Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ

Πέφτουν πάνω του όλοι μαζί, όπως σφήκες πεινασμένες και διψασμένες έναν άνυδρο Αύγουστο. Τηλεφωνήματα απεγνωσμένων -για ένα ραντεβού, αν γίνεται αύριο κιόλας ή σήμερα!

Πότε θ’ αρχίσει χημειοθεραπεία γιατρέ; Ο χειρουργός μας είπε πως χτες έπρεπε να έχει αρχίσει!  Και ηακτινοθεραπεία; Ο άλλος γιατρός μας είπε πως δε μπορεί να αρχίσει πριν περάσουν τρεις μήνες. Αν δεν αρχίσει αμέσως, κινδυνεύει, έ;
-Είναι σοβαρά γιατρέ, δε μπορεί να περιμένει!
-Πόσο θα ζήσει γιατρέ;

-Όχι δε με νοιάζει πόσο θα ζήσει, αρκεί να μην πονάει!

-Θα μπορέσει να μπεί γρήγορα γιατρέ; Τι πρέπει να κάνουμε; Ό,τι χρειαστεί είμαι
διατεθειμένος! Εσείς να μας πείτε -καταλαβαίνετε τι εννοώ, έ; Σε σας στηριζόμαστε. Είστε
μικροί θεοί για μας…

Άνθρωποι σακατεμένοι ζητώντας ένα πιστοποιητικό αναπηρίας για ένα «σωτήριο» επίδομα -απο αυτό περιμένω να ζήσω γιατρέ, το καταλαβαίνετε;

Λαβύρινθες διαδικασίες για την προμήθεια ενός «θαυματουργού» φαρμάκου που θαύμα δε μπορεί να κάνει -πότε μαρτυρούνται και «πιστοποιήθηκαν» θαύματα μετά τον Ναζωραίο;

Άρρωστοι βαριά, χωρίς καταφύγιο άλλο από το δημόσιο, συνωστίζονται στα εξωτερικά ιατρεία, στα επείγοντα, στα χειρουργεία, στους βουρκωμένους θαλάμους νοσηλείας· για μια όποια θέση στο σκληρό τοπίο που γίνεται κάθε μέρα διάδρομος υπογειώσεων -όχι απογειώσεων ή προσγειώσεων. Συνωστισμός· στο κρανίο του.

Μόνος καθαρτήρας ο θάνατος· ανοίγει χώρο για τους επόμενους υποψήφιους. Πόσες αποφάσεις παράβασης, περίβασης, υπέρβασης να χωρέσει αυτό το κρανίο, πριν εκραγεί; Προς τα πού θα κινηθούν τα θραύσματα; Η Γραφειοκρατία κωφεύει -γι’ αυτό άλλωστε δεν επινοήθηκε από τους Γάλλους επαναστάτες στα 1789; Να αποκόψει την εξουσία από τον πελάτη-εξουσιαζόμενο υπήκοο, μετατρέποντάς τον σε Πολίτη. Citoyen! Χα!

Ο γιατρός μοιάζει να έχει χαθεί· στο στόμα του αφρός, τα μάτια του γυρισμένα πάνω. Η επόμενη επισκέπτρια τον κοιτάζει έντρομη -λες να ξεσπάσει σε μένα; Ξαφνικά το βλέμμα του μαλακώνει, η φωνή του σπάει σε ρωγμές· μοιάζει να κοιτάζει κάπου μακριά. Μιλά τώρα απαλά στο τηλέφωνο. Ο γιος του φεύγει ξανά στην ξενιτιά· ίσως ο νεαρός γιατρός ακολουθήσει άλλο υπόδειγμα. Να διακοπεί κάποτε ο κύκλος των εξαχνωμένων γιατρών.

*Τυπικό σύμπτωμα επικειμένου ή εγκατεστημένου συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout)

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here