Aνδρέας–Γεώργιος Στρατουδάκης: «Ο εαυτός μας είναι ο θεραπευτής μας»

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

 

Πρόσφατα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Πανελλήνιους αγώνες Άρσης Βαρών σε πάγκο. Καθημερινά δίνει τη δική του μάχη αποδεικνύοντας πως η ανθρώπινη θέληση δεν έχει όρια. Μιλάμε με τον Ανδρέα Στρατουδάκη. ‘Κάθε αγώνισμα σε Πανελλήνιο επίπεδο, έχει τις δυσκολίες του οι οποίες είναι μεγάλες. Γίνονται δε μεγαλύτερες, λόγω της άμιλλας για την κατάκτηση διακρίσεως. Η άρση βαρών σε πάγκο, εκτός από την δυσκολία ανυψώσεως του βάρους έχει αυστηρούς κανονισμούς, οι οποίοι εύκολα καθιστούν άκυρες τις προσπάθειες’.

Είχες ακύρωση σε προσπάθεια;

Είχα όχι μόνον εγώ, αλλά και έμπειροι συναθλητές οι  οποίοι διακρίθηκαν στους πρόσφατους Ολυμπιακούς αγώνες στην  Βραζιλία.

-Απογοητεύτηκες με την άκυρη προσπάθεια;

Όχι. Αντιθέτως μέσα μου κυριάρχησε η επιθυμία, το πείσμα αν θέλετε, ότι πρέπει οι σκληροί  αγώνες που έκανα προπονούμενος, δεν πρέπει να πάνε χαμένοι. Σημαντική η συμμετοχή σε Πανελλήνιους αγώνες, αλλά όταν συνοδεύεται από διάκριση, γίνεται τροφός των εσωτερικών δυνάμεων και πολέμιος των ειδικών σωματικών αναγκών. Η θέληση είναι όπλον επιτυχίας για όλους.

-Πρώτη φορά έλαβες μέρος σε Πανελλήνιους αγώνες;

Όχι. Είναι η δεύτερη μετά πάροδον οκτώ ετών αποχής. Και η μακρόχρονη αυτή αποχή είναι επόμενον ότι αύξησε τις δυσκολίες διακρίσεως.

-Είχες διακριθεί τότε;

Ναι. Κατέκτησα χρυσό και χάλκινον μετάλλιον.

– Οι  προετοιμασίες  είναι κοπιώδεις αλλά και δαπανηρές. Υπάρχει βοήθεια από την Πολιτεία ή άλλους φορείς;;

Δυστυχώς όχι στον κύβο!! Καμία υποστήριξη από κρατική ή Δημόσια Υπηρεσία. Μάλλον άγνοια και περιφρόνηση του αθλήματος. Τα έξοδα είναι τεράστια. Μετακινίσεις, αμοιβή γυμναστηρίου, ειδική διατροφή για διατήρηση του βάρους και ενίσχυση του οργανισμού, απασχόληση συνοδού και άπειρα άλλα. Τα αντιμετωπίζω μόνος μου με την βοήθεια της οικογενείας  μου, η οποία ευρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση λόγω της οικονομικής  κρίσεως, και πολλές φορές έφτασα  στο σημείο να διακόψω τελείως! Στενοχωρούμαι  για την μεγάλη επιβάρυνση που επέρχεται στην οικογένειά μου. Αναζητώ κάποια εργασία αλλά και εκεί δύσκολα τα πράγματα. Το κράτος ενισχύει τις πλούσιες ποδοσφαιρικές ομάδες. Τα αθλητικά Σωματεία ΑμεΑ και οι αθλητές τους είναι ολοκληρωτικώς ξεχασμένοι! Οι  διακρίσεις τους σε τοπικούς, πανελλήνιους και παγκόσμιους αγώνες, είναι πράξεις αυτοθυσίας και ηρωϊσμού.

-Δέχθηκες συγχαρητήρια από κρατικούς ή τοπικούς φορείς;

Δυστυχώς υπάρχει παντελής άγνοια για την επίσημη αυτή διοργάνωση. Δεν ανεκοινώθη από τα ΜΜΕ! Άκρως περιοριστικώς.  Μόνον ελάχιστα, που συνειδητοποίησαν το μέγεθος του αγωνίσματος.

-Τι συνιστάς στα ΑμεΑ άτομα;

Να ασχοληθούν με τον αθλητισμόν και άλλες εκδηλώσεις και να μη παραμένουν στο σπίτι. Κάθε έξοδος από το σπίτι και κάθε συμμετοχή σε δράση είναι υψίστη θεραπεία και για το σώμα και για την ψυχικήν διάθεση, κάτι που όλοι έχομεν απόλυτη ανάγκην, αλλά δεν μας το παρέχει ούτε στοιχειωδώς η πολιτεία. Ο εαυτός μας είναι ο θεραπευτής μας!

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here