Ρ. Αντωνοπούλου: Σε 10 χρόνια θα έχουμε ανεργία σε επίπεδα προ κρίσης

 Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

«Το πρόβλημα της ανεργίας δεν είναι αμιγώς οικονομικό. Είναι πολιτικό και έχει γίνει πλέον ευρωπαικό», λέει σε συνέντευξή της στο Press Publica, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Ράνια Αντωνοπούλου. Ανέλαβε ενα κρίσιμο ρόλο. Να αντιμετωπίσει την ανεργία που μαστίζει τη χώρα μετά την κρίση και την καταστροφική πολιτική των μνημονίων. Γνωρίζει πολύ καλά την τεράστια δυσκολία αυτού του ρόλου. Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρείς πόρους, να διασφαλίσεις προσωρινές, έστω, θέσεις εργασίας μ΄ένα πενιχρό πλην αναγκαίο εισόδημα, σε συνθήκες ακραίας ύφεσης.

Mε αφορμή την Πρωτομαγιά, την ρωτήσαμε για τις προοπτικές να βρούν κάποια στιγμή εργασία το 1.400.000 συμπολίτες μας που παραμένουν άνεργοι. Οπως εξηγεί, για να λυθεί το πρόβλημα χρειάζεται επανεκκίνηση της οικονομίας, αλλά ακόμη και με ανάπτυξη 3-4% ετησίως(ιδιαίτερα αισιόδοξο ως σενάριο) θα απαιτηθεί μια δεκαετία για να επιστρέψουμε σε επίπεδα ανεργίας, προ κρίσης.

Η κ. Αντωνοπούλου αναλύει τη θέση της για το δημόσιο ως εργοδότη έσχατης καταφυγής και δηλώνει ότι μέσα στο Μάιο θα ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα 20.000 θέσεων παροχής προσωρινής κοινωφελούς εργασίας σε υπουργεία και περιφέρειες.

 Στην Ελλάδα των 1.400. 000 ανέργων, πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα της ανεργίας; Είστε υπέρ της άποψης ότι το Δημόσιο πρέπει να ενεργεί ως εργοδότης έσχατης καταφυγής και να προσφέρει εργασία όταν δεν λειτουργεί τίποτα άλλο. Είναι αυτό εφικτό στη σημερινή Ελλάδα;

Στην Ελλάδα xιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν, σε σύντομο χρονικό διάστημα, επειδή χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις «έβαλαν λουκέτο». Οι επιχειρήσεις έκλεισαν διότι η συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης μείωσε δραστικά την αγοραστική δύναμη των ελληνικών νοικοκυριών. Η ελληνική οικονομία βασίζεται ως επί το πλείστον στην εσωτερική κατανάλωση και αυτό ήταν γνωστό. Η μείωση των μισθών δεν οδήγησε σε αντισταθμιστική άνοδο των εξαγωγών. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, τον Φεβρουάριο του 2015 οι εισαγωγές αγαθών ανήλθαν σε 2,734 δις ευρώ ενώ οι εξαγωγές ανήλθαν σε μόλις 1,587 δις.  Την περίοδο του μνημονίου  η ελαχιστοποίηση της αγοραστικής δύναμης δεν οδήγησε μόνο χιλιάδες νοικοκυριά στη φτώχεια, αλλά συρρίκνωσε το ΑΕΠ κατά 25 ποσοστιαίες μονάδες. Εντούτοις, στα πλαίσια της δημοσιονομικής προσαρμογής, ο σημαντικός αυτός παράγοντας δεν ελήφθη υπόψη ούτε από τους δανειστές ούτε από τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις.

I
I

Στα χρόνια της ύφεσης έχει αποδειχθεί ότι ο ιδιωτικός τομέας από μόνος του δεν είναι ικανός να δημιουργήσει εκείνον τον αριθμό θέσεων εργασίας που θα επιτρέψει την αισθητή μείωση των ποσοστών της ανεργίας. Όπως έχω δηλώσει πολλές φορές, η ιδέα να λειτουργήσει το κράτος ως «εργοδότης της έσχατης προσφυγής» έχει προταθεί σαν η πιο ενδεδειγμένη πολιτική για την καταπολέμηση της ανεργίας

Τι σημαίνει «εργοδότης της έσχατης προσφυγής»; Δεν σημαίνει μόνιμες προσλήψεις στο δημόσιο. Σημαίνει ότι το κράτος ενεργοποιεί τη διαδικασία προσωρινής δημιουργίας θέσεων εργασίας με βασικό μισθό όταν κρίνεται ανεπαρκής ο ιδιωτικός τομέας, όπως στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας. Όταν αρχίσει η ανάκαμψη της οικονομίας, οι εργαζόμενοι επανέρχονται στην ιδιωτική αγορά εργασίας, η οποία θα τους προσφέρει καλύτερες προοπτικές απασχόλησης και αμοιβές. Μέχρι τότε, οι εργαζόμενοι θα παράγουν με την εργασία τους κοινωνικά ωφέλιμο έργο συμμετέχοντας στη παραγωγική διαδικασία, αποφεύγοντας τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Πως θα γίνει αυτό;

Το εν λόγω σχέδιο. για να υλοποιηθεί σίγουρα χρειάζεται την απαιτούμενη ρευστότητα, η οποία δεν υπάρχει. Το ζήτημα όμως δεν είναι αμιγώς οικονομικό. Είναι πολιτικό, δηλαδή  ποιες θα πρέπει να είναι οι πολιτικές πρακτικές αντιμετώπισης της ανεργίας. Παλεύουμε να αλλάξουμε τη φιλοσοφία αντιμετώπισης της ανεργίας στην ΕΕ και πρέπει να σας πω ότι δεν είναι ανέφικτο, καθώς το πρόβλημα της ανεργίας είναι πλέον ευρωπαϊκό. Υπάρχουν πολλές χώρες με ποσοστά ανεργίας αρκετά μεγαλύτερα του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στην ελληνική αγορά εργασίας; Πότε θα ξανάρθουμε, αν ξανάρθουμε, στα προηγούμενα επίπεδα;

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας καθώς και άλλων αναλυτών ακόμη και στην περίπτωση που το ΑΕΠ αυξηθεί κατά 3-4 τοις εκατό ετησίως θα χρειαστεί μια δεκαετία για να επιστρέψουμε στα επίπεδα απασχόλησης πριν την κρίση. Σημειωτέον η σταθερή αύξηση του ΑΕΠ με αυτούς τους ρυθμούς είναι ένα αισιόδοξο σενάριο.

Μπορεί η μερική απασχόληση σε κοινωφελείς ή άλλες δημόσιες επιχειρήσεις να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα; Με ποιο στρατηγικό σχέδιο πορεύεσθε;

Ο στόχος της κυβέρνησης στον σχεδιασμό της καινούριας γενιάς παρεμβάσεων είναι να αυξήσουμε τη χρονική διάρκεια των προγραμμάτων  απασχόλησης. Όμως, όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας ήδη υπήρχαν προγράμματα σε εξέλιξη, τα οποία ήταν αδύνατο να σταματήσουμε την υλοποίησή τους. Αυτό που ήταν εφικτό να γίνει άμεσα ήταν ο μερικός επανασχεδιασμός τους, ώστε να ωφελούνται περισσότερο οι άνεργοι. Αξιοποιώντας τους ίδιους πόρους κινηθήκαμε σε τρεις κατευθύνσεις: σε ορισμένα προγράμματα εντάξαμε μεγαλύτερο αριθμό  ανέργων, σε άλλες περιπτώσεις αυξήσαμε τις αποδοχές τους και εξορθολογήσαμε, κατά το δυνατόν, τα προγράμματα κατάρτισης και πρακτικής άσκησης  ώστε να αντιστοιχούν σε πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας. Ήδη «τρέχει» η πρώτη φάση της κοινωφελούς εργασίας που αφορά σε 32.000 θέσεις εργασίας στους Δήμους της χώρας, και εντός Μαΐου αναμένεται να ξεκινήσει το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας για την κάλυψη 20. 000 θέσεων σε Υπουργεία, Περιφέρειες και εποπτευόμενους φορείς. Όμως είναι ξεκάθαρο ότι για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ανεργίας αυτό που απαιτείται είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας.

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here