Μανιφέστο Μπέρνι Σάντερς κατά Τραμπ: Δεν θα ανεχθούμε υποχώρηση δικαιωμάτων-Η πολιτική επανάσταση θα συνεχισθεί-Το Δημοκρατικό κόμμα πρέπει να αλλάξει

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Με άρθρο του στους New York Times, ο γερουσιαστής του Βερμόντ Μπέρνι Σάντερς,  ο υποψήφιος των Δημοκρατικών που έχασε το χρίσμα από την Χίλαρι, χάρις και την αθέμιτη υπονόμευσή του από τον εκλογικό μηχανισμό του κόμματος, θέτει τις βάσεις για μια δημοκρατική αντεπίθεση που θα προστατεύσει τις δημοκρατικές αξίες απέναντι στην επέλαση της πολιτικής διακρίσεων του Ντόναλντ Τραμπ και θα αλλάξει την πολιτική ατζέντα στις ΗΠΑ υπέρ των δυνάμεων της προόδου.

Ο Σάντερς, αφού εξηγεί γιατί κέρδισε ο Τραμπ, προειδοποιεί ότι η προοδευτική πλειοψηφία της Αμερικής, δεν θα επιτρέψει υποχώρηση σε ζητήματα διακρίσεων και δηλώνει ότι η πολιτική επανάσταση που υποσχέθηκε θα συνεχισθεί.

Καταθέτει μάλιστα μιά ατζέντα προοδευτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων που θα κάνουν το Δημοκρατικό Κόμμα, ξανά, κόμμα του εργαζόμενου αμερικανικού λαού. Ανάμεσα σε αυτά που προτείνει είναι ο περιορισμός της απληστίας της Wall Street και φαρμακευτικών βιομηχανιών και των ασφαλιστικών εταιρειών καθώς και το άνοιγμα του κόμματος στις ιδέες και την ενέργεια ων νέων ανθρώπων που μάχονται για οικονομική κοινωνική, φυλετική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη.

Ο Μπέρνι Σάντερς επιχειρεί να δώσει στο Δημοκρατικό Κόμμα την χαμένη του ταυτότητα και να δημιουργήσει τις συνθήκες για την μελλοντική ήττα του λαικιστή δημαγωγού Τραμπ που εκμεταλλεύθηκε τον υπαρκτό και δικαιολογημένο θυμό του μέσου αμερικανού απέναντι στο οικονομικό, πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο. Αυτό που δεν κατανόησε η ελίτ του κόμματος, επιλέγοντας την κατ εξοχήν εκφράστρια αυτού του κατεστημένου, την Χίλαρι Κλίντον, να αντιπαρατεθεί με τον Τραμπ.

Μέχρι τώρα το κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος τον αγνόησε, τον υπονόμευσε και το πλήρωσε. Θα συνεχίσει άραγε στην ίδια καταστρεπτική λογική, ή θα ακολουθήσει το δρόμο των  ριζικών αλλαγών με βάση τις ανάγκες των πολιτών και όχι των εταιρικών συμφερόντων;

Οπως και νάχει, ο Μπέρνι Σαντερς αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων, ως η πραγματική προοδευτική αντιπολίτευση στο Ντόναλντ Τραμπ και η μοναδική ως τώρα, πολιτική παρακαταθήκη της προοδευτικής Αμερικής για ένα καλύτερο μέλλον.

Ακολουθεί το άρθρο του Σάντερς:

Εκατομμύρια Αμερικανοί έδωσαν ψήφο διαμαρτυρίας , εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους σ΄ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που θέτει τα συμφέροντα των πλουσίων και των εταιρειών πάνω από τα δικά τους.

Ο Ντ. Τραμπ κέρδισε τις εκλογές γιατί η προεκλογική ρητορική του συναντήθηκε επιτυχώς με έναν πραγματικό και δικαιολογημένο θυμό, τον οποίο πολλοί παραδοσιακοί Δημοκράτες νιώθουν.

Λυπήθηκα αλλά δεν εξεπλάγην από το αποτέλεσμα. Δεν αποτελεί σοκ για μένα  ότι εκατομμύρια πολίτες που ψήφισαν υπέρ του Τραμπ, το έκαναν γιατί βαρέθηκαν και σιχάθηκαν το οικονομικό, πολιτικό και μιντιακό καθεστώς.

Οι εργαζόμενες οικογένειες παρακολουθούν τους πολιτικούς να λαμβάνουν οικονομική υποστήριξη από δισεκατομμυριούχους και εταιρικά συμφέροντα και στη συνέχεια να αγνοούν τις ανάγκες των απλών Αμερικανών πολιτών.  Τα τελευταία 30 χρόνια τόσο πολλοί αμερικανοί «ξεπουλήθηκαν»από τα αφεντικά τους. Εργάζονται περισσότερες ώρες για μικρότερους μισθούς ενώ βλέπουν τις αξιοπρεπείς δουλειές να πηγαίνουν στη Κίνα, το Μεξικό ή άλλες χαμηλού μισθολογικού κόστους χώρες. Εχουν βαρεθεί οι επικεφαλής τους να βγάζουν 300 φορές περισσότερα χρήματα απ ότι εκείνοι, τη στιγμή που το 52% όλου του νέου εισοδήματος πηγαίνει στο 1% των ελίτ. Τα ωραία στο παρελθόν αγροτικά χωριά τους βλέπουν να μειώνεται ο πληθυσμός τους και τα παιδιά τους να ξενιτεύονται γιατί δεν υπάρχουν δουλειές. Και την ίδια στιγμή, οι πολυεθνικές ρουφούν τον πλούτο τους και γεμίζουν τους ofsshore τραπεζικούς λογαριασμούς τους.

Oι εργαζόμενοι Αμερικανοί δεν μπορούν να έχουν αξιοπρεπή, ποιοτική φροντίδα για τα παιδιά τους. Δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στο Κολέγιο και δεν έχουν τίποτα στην Τράπεζα όταν συνταξιοδοτούνται. Σε πολλά μέρη της χώρας δεν μπορούν να βρούν κατάλληλα σπίτια ενώ το κόστος της ασφάλειας υγείας είναι αρκετά υψηλό.  Πάρα πολλές οικογένειες είναι σε απόγνωση καθώς ναρκωτικά, αλκοόλ και αυτοκτονίες περιορίζουν τη ζωή σε αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων.

Ο εκλεγείς πρόεδρος Τραμπ έχει δίκιο: Ο αμερικανικός λαός θέλει αλλαγή. Αλλά ποια αλλαγή θα τους προσφέρει; Θα έχει το θάρρος να υψώσει ανάστημα στους πιο ισχυρούς ανθρώπους της χώρας που είναι υπεύθυνοι για τον οικονομικό πόνο που αισθάνονται οι εργαζόμενες οικογένειες, ή θα στρέψει το θυμό της πλειοψηφίας ενάντια στις μειονότητες, τους μετανάστες, τους φτωχούς και αβοήθητους;

Είμαι βαθιά στενοχωρημένος από τις ιστορίες εκφοβισμού και παρενόχλησης σε βάρος Αμερικανών μετά τη νίκη του κ. Τραμπ. Ακούω το κλάμα οικογενειών που ζούν στο φόβο ενός μελλοντικού αποχωρισμού τους. Εχουμε προχωρήσει μακριά ως χώρα στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Δεν πάμε πίσω. Σας διαβεβαιώ ότι δεν υπάρχει συμβιβασμός με τον ρατσισμό, την αδιαλλαξία, την ξενοφοβία και τον σεξισμό. Θα τις καταπολεμήσουμε σε όλες τους τις μορφές όπου και όταν επανεμφανισθούν.

Θα έχω ανοικτό μυαλό για να δω τι ιδέες θα φέρει ο κ. Τραμπ και πως θα μπορούσαμε να εργασθούμε μαζί.  Εχοντας χάσει σε ψήφους πανεθνικά, καλά θα κάνει να προσέχει τις απόψεις των προοδευτικών.

Εαν ο εκλεγείς πρόεδρος εννοεί ότι θα ακολουθήσει πολιτικές που θα βελτιώσουν τις ζωές των εργαζόμενων οικογενειών, θα παρουσιάσω μερικές πραγματικές ευκαιρίες για να κερδίσει την υποστήριξή μου.

Ας ξαναχτίσουμε την κατεστραμμένη υποδομή μας και ας δημιουργήσουμε εκατομμύρια καλοπληρωμένες δουλειές. Ας αυξήσουμε το κατώτατο ωρομίσθιο σε μισθούς επιβίωσης, ας βοηθήσουμε τους σπουδαστές μας να καταφέρουν να πάνε στο Κολέγιο, ας δώσουμε πληρωμένη οικογενειακή και ιατρική άδεια και ας επεκτείνουμε την κοινωνική ασφάλιση.

Ας μεταρρυθμίσουμε ένα οικονομικό σύστημα που επιτρέπει σε δισεκατομμυριούχους όπως ο κ. Τραμπ να μην πληρώνουν ούτε πεντάρα σε ομοσπονδιακούς φόρους εισοδήματος. Και το πιο σημαντικό, ας σταματήσουμε την δυνατότητα των πλούσιων χορηγών να αγοράζουν τις εκλογές.

Τις επόμενες ημέρες, θα καταθέσω μια σειρά προτάσεων και αλλαγών με σκοπό να ενισχυθεί το Δημοκρατικό Κόμμα.  Πιστεύω ακράδαντα ότι το κόμμα πρέπει να κόψει τους δεσμούς του από το οικονομικό και εταιρικό κατεστημένο και για μια ακόμη φορά να  επιστρέψει στις βάσεις του, να γίνει ένα λαικό κόμμα  του εργαζόμενου λαού, των ηλικιωμένων και των φτωχών.

Πρέπει να ανοίξουμε τις πόρτες του κόμματος  και να καλοδεχτούμε τον ιδεαλισμό και την ενέργεια των νέων ανθρώπων και όλων των Αμερικανών που μάχονται για οικονομική, κοινωνική, φυλετική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη.

Πρέπει να βρούμε το κουράγιο να απομακρύνουμε την απληστία και την εξουσία της Wall Street, τις φαρμακοβιομηχανίες, τις ασφαλιστικές εταιρείες και τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.

Οταν ολοκλήρωσα την προεκλογική μου εκστρατεία, υποσχέθηκα στους υποστηρικτές μου ότι η πολιτική επανάσταση θα συνεχισθεί. Και τώρα, περισσότερο από ποτέ, αυτό πρέπει να συμβεί. Είμαστε το πλουσιότερο έθνος στην ιστορία του κόσμου. Οταν σταθούμε μαζί και δεν αφήσουμε τους δημαγωγούς να μας χωρίσουν με φυλετικά ή εθνικά κριτήρια, δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορούμε να επιτύχουμε. Πρέπει να πάμε μπροστά, όχι πίσω.

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ