Του ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Η ελπίδα πάνω από τον φόβο» ήταν ο τίτλος ξένου ειδησεογραφικού πρακτορείου, απ’ αφορμή την ομιλία Ομπάμα στην Αθήνα.

Αν κάποιος εξετάσει την ομιλία Ομπάμα σε ένα παράλληλο σύμπαν, σε έναν άλλο πλανήτη, χωρίς να έχει γνώση τον βίο και πολιτεία των ΗΠΑ με πρόεδρο Ομπάμα, τότε αντικειμενικά θα πει πως η εν γένη εικόνα του Προέδρου και η ομιλία του ήταν επικοινωνιακά άρτια.

Ήταν το «κύκνειο» άσμα του ως Πρόεδρος και η προσπάθειά του ήταν να δείξει ένα πρόσωπο ευαίσθητο, δημοκρατικό, ένα πρόσωπο ή προσωπείο που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική εικόνα και αυτό, με βάση τα αποτελέσματα.

Είναι σαν να έχεις έναν λύκο με γούνα πρόβατου.

Μην βιαστεί κανείς να πει για την αναφορά του στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στους μετανάστες, στο Κυπριακό, στο χρέος, κλπ. Ήταν μια τοποθέτηση «ανέξοδη» (το είδαμε μερικές ώρες μετά στη Γερμανία). Ήταν μια τοποθέτηση για καθαρά εσωτερική κατανάλωση, για τους ιθαγενείς και για να μας σερβίρουν μια ακόμα ψευδαίσθηση.

Μια ομιλία που έγινε σε ένα κλίμα «ευφορίας». Καλώσήρθε το δολάριο, να μην πω για την απαράδεκτη ρήση του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Δεν είμαι ειδικός επί των διεθνών και ούτε κάνω ανάλυση.

Ένας απλός υποψιασμένος πολίτης είμαι και δεν τρωω κουτόχορτο.             Δεν παραμυθιάζομαι με αναφορές του τύπου ήταν μια επίσκεψη ορόσημο, ήταν τιμή για την Ελλάδα και κουραφέξαλα.

Απλά ήρθε να πουλήσει και να «ξεπλυθεί».

Αν κάνουμε ένα flash back της 8χρονης θητείας του Ομπάμα, δεν θα δούμε μεγάλο μερίδα Αμερικανών, καθώς και πολλούς λαούς ανά τον κόσμο να τρέχουν χαρούμενοι στους αγρούς.

Ακριβώς το αντίθετο. Τους  βλέπουμε να τρέχουν να σωθούν. Τους βλέπουμε πρόσφυγες, τους βλέπουμε να κρύβονται, βλέπουμε παιδιά νεκρά, βλέπουμε γυναίκες να βιάζονται, βλέπουμε πόλεις κατεστραμμένες και λαούς υπό κατοχή, πολέμους και καταστροφές, βιασμό της φύσης, με άμεση ανάμιξη των ΗΠΑ.

Μίλησε για δημοκρατία, ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα.                              Αν είναι δημοκρατία η εν ψυχρώ εκτέλεση Αφροαμερικανών και η ύπαρξη του Guantanamo.                                                                                                             Αν είναι σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων η ισοπέδωση της Συρίας και η δημιουργία χιλιάδων προσφύγων, με χιλιάδες νεκρούς με τα μεγαλύτερα θύματα να είναι παιδιά. Αν είναι σεβασμός ανεξαρτησίας η εμπλοκή και η καθοδήγηση συγκρούσεων και εγκλημάτων στη Λιβύη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Σομαλία, στην Υεμένη, στην Παλαιστίνη κλπ                   Μήπως τον άκουσε κανείς τον δημοκράτη να πει τίποτα για την ανάμιξη των ΗΠΑ στην ελληνική χούντα, που μετά από λίγες ώρες ήταν η επέτειος πτώσης της? Ή σε άλλες χούντες? Μπααα

Σίγουρα είναι κάτι άλλο αυτό που περιγράφει, από αυτό που λέμε εμείς δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα κλπ…

Η «κύκνεια» ομιλία Ομπάμα θύμιζε αρχηγούς μαφιόζικων οργανώσεων που κάνουν χιλιάδες εγκλήματα και στη βίλα τους που είναι αποτέλεσμα των εγκλημάτων, φτιάχνουν και μια εκκλησία, κάνουν με ελεημοσύνη, για την έξωθεν καλή μαρτυρία.

Μίλησε για το κυπριακό, για το χρέος και μάλιστα, ζήτησε την άμεση επίλυσή τους. Λίγο, απλά να το σκεφτείς, το μόνο που προκαλεί αυτή η τοποθέτηση είναι «γέλια». Γνωρίζουμε όλοι τον ρόλο του ΔΝΤ ανά τον κόσμο και του ΝΑΤΟ των οικονομικών εγκλημάτων και των στρατιωτικών εγκλημάτων, αλλά και την καταστροφή των ΛΑΩΝ.

Οκτώ χρόνια, δεν ήμουν πρόεδρος εγώ, άρα είχε πολύ χρόνο να μιλήσει και να παρέμβει ώστε να επιλυθούν δεν τον έπιασε ξαφνικά ο πόνος …

Καμία ελπίδα δεν δημιούργησε, διότι για να υπάρξει ελπίδα, πρέπει να υπάρξει αλλαγή ρότας και φυσικά, οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου, απλά χαμογελούν πριν σε «καθαρίσουν» (life style).

Κανένας φόβος δεν εξαλείφθηκε.

Ο φόβος είναι πάνω από την ελπίδα, διότι την ελπίδα την έφαγε ο φόβος.

Υπάρχει φόβος για το μέλλον του πλανήτη, φόβος για την τύχη εκατομμυρίων ανθρώπων, φόβος για το περιβάλλον, φόβος για τη ζωή.

Μοναδική ελπίδα είναι να μην πιστεύουμε τα δικά τους λόγια και με τη στάση μας να δημιουργούμε φόβο σε αυτούς… Το ξέρω είναι δύσκολο, αλλά είναι μονόδρομος.

Ελπίδα είναι να βλέπουν καθημερινά πως όλο και περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε πως:

«Ο Βιαστής δεν μπορεί να έχει την επιμέλεια του βιασθέντος».

«Πως ο Εμπρηστής δεν μπορεί να έχει την ευθύνη της πυροπροστασίας».

 

 

 

 

 

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ