήστου, αφετηρία και διαδρομή χωρίς τερματισμό. Τότε ακόμη δεν είχαμε γαζία στο πεζοδρόμιο στο Ηράκλειο. Τώρα είναι πιο μεγάλη από εκείνη της Μπενάκη. Έτσι, για να μου τον θυμίζει κάθε μέρα, να με βάλει στην περιέργεια να δοκιμάσω τα χνουδωτά μπαλάκια, να εγκατασταθεί στην καρδιά και την σκέψη, και πάντα να θυμίζει Μεγάλη εβδομάδα και Έαρ γλυκύ, γλυκύτατο, και Απρίλη.

Πάμε ξανά στον Απρίλη;
Στον Απρίλη τον ξανθό, στον Απρίλη μας τον ψεύτη, που χορεύει, παίζει και γελά με τον Έρωτα, που γυρνάει την πλάτη στα γεράματα, της νιότης ο Απρίλης, ο Απριλομάης. Με τον Άι Γιώργη τον καβαλάρη του, ο Αϊγιωργίτης, με τους τρεις λατρεμένους της Λέσβου -Ραφαήλ, Νικόλαο και μικρό Ειρηνάκι- να γιορτάζουν στη μέρα τους φέτος, την άλλη μέρα της Λαμπρής. Λαμπρός και ο ίδιος ο Απρίλης, ολόλαμπρος και δροσερός θα μας ξαναδώσει το φως του το ξεχωριστό για άλλη μια φορά, κι εμείς μαζεύοντας τις ακριβές του μέρες μία μία, λουλούδι το λουλούδι, ας τις κλείσουμε στην καρδιά. Και μην ξεχάσουμε να κρεμάσουμε την ασπροκόκκινη κλωστή τού Μάρτη σε πράσινο απριλιάτικο κλαράκι. Ένας άλλος γατούλης, μπορεί να είναι και χελιδόνι μαζί, περιμένει.

 

Print Friendly, PDF & Email

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μην είναι πρωτοπριλιάτικο ψέμα, όλη αυτή η ομορφιά; Θα είναι κι αύριο όλα τα λουλούδια του Απρίλη ανθισμένα; Θα είναι και το κίτρινο κροκάτο; Θα μπει και η γαζία μαζί με τον γατούλη στα όνειρα μας, να μας τα μοσχοβολήσει; Θα ρθει το χελιδόνι να πάρει την ασπροκόκκινη κλωστή; Όχι δεν θα μας πει ψέματα, «χορεύει, παίζει και γελά με τον Έρωτα», ζυγιάζει «τη μελαγχολία με τη χαρά», » ολόλαμπρος και δροσερός θα μας ξαναδώσει το φως του το ξεχωριστό» μα ψέματα ο Απρίλης δε λέει. Καλό μήνα!

    • Μα πόσο δροσερό το σχόλιό σου, Ιωάννα μου καλή! Και πόσο αληθινό είναι, το γνωρίζω! Καλό μήνα, καλά γατοπαπαρουνίσματα!

  2. Ναι, ήρθε η άνοιξη! Άνθισαν οι ίριδες, πορφυρό και λευκό, που βρήκα πέρυση στην εξοχή χωρίς να ήξερα τι ήταν εκείνα τα όρθια φύλλα σαν σπαθιά, και ήρθαν δυο κίσσες στο κατάμεστο με φυτά μπαλκόνι μου, γυρεύοντας υλικό για την φωλιά τους.

    • Καλώς τες! Μα είναι ο παράδεισος το μπαλκόνι σας αγαπημένε Bruce, και στο πράσινο της χλόης σας ο τσαλαπετεινός-έποψ με τη βασιλική ομορφιά!

  3. Τρεις ώρες χθες περπάτημα στο δάσος, μόνο η ανάσα του, οι ομιλίες των πουλιών και τα βήματά μου. Κι οι πρώτες μέλισσες, κι ας λείπουν ακόμη οι κυψέλες από τον Πάρνωνα. Δεξιά και αριστερά από το μονοπάτι οι ίριδες – τόσες πολλές φέτος! – και τα κυκλάμινα, τα απριλιάτικα του Πάρνωνα -τόσα λίγα φέτος! -, με το πιο σκούρο χρώμα, βγαίνουν μαζί με τα φυλλαράκια τους με την ίδια ταπεινότητα των φθινοπωρινών. Και τώρα ήρθε το κείμενό σου και τά ‘δεσε όλα, τα του βουνού και του άστεως με ό,τι ομορφαίνει τη ζωή μας: μυρουδιές, ήχοι, φιλίες, μνήμες, παραδόσεις, λογοτεχνικοί απόηχοι. Σ’ ευχαριστώ, Φωτεινένια μου, που εμμένεις με τον τρόπο που εσύ ξέρεις στην ομορφιά. Το έχουμε – σε έχουμε – ανάγκη.

    • Απριλιάτικα κυκλάμινα, ίριδες, μέλισσες, ελάτε στα όνειρά μας αφού ανασαίνετε εκεί, πλάι στην αγαπημένη πρέσβειρά σας, την Γεωργία μας, ελάτε και στα όνειρα των γατούληδων που γλυκομασουλάνε ανθάκια γαζίας στην Αθήνα. Καλό ξημέρωμα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here