Δυο κινηματογραφικές “ματιές” στην Κουβανική υπερηφάνεια: Στη μνήμη του Φιντέλ!

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Δυο σπουδαίες “ματιές” του Κουβανικού κινηματογράφου. Με απόσταση χρονική μεταξύ τους δεκαπενταετίας. Στο μικροσκόπιο, η τελευταία φάση/περίοδος – από το 2000 και μετά – του πεισματικού εδώ και σχεδόν μισό αιώνα αγώνα “της χώρας των υπερήφανων ανθρώπων” για δίκαιο και αξιοπρέπεια. Τις δυο θεμελιώδεις, με άλλα λόγια, έννοιες, η διαρκής προάσπιση των οποίων ορίζει το περιεχόμενο της κοινωνικής υπερηφάνειας.

Βρείτε και δείτε αυτές τις ταινίες. Ανακαλύψετε στη θαυμαστή του λεπτομέρεια το περιεχόμενο της Κουβανικής υπερηφάνειας, που μόνο στις πολύ γενικές γραμμές του, εκ του μακρόθεν και διθυραμβικά, έχετε μέχρι σήμερα (οι πλείστοι) μάθει να αναγνωρίζετε. Εκκινώντας από την πιο σύγχρονη (Προσφορά/ Conducta – 2014) και ολοκληρώνοντας με την παλιότερη (Λίστα Αναμονής/ Lista de Espera – 2000) εκεί ακριβώς στο μεταίχμιο των αιώνων. Κάντε το! Στη μνήμη του Φιντέλ!

Από εμάς, δυο μόνο λόγια εισαγωγικά για το περιεχόμενό τους:

*Προσφορά/ Conducta – 2014, σε σκηνοθεσία του Ernesto Serrano Daranas.

cuba-conducta-2

O Χαλά είναι έντεκα χρονών, ζει μόνος του με τη θετή μητέρα του και εκπαιδεύει σκυλιά για να βρει οικονομική υποστήριξη. Αυτό το βίαιο περιβάλλον μερικές φορές διαφαίνεται στο σχολείο. Η Carmela είναι η δασκάλα της έκτης τάξης και το αγόρι έχει μεγάλο σεβασμό γι ‘αυτήν. Αλλά όταν η Carmela αρρωσταίνει και αναγκάζεται να φύγει από το σχολείο για αρκετούς μήνες, η νέα δασκάλα δεν μπορεί να χειριστεί το χαρακτήρα του Χαλά, γι’ αυτό και τον στέλνει σε ένα σχολείο «διορθωτικό συμπεριφοράς». Όταν η Carmela επιστρέφει, δεν συμφωνεί με το μέτρο αυτό και με άλλα της ίδιας κατηγορία. Η σχέση μεταξύ της παλαίμαχου δασκάλας και του παιδιού γίνεται ολοένα και ισχυρότερη, αλλά η δέσμευση αυτή θα θέσει σε κίνδυνο την παραμονή και των δυο στο σχολείο.

*Λίστα Αναμονής/ Lista de Espera – 2000, σε σκηνοθεσία του Juan Carlos Tabio.

cuba-lista-espera

Στο τερματικό σταθμό λεωφορείων σ’ ένα χωριό της κεντρικής Κούβας, η σειρά των επιβατών που περιμένουν ένα λεωφορείο για να τους μεταφέρει σε άλλο προορισμό αυξάνεται όλο και περισσότερο: όλα τα λεωφορεία είναι γεμάτα. Η μόνη ελπίδα είναι να περιμένουν μέχρι να επισκευαστεί το μόνο όχημα που βρίσκεται στο τερματικό σταθμό, ένα όχημα που φεύγει εναλλάξ προς την Ανατολή και τη Δύση. Οι ώρες περνούν. ΟEmilio, νεαρός μηχανικός, η Jacqueline, όμορφη κοπέλα δεσμευμένη με έναν ισπανό, και κάμποσοι άλλοι “χαρακτήρες” περιμένουν. Εκείνοι που πηγαίνουν στην κατεύθυνση της Αβάνας βρίσκουν τη λύση κάπου κοντά στα μεσάνυχτα, ένα (άλλο) λεωφορείο να τους μεταφέρει ως τα μεσάνυχτα. Οι λοιποί αναμένουν, πρέπει πλέον οι ίδιοι να “δημιουργήσουν” τη λύση τους. Κάποιοι αποχωρισμοί κάπου εκεί στο μεταίχμιο του βολέματος και της αναζήτησης – ανάμεσά τους αυτός του Emilio και της Jacqueline – είναι ελαφρώς φορτισμένοι.

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ