Toυ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ

Έχω σοβαρό πρόβλημα τελικά.
 

Κάθε έντονη πολιτική κουβέντα προπίπτει στα όνειρα της ερχόμενης νύχτας. 
Δε θα σου πω το όνειρο -που άλλωστε δε θυμάμαι καν. Θα σου μιλήσω για τη γεύση που άφησε στον ουρανίσκο της σκέψης -μπορείς να περιγράψεις άραγε μια γεύση;…θα το ρισκάρω!

Άκου λοιπόν.

Κάποιος που όταν ακούει για δεινά που έρχονται για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες -τάξεις πήγα να πω μα το κατάπια, πάνε αυτά περάσανε· όταν του περιγράφουν την αναβίωση σε πλανητικό θεσμικό επίπεδο της ουδέποτε θανούσης δουλείας, αυτός δε μιλάει, στέκει βουβός. Επειδή πραγματοποιεί πυρετώδεις υπολογισμούς. Τοποθετεί τον εαυτό του, τη στενή ή την ευρύτερη οικογένειά του στον χάρτη της ανθρωπότητας. Σκανάρει προσεκτικά το «κάδρο» των διασωζομένων και βλέπει ότι είναι μέσα … εντάξει κάτι θα χάσει μα δε θα πεινάσει αυτός και η οικογένειά του. 

Γι’ αυτό δε μιλάει όταν τ’ ακούει όλα αυτά, δεν θα μιλήσει όταν δημοσιευτεί ξαφνικά το ΦΕΚ της απόλυσης μιας ντουζίνας συναδέλφων και φίλων του· αν μάλιστα είναι καλοκαίρι, αυτός δε θα χαλάσει τις διακοπές του -και αυτοί το ίδιο δεν θα ‘καναν; Πώς βγαίνει ο χειμώνας χωρίς διακοπές; Πάντως διαβάζει συνεχώς και ενημερώνεται για τα φοβερά που συμβαίνουν, φρίττει -εσωτερικά πάντα… Δε θα μιλήσει όμως όταν περάσουν από τη γειτονιά, από τη συνοικία, τα Τάγματα Εφόδου να μαζέψουν τους παράνομους μετανάστες, οι Δικαστικοί Επιμελητές να κατασχέσουν το σπίτι του γείτονα. Αυτός είναι νομοταγής, είναι φορολογικά ενήμερος… αυτός θα είναι ασφαλής, θα είναι στην καλή μεριά, γιατί φρόντισε εγκαίρως, κυρίως γιατί το αξίζει …τίποτε στη ζωή δε γίνεται τυχαία! …θέμα φυσικής επιλογής όλα! Ο βουβός, εξωτερικά, αναμετριέται με τους άλλους, εσωτερικά, και ανακαλύπτει ολοένα περισσότερα πλεονεκτήματά του… η υπεροχή του αδιαμφισβήτητη!

Ρωτώ λοιπόν και πάλι: αυτός ο κάποιος αθωώνεται;
 Εντάξει, δε μπορεί να κάνει τίποτε να τα αποτρέψει όλα αυτά, πόσω μάλλον που δεν συμμετέχει σε τέτοιους σκοτεινούς σχεδιασμούς ούτε στη λήψη τέτοιων αποφάσεων, αλλά: αυτός που σωπαίνει λόγω ευνοϊκών για το σαρκίο του εσωτερικών επιμετρήσεων, αυτός αθωώνεται;
Και είμαστε, τέτοιοι πολλοί, οι περισσότεροι ανάθεμά μας.
Είμαστε τα βακτήρια στο έδαφος που ανακυκλώνουν τις ενώσεις του Αζώτου, είμαστε η βάση της τροφικής αλυσίδας. Είμαστε τα στέρεα θεμέλια της εν κοινωνία Ζωής. Ψυχοδυναμικά, ψυχοκοινωνικά μιλώντας, όχι Νομικά, όχι Πολιτικά· έχουν άλλωστε καμμία σχέση;
Ποιοι είναι ποντισμένοι στα αρχαία θεμέλια της Τυραννίας, μήπως ξέρεις;

Αρκετά και για σήμερα.
Η καμπάνα του καθεδρικού απέναντι ξαναρχίζει να χτυπά δαιμονισμένα. Μου υπενθυμίζει ποιος ο κυρίαρχος. Με καλεί να ξυπνήσω από περιττούς εφιάλτες. Εγώ και οι δικοί μου είμαστε ασφαλείς…
Το άσχημο όνειρο έφταιγε, μάλλον τα χάπια της πίεσης που προκαλούν εφιάλτες ανυπόστατους. Θα τ’αλλάξω!

Και συ λοιπόν στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
από φωνή /από τροφή / από άλογο / από σπίτι.
Στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν

Σε ποιον μιλά ο Ποιητής;

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ