Ποιός είναι, τι πιστεύει ο Φρανσουά Φιγιόν, ο πιθανόν νέος πρόεδρος της Γαλλίας

 

Ο Νικολά Σαρκοζί είναι τόσο ανύπαρκτος πολιτικά στη Γαλλία, που κατάφερε να χάσει και μάλιστα πανηγυρικά, από ένα άνθρωπο, που όσο τον είχε πρωθυπουργό στη προεδρική του θητεία, τον αποκαλούσε, ιδιωτικά, κακομοίρη και κανέναν(no body).

Συγκεντρώνοντας το 44.1% των ψήφων στις προκριματικές, ο Φιγιόν διέψευσε και εξέθεσε κατά κράτος τις δημοσκοπήσεις, που του έδιναν πολύ μικρό ποσοστό, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη των πολιτών για αλλαγή κλίματος και προσώπων.

Με δεδομένο ότι ο αντίπαλός του, Αλέν Ζιπέ απέχει πολύ με το 27% που συγκέντρωσε αλλά και την υποστήριξη του τρίτου και καταιδρωμένου Σαρκοζί, ο Φρ. Φιγιόν, θεωρείται από πολλούς ως βέβαιος νικητής στον δεύτερο γύρο των προκριματικών που θα αναδείξουν τον υποψήφιο της κεντροδεξιάς και ίσως τον μελλοντικό πρόεδρο της Γαλλίας, καθώς τα γκάλοπ δίνουν ως βέβαιη την είσοδο της Μαρίν Λεπέν στο δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών.

Ο Φρ. Ολάντ, είναι ένας αποδυναμωμένμος πρόεδρος, που κι αν ακόμη αποφασίσει να θέσει υποψηφιότητα, τα προγνωστικά δεν του δίνουν πάνω από 15% των ψήφων αυτή τη στιγμή.

Οι σκληρές δεξιές και νεοφιλελεύθερες θέσεις του Φιγιόν: Υπόσχεται μείωση του δημόσιου τομέα κατά 500.000 θέσεις

Φιλοάγγλος, με σύζυγο από την Ουαλία, και θαυμαστής της Μάργκαρετ Θάτσερ, υπόσχεται βαθιές μεταρρυθμίσεις υπέρ της ελεύθερης αγοράς, και σκληρή ατζέντα νόμου και τάξης.
Ανάμεσα στις προεκλογικές δεσμεύσεις του είναι το τέλος στην εργάσιμη εβδομάδα των 35 ωρών στον ιδιωτικό τομέα και η επιστροφή σε εβδομάδα 39 ωρών για τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Θέλει χαμηλότερους φόρους και περικοπές 100 δισ. ευρώ στις δημόσιες δαπάνες σε διάστημα πέντε ετών, σε συνδυασμό με μείωση του δημοσίου τομέα, κατά 500.000 θέσεις εργασίας.

Ο Φιγιόν υπόσχεται επίσης σύσταση ενός ανεξάρτητου ταμείου για την τόνωση της επιχειρηματικότητας και την δημιουργία 500.000 έως ενός εκατομμυρίου νέων θέσεων εργασίας. Το πρόγραμμά του προβλέπει αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια, απαγόρευση της υιοθεσίας παιδιών από ζευγάρια του ίδιου φύλου, και την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ποσόστωση στον αριθμό μεταναστών και προσφύγων που θα δέχεται η Γαλλία.

Μετριοπαθής τεχνοκράτης από το παρελθόν

Ο 71χρονος Αλέν Ζιπέ, με μετριοπαθή στάση, είναι ένας παλιός Γάλλος πολιτικός.
Πρώην πρωθυπουργός, πρόεδρος του δεξιού κόμματος της Γαλλίας, πρώην υπουργός Οικονομίας και Περιβάλλοντος, ποτέ δεν υπήρξε δημοφιλής, και θεωρείται μάλλον βαρετός. Απόφοιτος των καλύτερων σχολών, έχει την φήμη ευφυούς και αλαζονικού, ενώ ο πρώην μέντοράς του Ζακ Σιράκ, έλεγε πως είναι «ο πρώτος ανάμεσά μας».
Ακόμα και όταν διατηρούσε το δημοσκοπικό προβάδισμα έναντι του Σαρκοζί, έμοιαζε σαν ένα πρόσωπο από το παρελθόν που συμβολίζει την ελίτ, το κατεστημένο, και την δυσκολία της χώρας να ανανεωθεί.
Το πρόγραμμα Ζιπέ φαίνεται, πάντως, μετριοπαθές με πολλά δυνατά σημεία αφού στην πραγματικότητα προβάλλει ό,τι θεωρείται αναγκαίο από ένα μεγάλο μέρος των πολιτών: μικρότερη κυβέρνηση και περιστολή δαπανών. Ταυτόχρονα όμως θέλει να επεκτείνει την εργάσιμη εβδομάδα από τις 35 στις 39 ώρες και το όριο συνταξιοδότησης από τα 62 στα 65. Θέλει να ενισχύσει την οικονομία με μείωση των μη-μισθολογικών δαπανών και τονίζει προκαταβολικά ότι η εφαρμογή του προγράμματός του θα είναι επίπονη.
Ο Ζιπέ προβάλλει το πρότυπο της «χαρούμενης ταυτότητας» («identité heureuse») εξηγώντας ότι μια λίγο-πολύ ειρηνική κοινωνική συνύπαρξη είναι απολύτως εφικτή. Εχει θέσει τρεις μεγάλους στόχους για την προεδρία του: καλύτερη εκπαίδευση για τους νέους, ενεργό κράτος κυρίως σε θέματα ασφάλειας, και ενίσχυση της απασχόλησης.
Επιμένει ότι ενδιαφέρεται για μία και μοναδική θητεία, κάτι που καθησυχάζει όσους θέλουν αλλαγή, αλλά με προοπτική σχετικά σύντομης εναλλαγής. Ο Ζιπέ έχει εμπλακεί σε ένα σκάνδαλο για την παραβίαση των ορίων δαπανών της εκστρατείας του κόμματος στις εκλογές του 2012.
Η στάση του Βερολίνου
Η Ανγκελα Μέρκελ τασσόταν μάλλον υπέρ του Αλ. Ζιπέ τον οποίο θεωρεί μετριοπαθή και μη λαικιστή πολιτικό. Αλλά και ο Φυγιόν είναι ένας παλιό γνώριμος της καγκελαρίου, την περίοδο 2008-2012 που διατέλεσε πρωθυπουργός.
«Η πρώτη αντίδραση του Βερολίνου είναι η ανακούφιση. Ο Φιγιόν τάσσεται υπέρ των οικονομικών μεταρρυθμίσεων που η Γερμανία θέλει να δει» εξήγησε η Κλερ Ντεμεσμέ του Γερμανικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (DGAP) του Βερολίνου. «Αλλά αν το δούμε λίγο βαθύτερα, είναι σαφές ότι δεν θα είναι ένας εύκολος εταίρος» προσέθεσε.

Ο 62χρονος Φιγιόν, ο οποίος τέσσερις μήνες μεγαλύτερος από τη Μέρκελ, ανέπτυξε στενή σχέση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν την εποχή που και οι δύο ήταν πρωθυπουργοί (2008-2012). Προκάλεσε έκπληξη μάλιστα πριν από μερικά χρόνια, όταν σε μια ομιλία του τον προσφώνησε ως «Αγαπητό Βλαντιμίρ». Έχει ασκήσει κριτική στον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ επειδή ευθυγραμμίστηκε με τις ΗΠΑ και τη Γερμανία εναντίον της Ρωσίας και, όπως και ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, θέλει στενότερη συνεργασία με τον Πούτιν για να επιλυθεί η συριακή κρίση.

Στο μεταναστευτικό, οι θέσεις του Φιγιόν μπορεί να βρίσκονται πιο κοντά σε εκείνες των ηγετών της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Άλλωστε, έχει κατηγορήσει τη Μέρκελ ότι υποτίμησε τον ισλαμιστικό κίνδυνο με την απόφασή της να επιτρέψει σε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες να μπουν στη Γερμανία πέρσι. Και επιπλέον, ασκεί κριτική στη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών.

Η «ανακούφιση» του Βερολίνου οφείλεται και σε μια άλλη αιτία: τον αποκλεισμό του Νικολά Σαρκοζί από τον δεύτερο γύρο των προκριματικών. Μεταξύ 2007-2012 η Μέρκελ και ο Σαρκοζί συνεργάστηκαν πολύ στενά για να αντιμετωπίσουν τις δύο οικονομικές κρίσεις, μία παγκόσμια και μία της ευρωζώνης, τόσο που το «δίδυμο» απέκτησε το παρατσούκλι «Μερκοζί».

Ωστόσο, η σχέση αυτή ήταν ανέκαθεν ταραχώδης και οι Γερμανοί δεν έβλεπαν με συμπάθεια την υποψηφιότητα του Σαρκοζί για δύο διαφορετικούς λόγους: αφενός επειδή ο πρώην πρόεδρος έχει υιοθετήσει «επικίνδυνα λαϊκιστικές θέσεις» -κατά την άποψη του Βερολίνου- στο μεταναστευτικό και αφετέρου επειδή φοβούνταν ότι θα δυσκολευόταν να κερδίσει την Μαρίν Λεπέν, την ηγέτιδα του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, αν οι δυο τους βρίσκονταν αντιμέτωποι στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ο κίνδυνος αυτός περιορίζεται με τον Φιγιόν. Μια δημοσκόπηση, τον Σεπτέμβριο, έδειξε ότι σε μια θεωρητική αναμέτρηση μεταξύ τους θα κέρδιζε εύκολα τη Λεπέν, με ποσοστό 61%.

Ορισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι ανησυχούν πάντως ότι η οικονομική ατζέντα του Φιγιόν -όπως η περικοπή 500.000 θέσεων εργασίας στον δημόσιο τομέα μέσα σε μια πενταετία- θα τον φέρει σε ευάλωτη θέση κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

«Εγώ προσωπικά ανέκαθεν προτιμούσα τον Ζιπέ επειδή έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να προσελκύσει ψήφους τόσο από τα δεξιά όσο και από τα αριστερά εναντίον της Λεπέν» δήλωσε ένας Γερμανός διπλωμάτης.

«Αν ο Φιγιόν κερδίσει όντως το χρίσμα, τότε το [πολιτικό] κέντρο παραμένει ορθάνοιχτο… Τα πράγματα θα γίνουν κάπως λιγότερο προβλέψιμα» εκτίμησε η Κλερ Ντεμεσμέ.

Μετά το σοκ του Brexit και τη νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ, ίσως αυτός ο βαθμός μη προβλεψιμότητας που θα φέρει ο Φιγιόν στην προεκλογική περίοδο αποδειχθεί, όπως και το θέμα του βιβλίου που δώρισε στη Μέρκελ, πραγματικά «ραδιενεργός»…

 

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ