Χαρίκλεια Μυταρά: Έκθεση από το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

«Η Χαλκίδα είναι η πατρίδα μου, ένα μέρος που δεν μπορώ να αποχωριστώ. Είναι μια θάλασσα την οποία αγαπώ και με λυπεί που την καταστρέφουμε με την υπέρ αλίευση. Είναι η πόλη που προσπαθούμε να κάνουμε κάτι, που δε γίνεται πολύ εύκολα. Είναι εμείς, εγώ ο ίδιος. Έχω ζήσει εδώ από μικρό παιδί. Είναι σαν το σπίτι μου. Τι μπορεί να πει κανείς για το σπίτι του; Έχω γράψει ποιήματα, έχω ζωγραφίσει πίνακες που δηλώνουν την καταγωγή μου. Δεν το έκανα επίτηδες ξέρετε. Την κατοικώ μονίμως είτε είμαι εδώ, είτε είμαι κάπου αλλού. Αισθάνομαι ασφαλής εδώ. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής σπρώχνει προς τα άκρα. Η Χαλκίδα είναι μια άκρη και εγώ θέλω να έρθω να μείνω εδώ μόνιμα κάποτε…». 

Η αγάπη για τον γενέθλιο τόπο του αείμνηστου Μίμη Μυταρά ήταν πασίδηλη και δεδομένη. Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας με κοντά σαράντα χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας, ήταν το δημιούργημά του μαζί με τη Χαρίκλεια τη σύζυγό του. Το Σάββατο 16 Ιουνίου και ώρα 20:00 στο »Κόκκινο Σπίτι» , πλατεία Νικολάου Μάλιου, Χαλκίδα, καθηγητές και μαθητές μας περιμένουν στα εγκαίνια της ετήσιας παιδικής έκθεσης του Εργαστηρίου Τέχνης Χαλκίδας. Η καλλιτεχνική Διευθύντρια Χαρίκλεια Μυταρά μας λέει: «Για το 2018 τα παιδιά μελέτησαν μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία, πολιτισμούς από διάφορες περιοχές του πλανήτη μας: Κίνα, Αφρική, Ινδία, Αίγυπτος καθώς και την Ελληνική Μυθολογία. Τα παιδιά εκφράστηκαν, έπαιξαν, έμαθαν και βλέποντας το αποτέλεσμα, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους! Θα πραγματοποιηθεί η βράβευση και η χορήγηση υποτροφιών από το Εργαστήρι μας στους μικρούς μας μαθητές που διακρίθηκαν όπως και κατά το παρελθόν σε διεθνείς διαγωνισμούς με πρώτα βραβεία ανάμεσα σε χιλιάδες παιδιά. Η παρουσία σας θα μας δώσει ιδιαίτερη χαρά. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τα τέλη Ιουνίου».

– Από το 1978;

«Στην υπηρεσία της Τέχνης και του Πολιτισμού. Σκοπός του, η πολιτιστική και εικαστική ανάπτυξη της πόλης. Αρχικά στεγάζεται στην οδό Κριεζή 26. Τον Ιούνιο του 1981 ιδρύεται σύλλογος με την ονομασία «Πολιτιστικό Κέντρο Χαλκίδας». Το 1985, λόγω της συνεχούς ανάπτυξής του και δημιουργίας νέων τμημάτων του Εργαστηρίου, του παραχωρείται από το δήμο ένα υπέροχο νεοκλασικό κτήριο στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου, για να στεγαστούν τα διάφορα εικαστικά τμήματά του».

– Πώς ξεκίνησε;

«Τα οράματα μερικές φορές δημιουργούν τομές. Υπήρχε δήμαρχος της Χαλκίδας έχων ελάχιστη γνώση τέχνης, που ήθελε όμως η Χαλκίδα να βοηθηθεί όχι μόνο στην καθαριότητα, αλλά και στον πολιτισμό. Γνωρίζοντας τον Μυταρά, τον Χαλκιδαίο, του πρότεινε να δημιουργηθεί ένα πολιτιστικό εργαστήρι για ενήλικους και παιδιά και τα έργα των μαθητών να κυκλοφορούν ακόμα και στο παζάρι της Χαλκίδας».

– Και βραβεία…

«Δεκάδες βραβεία από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, μεγάλες εκθέσεις στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, όπως στο Millesgarden (Στοκχόλμη-Σουηδία) το 1998 και στο Palazzo Vecchio, στη Φλωρεντία το 2001. Ειδικά τα παιδιά του Εργαστηρίου έχουν πάρει πολλά βραβεία και μάλιστα χρυσά σε χώρες της Ευρώπης, αλλά κι άλλων ηπείρων (π.χ. Ιαπωνία). Βέβαια όλα αυτά δεν θα τα καταφέρναμε, αν το γνωστό φιλότιμο των Ελλήνων δεν φαινόταν καθημερινά στο 9μελές εθελοντικό συμβούλιο του Εργαστηρίου, στην τρομερή δουλειά που κάνουν, αλλά και στις πενιχρές αμοιβές των καλλιτεχνών δασκάλων. Για μένα όμως το πιο σημαντικό είναι η οικογενειακή ατμόσφαιρα που κυκλοφορεί ανάμεσά μας και διατηρεί το κουράγιο μας».

– Τι τμήματα λειτουργούν;

«Το Εργαστήρι έχει διάφορα τμήματα δημιουργικής απασχόλησης τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικους, πλαισιωμένα από δασκάλους αποφοίτους της Καλών Τεχνών. Χαρακτηριστικά, για τα παιδιά υπάρχουν τμήματα ζωγραφικής, κόμικς και κεραμικής. Για τους ενήλικους λειτουργούν τμήματα ζωγραφικής, εικαστικής αναζήτησης, ιστορίας τέχνης, κεραμικής, γλυπτικής, βασικού σχεδίου, φωτογραφίας, κοσμήματος, αγιογραφίας. Το Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας απασχολεί 15 δασκάλους».

– Βοηθά η πολιτεία;

«Το Εργαστήρι είναι το καμάρι της Χαλκίδας. Ολοι οι δήμαρχοι και οι νομάρχες της Εύβοιας το βοήθησαν, αν και κατά τη γνώμη μου όχι όσο θα έπρεπε, διότι οι πολιτικές σκοπιμότητες, όλοι το γνωρίζουμε, έχουν τεράστια διαφορά από τους πολιτιστικούς στόχους. Αυτό τον καιρό δεν έχουμε οικονομική βοήθεια από πουθενά. Οι μαθητές σιγά σιγά αποχωρούν κι εμείς μόνο από τα δίδακτρα μπορούμε να δώσουμε τους μισθούς των δασκάλων. Τι μας περιμένει; Θα δούμε».

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here