Σημαντικές ελπίδες για «παραγωγή» εντέρων προς μεταμόσχευση

Ιστούς ανθρωπίνου εντέρου με λειτουργικά νεύρα από πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα ανέπτυξαν στο εργαστήριο επιστήμονες και μέχρι  στιγμής το εργαστηριακό έντερο φθάνει σε μήκος τα δύο εκατοστά -καταβάλλονται προσπάθειες να επεκταθεί στα δέκα, οπότε θα ήταν δυνατό να μεταμοσχευθεί σε πρόωρα γεννημένα μωρά με ανεπαρκές έντερο.

Για μεταμόσχευση σε ενηλίκους, οι ερευνητές δήλωσαν ότι θα χρειαστούν ακόμη αρκετά χρόνια ερευνών, όμως σίγουρα πρόκειται για μια εξέλιξη που δίνει ελπίδα σε πασχοντες από σοβαρά νοσήματα του εντέρου ή δυσλειτουργίες του σημαντικού αυτου και «δύσκολου» θεραπευτικά οργάνου

Το εργαστηριακό αυτό έντερο, ένας από τους πιο πολύπλοκους ιστούς που έχουν ποτέ δημιουργηθεί εργαστηριακά, είναι σχεδόν όμοιο με το πραγματικό. Πρόκειται για ένα ακόμη επίτευγμα στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, η οποία φιλοδοξεί να «γεννά» νέα όργανα που προορίζονται για μεταμόσχευση.

Η  σχετική δημοσίευση έγινε  στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine».

Οπως είπαν οι ειδικοί πέραν των σχετικά μακρόπνοων φιλοδοξιών για μεταμόσχευση, το εργαστηριακά παραχθέν εντερο ήδη αξιοποιείται για έρευνες πάνω σε φάρμακα του πεπτικού για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, τη νόσο Κρον, τη χρόνια δυσκοιλιότητα κ.ά.

«Μια μέρα αυτή η τεχνολογία θα μας επιτρέψει να αναπτύσσουμε ένα τμήμα υγιούς εντέρου που θα το μεταμοσχεύουμε στον  ασθενή. Προς το παρόν, όμως,  θα χρησιμοποιήσουμε τη νέα μέθοδο για να κάνουμε δοκιμές νέων θεραπειών» δήλωσαν οι ερευνητές

Η πρώτη προσπάθεια δημιουργίας ιστών εντέρου στο εργαστήριο είχε γίνει το 2010. Εκείνοι όμως οι πρώτοι εντερικοί ιστοί δεν διέθεταν νεύρα, πράγμα που είναι ζωτικό για την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών.

Το γαστρεντερικό σύστημα περιέχει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό νεύρων στο ανθρώπινο σώμα. Όταν αυτά τα νεύρα δεν λειτουργούν ομαλά, τότε το έντερο δεν συσπάται σωστά, με συνέπεια πόνους, διάρροια, δυσκοιλιότητα και άλλα σοβαρότερα προβλήματα, που συχνά καθιστούν αναγκαίες τις χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς και πάντα δυστυχώς αυτές  να λύνουν θεραπευτικά το πρόβλημα σε μόνιμη βάση.

Οι ερευνητές στο εργαστήριο ανέπτυξαν ξεχωριστά τον ιστό του εντέρου από το νευρικό σύστημά του. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποίησαν εμβρυικά νευρικά κύτταρα, τα οποία προγραμμάτισαν έτσι ώστε να γίνουν πρόδρομα κύτταρα για εντερικά νεύρα.

Σε κάποιο στάδιο, ενσωμάτωσαν τα νεύρα αυτά στον εργαστηριακό εντερικό ιστό. Έτσι, το λίγων χιλιοστών αρχικά και μετέπειτα εκατοστών έντερο  με τα νεύρα του συνέχισε  την κοινή ανάπτυξη ιστών και νεύρων όπως ακριβώς αυτό θα αναπτυσσόταν σε ένα έμβρυο.

Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν για πρώτη φορά πολύπλοκα και λειτουργικά τμήματα εντέρου (τα λεγόμενα «οργανοειδή» σε  αντιδιαστολή προς τα κανονικά όργανα), τα οποία μεταμοσχεύθηκαν σε ποντίκια.

Τα οργανοειδή ενσωματώθηκαν κανονικά στο σώμα των πειραματόζωων και αναπτύχθηκαν χωρίς πρόβλημα, κάνοντας τις κατάλληλες μυικές συσπάσεις στο σώμα των ποντικών.

Προς το παρόν, το εργαστηριακό έντερο δεν διαθέτει αιμοφόρα αγγεία ή ανοσοποιητικά κύτταρα για να το προστατεύουν, αλλά όπως έδειξαν τα πειράματα στα ζώα, και τα δύο αυτά έγιναν διαθέσιμα στο νέο όργανο από το ίδιο το σώμα του πειραματόζωου, στο οποίο έγινε η μεταμόσχευση. Αυτό δημιουργεί ελπίδες ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και σε μεταμόσχευση σε ανθρώπους.

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ