Παράταση ζωής για 44 φορείς παιδικής προστασίας

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

“Η Πρόνοια στην Ελλάδα ξεκίνησε με τη μορφή φιλανθρωπίας, χειραγωγώντας εξ’ αρχής τα άτομα με αναπηρία. Οι νοσηρότητες του παρελθόντος εξακολουθούν ως και σήμερα να  υπάρχουν”.

Εκκινώντας από την πιο πάνω κατά βάση ορθή διαπίστωση – δια στόματος της Κ. Θανοπούλου, αρμόδιας αντί-περιφερειάρχη Αττικής για θέματα κοινωνικής πολιτικής – οφείλουμε να χαρακτηρίσουμε ως πολύ θετική εξέλιξη την ομόφωνη απόφαση (προ είκοσι  ημερών)  εκταμίευσης δυο εκατομμυρίων € προς πιστοποιημένους (συνολικά 44 τον αριθμό) φορείς παιδικής προστασίας επί την βάση αυστηρών κριτηρίων που αξιολογήθηκαν και θα συνεχίσουν να αξιολογούνται από συσταθείσα υπηρεσιακή επιτροπή παρακολούθησης.

Από την άλλη, όμως, είναι προφανές ότι αυτού του ύψους οι χρηματοδοτήσεις δεν αντιστοιχούν παρά σε μικρή σταγόνα στον ωκεανό των οριακών χρηματοδοτικών ελλειμμάτων τεράστιων που συσσωρευόμενα μέσα στα χρόνια έχουν εξελιχτεί σε “ασφυκτικά”. Πόσο μάλλον όταν ακόμα και αυτή – των πενιχρών πόρων – η διάθεση, κατά κανόνα καθυστερεί στα όρια του “προκλητικού” καταστρέφοντας πλήρως την από πλευράς χρηματοδοτούμενων φορέων δυνατότητα ακόμα και του στοιχειώδους προγραμματισμού.

Υπό την παραπάνω έννοια, η τήρηση της από πλευράς αρμόδιας αντί-περιφερειάρχη δέσμευσης για εκταμίευση των χρημάτων εντός του 2016, αποτελεί για τους έχοντες λαμβάνειν φορείς “όρο επιβίωσης”. Για να λέμε δε τα πράγματα ακριβώς με το όνομά τους, “όρο προσωρινής επιβίωσης ή παράτασης ζωής”. Διότι αυτά που τους λείπουν, από πλευράς αρμοδίου υπουργείου, είναι πολύ περισσότερα, οι δε “αρμόδιες” – ώστε να τα λάβουν σε εύλογο χρόνο – “προθέσεις” με βάση την μέχρι σήμερα δοσμένη εμπειρία (της διαρκούς ολιγωρίας και των επάλληλων συνοδευτικών της αιτιάσεων) αξιολογούνται ως χλωμές.

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ