Ρατσιστική συμπεριφορά; Τι λέτε τώρα; Ούτε λόγος να γίνεται…

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Εγώ ρατσιστής; Η δική μου στάση ρατσιστική; Θα αστειεύεστε…

Ούτε λόγος να γίνεται. Πάντα ίδια και απαράλλαχτη η αντίδραση όταν μια πράξη – στάση – συμπεριφορά εγκαλείται ως ρατσιστική: Με αδικείτε. Με στιγματίζετε!

Σε ποια λογική υπακούει η πιο πάνω πάντα ίδια και απαράλλαχτη – ούτε λόγος να γίνεται – αντίδραση/άμυνα; Στην λογική που συμπυκνώνεται στη φράση “αντιστροφή των ρόλων”. Ο θύτης παρουσιάζει τον εαυτό του ως θύμα και το θύμα του ως θύτη.

Και πώς υποστηρίζεται η ως άνω λογική; Πάντα ίδιος και απαράλλαχτος – ούτε λόγος να γίνεται – ο τρόπος: Δεν επιτέθηκα, αμύνθηκα. Δεν προκάλεσα, προκλήθηκα. Και επειδή πρέπει να μοιάζει πειστική η αντιστροφή των ρόλων, και επειδή η απόπειρα το θύμα να μεταμορφωθεί σε θύτη πρέπει να υποστηρίζεται και από κάποια πιο εύλογα – ούτε λόγος να γίνεται – πιστοποιητικά: Εγώ έχω έμπρακτα αποδείξει την ευαισθησία μου απέναντι στους ανθρώπους όπως αυτός που άδικα σήμερα με εγκαλεί. Έχω στο παρελθόν βοηθήσει πολλούς από δαύτους και μπορώ – ούτε λόγος να γίνεται – να σας το αποδείξω. Α, και επειδή εκτός από εύλογα τα πιστοποιητικά ευαισθησίας πρέπει να είναι και “ζωντανά”, δηλαδή να μιλούν – ούτε λόγος να γίνεται – από μόνα τους, αργά ή γρήγορα φτάνει η ώρα και για δαύτα: Δεν ξέρω τι απωθημένα κουβαλάει και γιατί με κατηγορεί. Στα σίγουρα ή τι τα έχει χαμένα ή κάτι θέλει ύπουλα σε βάρος μου να κερδίσει ή κάτι στον εαυτό του να αποδείξει. Δείτε τον, δείτε πώς με κοιτάει, ακόμα και τώρα με προκαλεί, ακόμα και τώρα μου επιτίθεται, φως φανάρι – δεν το βλέπετε; – ο άνθρωπος αυτός έχει πρόβλημα.

Και άντε το θύμα ρατσιστικής συμπεριφοράς να αντέξει αυτή τη νέα δοκιμασία, και άντε τα θύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς να αντέξουν αυτή την βίαιη αντιστροφή ρόλων που αντανακλά τις πλέον τυπικές/δοκιμασμένες συνταγές νομικής άμυνας των θυτών τους. Και άντε, ειδικά οι πιο μυημένοι που βαθιά γνωρίζουν ότι αυτό το άγριο παιχνίδι της αντιστροφής των ρόλων είναι το μόνιμο νομικό παιχνίδι των θυτών όταν εγκαλούνται, να ανεχτούν ενσυνείδητα αυτή την αγριότητα χωρίς την παραμικρή – ούτε λόγος να γίνεται – εγγύηση ότι αν μη τι άλλο κατόπιν αυτής θα δικαιωθούν. Εξ ου και τα περισσότερα θύματα των πάμπολλων καθημερινών ρατσιστικών πράξεων – στάσεων – συμπεριφορών δεν “προχωράνε” καν στο πρώτο στάδιο της  καταγγελίας τους, πόσο μάλλον στα επόμενα, της απαίτησης διερεύνησής τους και της επιβολής στους θύτες των εκ της αντί-ρατσιστικής νομοθεσίας προβλεπόμενων ποινών.

*Την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου (παραμονές της αφιερωμένης στα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία εθνικής και παγκόσμιας ημέρας), δικάζεται με την αντί – ρατσιστική νομοθεσία η υπόθεση οδηγού ταξί που βίαια “αρνήθηκε δρομολόγιο” σε διακεκριμένο συγγραφέα και ενεργό ακτιβιστή με αναπηρία. Για πολύ προφανείς λόγους που έχουν να κάνουν με τον (αντί – ρατσιστικό) χαρακτήρα αυτής της στήλης, θα την παρακολουθήσουμε προσεκτικά. Όχι, βέβαια, εστιάζοντας την προσοχή μας στα επιχειρήματα που θα κατατεθούν μιας και είναι όλα τους – ούτε λόγος να γίνεται – αναμενόμενα, αλλά στον τρόπο που αυτά θα αξιολογηθούν. Από τον οποίο (τρόπο) σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτάται, αν θα εξακολουθήσουν τα επιχειρήματα αυτά να αναπαράγονται εσαεί, αντιληπτά στο νου αυτών που τα χρησιμοποιούν ως τα πλέον, για τα δεδομένα της χώρας των νεοελλήνων, αποτελεσματικά.

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ