4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ειδικής Εκπαίδευσης: Το σημαντικότερο όλων!

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Πόση σημασία έχει το 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ειδικής Εκπαίδευσης με διεθνή συμμετοχή (!) που διοργανώνεται – από την Εταιρεία Ειδικής Παιδαγωγικής Ελλάδος σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών “Εκπαίδευση και Πολιτισμός” του Χαροκόπειου Πανεπιστήμιου – από 23 ως και 26 Νοεμβρίου 2017 στο αμφιθέατρο του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) Καλλιθέας; Όση σημασία – μικρή ή μεγάλη εσείς θα κρίνετε, εμείς δεν προβαίνουμε σε κρίσεις – είχαν και τα προηγούμενα. Και πόση σημασία είχαν τα προηγούμενα; Προφανώς ούτε και αυτό μπορούμε να το κρίνουμε, το μόνο επ’ αυτού που μπορούμε να γράψουμε με σιγουριά – αποτελούσε διαρκή κοινό τόπο των διοργανωτών – είναι ότι το καθένα από τα προηγούμενα ήταν το σημαντικότερο όλων, άρα σημαντικότερο των προηγουμένων του. Σε ότι δε αφορά το πρώτο-πρώτο, ήταν (κι αυτό) εξαιρετικής σημασίας διότι ήταν – τι άλλο; – το πρώτο.

“Σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στην Ειδική Εκπαίδευση” ο επιλεγείς τίτλος του 4ου και σημαντικότερου (μέχρι του χρόνου) Συνεδρίου, δεν μπορεί να μας βοηθήσει ως μέτρο κρίσης της σημασίας του διότι πάνω-είναι είναι ο ίδιος (σε ότι αφορά τη λογική του) τίτλος όλων των πανελλήνιων – και όλων με διεθνή συμμετοχή! – συνεδρίων της Ειδικής Εκπαίδευσης. Όπως και να έχει οι τάσεις/προτάσεις στην Ειδική Εκπαίδευση διαρκώς μεν εξελίσσονται δεν αλλάζουν όμως και δραματικά από χρονιά σε χρονιά, πάνω – κάτω οι σύγχρονες του εφέτος (2017) είναι οι σύγχρονες του πέρυσι (2016) και του πρόπερσι (2015), όσο περνάει ο χρόνος όλο και πιο σπουδαίο κρίνεται – από τη κοινή λογική, εμείς δεν κάνουμε κρίσεις – το φρεσκάρισμά τους.

Κόσμος και κοσμάκης σε οργανωτική και συμβουλευτική επιτροπή, προφανώς όλοι οι εναρμονισμένοι με τις σύγχρονες/τάσεις και προτάσεις είναι “μέσα” – ντροπή να μείνει και κανένας/καμία παραπονούμενος/παραπονούμενη – οι εναρμονισμένοι εδώ και χρόνια, εννοείται, με τις εδώ και χρόνια σύγχρονες τάσεις. Ποιες τάσεις; Επειδή δεν είμαστε επιστήμονες του κλάδου, αυτή και μόνο που μπορούμε να διακρίνουμε είναι “της συνύπαρξης ακόμα και των αντιθέτων”, ήτοι (ακόμα και) κάποιων που όχι πολύ παλιά (προ δεκαπενταετίας) κατέβαλλαν σοβαρές προσπάθειες να γίνει κάτι σοβαρό στον χώρο της Ειδικής Εκπαίδευσης με κάποιους άλλους που λίγο μετά – όταν τους δόθηκε η δυνατότητα – έσπευσαν κερδοσκοπώντας να το καταστρέψουν. Όμως, θα αντιτείνετε, ότι η τάση ετούτη δεν είναι σύγχρονη αλλά παραδοσιακή της νεοελληνικής ιδιαιτερότητας, και θα έχετε δίκιο, οπότε κακώς την αναφέραμε.

Κατά τα άλλα; Κατά τα άλλα καλά να είναι οι σύγχρονες τάσεις και προτάσεις στην Ειδική Εκπαίδευση και ακόμα καλύτερα – προς δόξα του σύμφυτου με τα συναφή θέματα φαινομένου του παγωμένου δρόμου – οι πάμπολλοι συνεδριάζοντες, να μπορούν κάθε χρόνο (σύγχρονα) να βρίσκονται και να τα φρεσκάρουν.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here