Eλένη Σβορώνου: Σκοράροντας στον Σκορπιό

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Ένα αγόρι που αγαπάει το ποδόσφαιρο τόσο, που μιλάει με την αγαπημένη του μπάλα, τον «Πελέ». Ένα πρωτάθλημα σχολικού ποδοσφαίρου για όλη τη γειτονιά με στόχο… τη «σφυρηλάτηση» καλών σχέσεων, μια ιδέα της θεολόγου του γυμνασίου! Άκου τώρα! Αφού για να παίξεις μπάλα θέλεις μια γερή δόση μίσους για την αντίπαλη ομάδα! Και πάνω στον πυρετό της δόξας, συμβαίνει μία μοιραία απώλεια. Χάνεται ο «Πελέ». Χωρίς αυτόν το αγόρι δεν μπορεί ούτε να τρέξει… Μια ιστορία με πολλή μπάλα, αλλά και με αρκετά πλονζόν στο γήπεδο των φόβων μας, και ιδίως του φόβου της αποτυχίας. Μια σειρά που απευθύνεται σε όσους αποδέχονται τη δική τους διαφορετικότητα αλλά και των άλλων, σε όσους θέλουν να ανήκουν κάπου ή απλά να εκφραστούν, αλλά κυρίως σ’ εκείνους που θέλουν να ζουν δυνατά.

Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και την σειρά Ιστορίες που ζεις δυνατά, κυκλοφορεί το παιδικό βιβλίο Σκοράροντας στον Σκορπιό της Ελένης Σβορώνου σε εικονογράφηση Βασίλη Γρίβα.
-«Σκοράροντας στον Σκορπιό» είναι το τίτλος του τελευταίου βιβλίου σας που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, στη σειρά «Ιστορίες που τις ζεις δυνατά». Το ποδόσφαιρο είναι το θέμα του; Ή…τα ζώδια;

Το βιβλίο απευθύνεται σε μεγάλα παιδιά, 10+. Το ποδόσφαιρο είναι η αφορμή. Και σίγουρα δεν είναι για ζώδια! Απλώς ο ήρωας, ένα αγόρι αυτής της ηλικίας, είναι Σκορπιός και καμαρώνει επειδή και ο Πελέ ήταν το ίδιο ζώδιο! Λατρεύει βεβαίως τη μπάλα αλλά έχει ένα θέμα. Φοβάται…την επιτυχία! Γιατί στην ουσία φοβάται την αποτυχία. Μετά από κάθε καλή επίδοση στα ματς του σχολείου, παθαίνει κάτι που ονομάζει «σύνδρομο του λαγού μπροστά στα φώτα». Παγώνει. Γιατί δεν αντέχει το βάρος της επιτυχίας. Τις προσδοκίες που έχει δημιουργήσει στους συμπαίκτες του Και φυσικά σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία συμβαίνει το αναπόφευκτο. Τα θαλασσώνει αμέσως μετά από κάθε καλή εμφάνιση.

-Άρα μοιάζει ο ήρωας αυτός να νιώθει πιο ασφαλής στις μέτριες επιδόσεις! Σωστά;

Αυτό τον κυνηγά σαν κληρονομική κατάρα: η μετριότητα. Είναι μεγαλωμένος σε μια οικογένεια που λατρεύει να περνά απαρατήρητη. Λάθε βιώσας, που έλεγε και ο Επίκουρος! Μην μπλέκεις, μη γίνεσαι στόχος, μη μεγαλοπιάνεσαι, όλα αυτά μαζί. Όταν είσαι όμως στην προεφηβεία και θες να κατακτήσεις μια θέση στην παρέα, στην τάξη, στην ομάδα σου, στη ζωή εν γένει, αυτή η φιλοσοφία δε βοηθάει και πολύ. Μάλιστα ο νεαρός λέγεται Κώστας Παπαδόπουλος! Ακόμη και στο όνομα αποτυπώνεται το DNA της οικογένειας: μην ξεχωρίσεις!

-Τον καημένο! Στενάχωρο είναι τελικά το βιβλίο; Έχει περιπέτεια; Θα παίξουμε μπάλα ή θα κλάψουμε;

Α, όλα κι όλα. Το χιούμορ σπάνια λείπει από τις αφηγήσεις μου. Ή τουλάχιστο έτσι θέλω να πιστεύω. Εδώ και μπάλα παίζουμε και τρέχουμε και ιδρώνουμε και μελετάμε την τεχνική των μεγάλων μπαλαδόρων και γελάμε μαζί με τον ήρωα με τα παθήματά του και ιδίως με το πάθος του για τη μπάλα. Αφού ο ήρωας τα λέει με τον «Πελέ», μια δερμάτινη μπάλα που του έκανε δώρο ο θείος του. Είναι ο καλύτερός του φίλος. Έχει λαλήσει λίγο ο Κώστας Παπαδόπουλος, αλλά τελικά βρίσκει τον δρόμο του.

-Η Θεολόγος του σχολείου τι δουλειά έχει σε μια ιστορία που έχει ως καμβά το ποδόσφαιρο;

Α, είναι η ηρωίδα που αγαπώ! Είναι μια καθηγήτρια που είχε τη φαεινή ιδέα να οργανώσει, το σχολείο τους, το γυμνάσιο, ένα διασχολικό πρωτάθλημα στην περιοχή. Ένα πρωτάθλημα όμως, λέει, Ειρήνης και Φιλίας και Αλληλεγγύης και κάτι τέτοιες κορώνες εκφωνεί θεωρώντας ότι το ποδόσφαιρο «που αγαπούν οι νέοι» μπορεί να είναι όχημα σύσφιξης των δεσμών των πολιτών! Ποιο; Το ποδόσφαιρο! Σε άλλο κόσμο ζει η Θεολόγος. Αλλά καταφέρνει να εμπνεύσει συναδέλφους, συμπολίτες, δημότες, ακόμη και χορηγούς! Το πρωτάθλημα θα γίνει και ο Παπαδόπουλος έχει μείνει αποσβολωμένος μπροστά σε αυτά που το συμβαίνουν. Αλλά θέλει διακαώς, όπως είπαμε, να παίξει δυνατά!

-Τελικά είμαστε όλοι Κωστήδες Παπαδόπουλοι που θέλουν να γίνουν κάποιοι; Τι πρεσβεύετε; Να ονειρευόμαστε την κορυφή ή είναι απλώς τρέφουμε τη ματαιοδοξία μας αναζητώντας διαρκώς τα «likes»; Τι λέτε στους νεαρούς αναγνώστες;

Η απάντηση θα δοθεί από τους αναγνώστες. Εγώ απλώς εντάσσω, προς το τέλος, την περίπτωση του Παπαδόπουλου στο ευρύτερο πλαίσιο της Ιστορίας. Τι ήταν το ποδόσφαιρο; Πότε γεννήθηκε και γιατί έγινε αυτό που είναι σήμερα; Αν η ζωή είναι ένα γήπεδο, κι εμείς καλούμαστε να παίξουμε, πότε στη σέντρα, πότε τερματοφύλακες κλπ., καλό είναι να ξέρουμε λίγο ποιος και πότε έστησε το σκηνικό. Αυτό ίσως φωτίσει τα βήματά μας καλύτερα.

-Η εικονογράφηση του Βασίλη Γρίβα είναι ιδιαίτερη…

Είναι δυναμική, με οξείες γωνίες στα περιγράμματα των προσώπων και διαγώνιες συνθέσεις που εκτοξεύουν τη μπάλα εκτός σελίδας! Ο Βασίλης Γρίβας ανανεώνει την εικονογράφηση του παιδικού και νεανικού βιβλίου. Έχει το δικό του στυλ, δεν επαναλαμβάνεται, όμως, δεν έχει ανάγκη να είναι αναγνωρίσιμος.
Συνήθως το εικονογραφημένο βιβλίο ταυτίζεται με το βιβλίο για παιδιά της προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Το εικονογραφημένο για μεγαλύτερα παιδιά, που δεν είναι graphic novel ή κόμικς, είναι πιο δύσκολη ιστορία.

-Υπάρχει περίπτωση οι φίλαθλοι νεαροί στους οποίους απευθύνεστε να είναι και αναγνώστες; Μήπως είστε λίγο σαν τη Θεολόγο του βιβλίου; Μήπως φαντάζεστε ένα αναγνωστικό κοινό που δεν υπάρχει;

Όχι στα στερεότυπα! Τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, μπορεί να είναι μια χαρά παίκτες αλλά και αναγνώστες. Φυσικά, όμως, και έχω χαρακτηριστικά της Θεολόγου! Φαντάζομαι ένα γήπεδο γεμάτο κόσμο, να ζητωκραυγάζει και να συγχαίρει και τις δυο ομάδες, η αδρεναλίνη στο κόκκινο, και μετά ήσυχα ήσυχα να ανοίγει ένα βιβλίο να διαβάζει! Αν δεν ήθελα να σαρκάσω τον εαυτό μου, δε θα είχα επινοήσει τη Θεολόγο. Ή ίσως εκείνη να επινόησε εμένα…

Η Ελένη Σβορώνου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης και ειδικεύτηκε στη Διαχείριση Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Πανεπιστήμιο του Birmingham. Εργάζεται ως υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στο WWF Ελλάς. Γράφει βιβλία για παιδιά και νέους. Βιβλία της έχουν συμπεριληφθεί πέντε φορές σε βραχείες λίστες βραβείων (στα Κρατικά βραβεία λογοτεχνίας και των περιοδικών Διαβάζω και Αναγνώστη), ενώ μυθιστόρημά της απέσπασε εύφημο μνεία από τη Γυναίκεια Λογοτεχνική Συντροφιά. Αρθρογραφεί στους Ερευνητές, εφημερίδα για παιδιά, συντονίζει εργαστήρια δημιουργικής γραφής για παιδιά και ενήλικες και συνεργάζεται με τον Αναγνώστη (oanagnostis.gr) στη στήλη της κριτικής παιδικών βιβλίων. Έχει ασχοληθεί, επίσης, με τον οικοτουρισμό και τις συμμετοχικές διαδικασίες και έχει γράψει σχετικά άρθρα και μελέτες.

Ο Βασίλης Γρίβας γεννήθηκε στη Λαμία. Έχει συνεργαστεί ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων με πολλούς εκδοτικούς οίκους και έχει εικονογραφήσει πάνω από 100 βιβλία σε Ελλάδα και εξωτερικό (Αμερική, Κίνα, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία). Παράλληλα ασχολείται με τη ζωγραφική, συμμετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ έχει πραγματοποιήσει δύο ατομικές. Το 2006 έγραψε και εικονογράφησε ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τη λαϊκή παράδοση, το Η Ηλιογέννητη κι ο Κωνσταντής. Το 2014 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το παραμύθι του Zaf the Persian cat, από τον εκδοτικό οίκο Tate Publishing and Enterprises.

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here