Όταν ένας έλληνας γονιός βρεθεί σε Σουηδικό σχολείο…

Ανάμεσα στο ελληνικό και στο σουηδικό σχολείο υπάρχει χάσμα. Ένα χάσμα που ξεκινάει από τη διδασκαλία, την βαθμολόγηση, τα διαγωνίσματα, τις σχολικές συνήθειες, τη φιλοσοφία που διέπει όλο το σχολικό σύστημα από την αρχή ως το τέλος του.

Φανταστείτε λοιπόν έναν έλληνα που έχει τελειώσει είτε δημόσιο είτε ιδιωτικό σχολείο στη χώρα μας να βρεθεί στη Σουηδία και να στείλει το παιδί του εκεί στο σχολείο.

Τις παρακάτω διαφορές εντοπίζει έλληνας χειρουργός που βρέθηκε μάλλον σε αυτή τη θέση που περιγράψαμε: Να τι γράφει:

«Πόσο αμήχανη είναι εκείνη η στιγμή που πηγαίνεις με τα παιδιά σου και αγοράζεις σχολικά είδη , σάκα , τετράδια , κασετίνες, μολύβια και την επομένη μαθαίνεις ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα χρησιμοποιηθεί.

Πόσο περίεργα ακούγεται η άποψη ότι «σημαντικότερο από το να διαβάσει το παιδί ένα σχολικό βιβλίο είναι να το παραδώσει στο τέλος της χρονιάς ανέπαφο όπως ακριβώς το παρέλαβε γιατί απλά αποτελεί δημόσια περιουσία» . Πόσο οικεία μπορεί να είναι η εικόνα όταν πηγαίνεις να παραλάβεις τα παιδιά από το σχολείο περασμένες έξι το απόγευμα και τα βρίσκεις να παίζουν Playstation με τους συμμαθητές τους μέσα στη σχολική τάξη. Πόσο παράξενο το πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου να περιλαμβάνει βόλτα στο σχολείο και παιχνίδι στο γήπεδο ή το παγοδρόμιο τα οποία είναι ανοικτά και προσβάσιμα όλες τις ημέρες.

 Είναι αλήθεια ότι η αρχική επαφή ενός ´Έλληνα γονιού με το Σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, κυρίως θα έλεγα συναισθήματα αμηχανίας . Όταν έχεις ανατραφεί και αποφοιτήσει από ένα εκπαιδευτικό σύστημα στο οποίο ο χρόνος παραμονής στην αίθουσα διδασκαλίας αποτελεί υποδιαίρεση του εκπαιδευτικού χρόνου , ο οποίος στη συνέχεια πρέπει να συμπληρωθεί με φροντιστήρια και πολύωρη μελέτη στο σπίτι , πώς μπορείς να αποδεχτείς ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν μέσα στην σχολική αίθουσα και μάλιστα πολύ πριν σημάνει το κουδούνι λήξης της σχολικής ημέρας μιας και οι τελευταίες 2-3 ώρες είναι καθαρά και μόνο για ψυχαγωγία και παιχνίδι.
Πως μπορούν να ηχήσουν στα αυτιά ενός Έλληνα γονιού οι παρακάτω δέκα απόψεις ;

– Τα διαγωνίσμα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και στην από κοινού προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν αναγκάζουμε το παιδί να κρύβει το γραπτό του από το διπλανό του , πως θα του ζητήσουμε αργότερα ως πολίτη και μέλους της κοινωνίας να συνεργαστεί με το διπλανό του για την επίλυση των κοινών προβλημάτων.

– Η βοήθεια των γονιών προς το παιδί στο σπίτι , το λεγόμενο διάβασμα , είναι η πρωταρχική μορφή της παραπαιδείας . Το παιδί μαθαίνει στην ευαίσθητη νηπιακή ηλικία ότι το σχολείο χρειάζεται συμπλήρωμα αλλά και έλεγχο από τους γονείς και αργότερα από τα φροντιστήρια. Η εμπλοκή των γονέων είναι επιθυμητή αλλά να περιορίζεται σε εξωσχολική θεματολογία.

– Oι εκδρομές και οι κάθε είδους ψυχαγωγικές δραστηριότητες είναι εξίσου σημαντικές με τα μαθηματικά και τη γλώσσα και προγραμματισμένες σε εβδομαδιαία βάση. Όταν το παιδί μαθαίνει ότι η εκδρομή έρχεται ως επιβράβευση τότε αυτομάτως θέτει στο μυαλό του το μάθημα ως τιμωρία. Όταν ο διευθυντής του σχολείου αποφασίζει για την εκδρομή με βάση τις διαθέσεις των δασκάλων , την πορεία των μαθημάτων και τις καιρικές συνθήκες τότε το παιδί ανατρέφεται σε ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία περιθωριοποιείται και συγκαταλέγεται στις δευτερεύουσες προτεραιότητες της ζωής.

– Μία ημέρα την εβδομάδα η προσέλευση στην πρώτη σχολική ώρα γίνεται οικιοθελώς και το παιδί αν θέλει επιλέγει να κοιμηθεί παραπάνω ή να δει τηλεόραση , ανάλογα πάντα και με το πρόγραμμα και τις ανάγκες της οικογένειας του.

– Ο γονέας δεν έχει κανένα έλεγχο επί της σίτισης του παιδιού , το οποίο λαμβάνει σχεδόν όλα τα γεύματα της ημέρας στο σχολείο. Δεν υπάρχει κυλικείο , δεν επιτρέπεται το φαγητό από το σπίτι , παρά μόνο φρούτα . (Κάλλιστα μπορείς να παραλάβεις το παιδί σου το απόγευμα νηστικό γιατί δεν του άρεσε το φαγητό του σχολείου)

– Οι «απαγορευμένες» και «επικίνδυνες» αγαπημένες ενασχολήσεις των παιδιών με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το Ιντερνέτ , προβλέπονται από το σχολείο το οποίο παρέχει και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό ( οθόνες , υπολογιστές , κονσόλες παιχνιδιών )

– Ένα δίωρο την εβδομάδα, το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και επιλέγουν τα παιδιά κάθε φορά με ψηφοφορία τι μάθημα θέλουν να κάνουν . Έτσι η μειοψηφία μαθαίνει να ακολουθεί την απόφαση της πλειοψηφίας και όλοι μαζί αντιλαμβάνονται πως οι αποφάσεις που παίρνουμε επηρεάζουν επί του πρακτέου την καθημερινή μας ζωή . (Όχι , δεν επιλέγουν κάθε φορά γυμναστική)

– Η κάθε σχολική τάξη έχει στη διάθεσή της ένα μικρό χρηματικό ποσό από το μπάτζετ του σχολικού προϋπολογισμού το οποίο αποφασίζουν οι μαθητές πού θα το διαθέσουν και κάνουν έρευνα αγοράς μόνοι τους .

– Οι σχολικές αίθουσες διατίθενται τα σαββατοκύριακα στους μαθητές για τα σχολικά πάρτυ , οι οποίοι είναι υπεύθυνοι (μαζί με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων) για την παράδοση τους στην κατάσταση στην οποία παρελήφθησαν.

– Κάθε τρίμηνο οι μαθητές δεν βαθμολογούνται , αλλά βαθμολογούν το σχολείο , τα μαθήματα , τους εκπαιδευτικούς . Απαντούν σε ανάλογα ερωτηματολόγια για τις συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο , τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών και αναφέρουν τις προτάσεις τους για αλλαγές.»

Πηγή: igynaika.gr Ταχταράς Ευάγγελος, χειρουργός

 

Print Friendly

27 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολυ καλό. Καλο ειναι να μας πει αν γνωρίζει και πως γίνονται τα μαθήματα. Γίνονται απο οτι ξέρω τελείως διαφορετικά, με συμμετοχή όλων, χρήση Ίντερνετ, μέρες δουλειάς μόνο στο σπιτι χωρις να πηγαίνουν στο σχολείο, διαδραστικό μάθημα, κ.λ.π.

  2. http://aktines.blogspot.gr/2009/04/blog-post_6433.html?m=1

    Απ οτι φαίνεται τελικά δεν απέδωσε όπως θα ήθελαν ο τρόπος εκπαίδευσης…ωραία είναι τα καλά αλλά πρέπει να τα βάζουμε σε μία ζυγαριά απένατι από τα κακά και να δούμε που γέρνει…και μάλλον ή Σουηδία χάνει στο ζυγι!!!

    • Στις ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα θύματα βιασμού τολμούν να καταγγείλουν το συμβάν, καθώς και ότι περισσότερες πράξεις χαρακτηρίζονται από το νόμο ως βιασμός (οι οποίες σε άλλες χώρες χαρακτηρίζονται αλλιώς, πχ σεξουαλική παρενόχληση, ή δεν θεωρούνται καν παράνομες, πχ ενδογαμιαίος βιασμός).
      Πλάκα έχει πάντως που η Σουηδία έχει πάψει να είναι η πρωτεύουσα των αυτοκτονιών (ποτέ δεν ήταν) και ξαφνικά έγινε η πρωτεύουσα των βιασμών (εξίσου μπούρδα). Φυσικά δεν είναι ουτοπία, είναι μια χώρα ανθρώπων και έχει τα αρνητικά της, απλά αυτά τα αρνητικά δεν είναι ποτέ αυτό που νομίζει ο υπόλοιπος κόσμος.

    • φρέσκο το άρθρο… «30 Απρ 2009». Πάντως, όπως αναφέρει και ο/η Yllegjord, αναφέρεται στις καταγγελίες. Εδώ πόσα γίνονται και δεν τα μαθαίνει κανείς?

    • Οι καταγγελίες για βιασμούς αφορούν σχεδόν αποκλειστικά μουσουλμάνους μετανάστες. Δεν φταίει το σουηδικό εκπαιδευτικό σύστημα που κάποιοι κουβαλούν τα προϊστορικά τους ήθη μαζί τους στη Σουηδία.

      • Αυτό που λες, Σουηδέ, απλά δεν ισχύει. Οι περισσότερες καταγγελίες για βιασμούς αφορούσαν πάντα και εξακολουθούν να αφορούν ανθρώπους στο κοντινό περιβάλλον του θύματος και συμβαίνουν μέσα σε τέσσερεις τοίχους.
        Οι βιαστές δεν είναι βάρβαρα τέρατα «από αλλού», είναι το αγόρι της διπλανής πόρτας, ο κοστουμάτος διευθυντής, ο χαμογελαστός συνάδελφος με τον οποίο πας για μπύρες μετά τη δουλειά.
        Τέλος πάντων, αν θέλετε να ασχοληθείτε με το θέμα του βιασμού, προσπαθήστε να αποκτήσετε λίγες γνώσεις πρώτα και μη διαδίδετε ανυπόστατες σαχλαμάρες έτσι άκριτα.

  3. Το να «κοπιάρει» επακριβώς μια χώρα Α το επιτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα μιας άλλης χώρας Β, δεν σημαίνει ότι θα αποκτήσει το επιτυχημένο αυτό σύστημα, ακόμη και αν υπάρχουν οι απαιτούμενες οικονομικές προϋποθέσεις. Εκτός αν μαζί με το εκπαιδευτικό σύστημα κοπιάρει ο λαός της Α και τον χαρακτήρα του λαού Β.

  4. Επειδή ακριβώς είναι το εκπαιδευτικό σύστημα όπως είναι στη Σουηδία πολύ καλο αλλά όχι τέλειο οι πολίτες του καταγγελουν κ υπηρετούν το κοινό καλό.
    Η κοινωνία της Σουηδίας δεν έχει καμία ανοχή προς οποιαδήποτε πράξη βίας ή προσβολή της ατομικής ελευθερίας.Αντιθετα φυσικά με άλλες κοινωνίες οι οποίες καλύπτονται πίσω απ το «αφού» δεν έγινε καταγγελία ή εφόσον η δικαιοσύνη (η οποία ουκ ολίγες φορές υπήρξε υποκυμενικη αναλόγως το στατους του δραστη) άρα είναι καλύτερες κοινωνίες. Θα θελα πολύ να μην ήταν αλήθεια αλλά δυστυχώς θα πρέπει να συγκρινομαστε ποιο συχνά με άλλες ανθρώπινες κοινωνίες κ να υοθετουμε το καλό. Τα υπόλοιπα είναι χάδια στα αυτιά του καθενός που υπερασπιζεται το μαύρο όσο μαύρο κ αν είναι μόνο κ μόνο επειδή είναι το οικείο. ΥΓ συγχαρητήρια στην ελληνιδα μάνα που μαγειρεύει τόσο τέλεια κ κατά τα γούστα του παιδιού της που ποτέ δεν έμεινε νυστικο. …για όνομα του Θεού.
    Ευχαριστώ
    Με σεβασμό

  5. Τα συστήματά της βόρειας Ευρώπης είναι στοχευμένα στο να βγαζουν πολίτες με υψηλούς μέσους όρους ικανοτήτων χώρις μεγάλες αποκλίσεις είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Έχουν και υπέρ και κατα. Στα υπέρ είναι ότι υπάρχει πνεύμα συνεργασίας στο οποίο συνηθίζουν οι αυριανοί πολίτες, μαθαίνουν να υπηρετούν θέλω και όχι πρέπει. Στα κατα είναι ότι καταπιέζονται οι μειοψηφίες (και συνήθως η αριστεία είναι μειοψηφία) με αποτέλεσμα να μην υπαρχουν ατομικά άριστοι σε κανένα σχεδόν τομέα.

  6. Κώστας Β, ειναι σαν να μου λες οτι ισως ειναι καλλιτερα να υπάρχει η δυνατότητα να πλουτίζει κάποιος περισσότερο απο τους άλλους παρά να είμαστε όλοι ευκατάστατοι! Ποτε θα βγούμε απο αυτην την αρχαία κακή συνηθεια του ανταγωνισμού;

  7. Σίγουρα είναι ελκυστική μία τόσο ξένοιαστη εκπαιδευτική μέθοδος, είναι όμως πραγματικά «εκπαιδευτική»;

    Με ξένισε ιδιαίτερα το πόση σημασία δίνεται στην κατάσταση του βιβλίου όταν επιστραφεί, παρά στο αν… διαβάστηκε και κατανοήθηκε!

    Όντας πατέρας μιας τετράχρονης, η οποία πήγε πέρυσι παιδικό στην Ελλάδα και φέτος ξεκίνησε στη Γερμανία, μπορώ να βεβαιώσω ότι στην Ελλάδα το πρόγραμμα περιείχε απείρως περισσότερες δραστηριότητες για το παιδί, τόσο εκπαιδευτικές, όσο και ψυχαγωγικές. Στη Γερμανία δίνουν σημασία μόνο στην τήρηση κανόνων.

    Το παιχνίδι το χάνουμε στις μεγαλύτερες τάξεις, όπου δεν συνεχίζεται η τροφοδότηση των παιδιών με προκλήσεις και ερεθίσματα, αλλά ενθαρρύνεται ή αποστήθιση. Επίσης, ελάχιστοι δάσκαλοι (μάλλον καθηγητές) αντέχουν να ασχοληθούν με κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς των παιδιών, κυρίως από το Γυμνάσιο και πάνω.
    Η οικογένεια σίγουρα έχει μεγάλη ευθύνη σε αυτό, γιατί τί να καταφέρει ο καθηγητής μέσα σε ένα έτος, που δεν έχουν καταφέρει οι γονείς μέχρι τότε;

    Σίγουρα πάντως υπάρχουν πράγματα στο εξωτερικό που ακόμα δεν έχουν φτάσει σε τέτοιο ακραίο βαθμό στην Ελλάδα: αλκοολισμός, κατάθλιψη, μοναξιά, είναι τόσο κραυγαλέα εδώ στη Γερμανία, που αναρωτιέται κανείς από που πηγάζουν, αν όχι από την διαπαιδαγώγησή τους.

    • Πραγματι ο ασφαλεστερος τροπος να επιστρεψεις το βιβλιο αθικτο … ειναι να μην το ανοιξεις καθολου….
      Οταν ειμουν μαθητης…. τα βιβλια μου ηταν γεματα σημειωσεις… υπογραμισεις… τα κλασικα S.O.S….
      Φυσικα ο εξετασιοκεντρικος χαρακτηρας του σχολειου επαιξε σπουδαιο ρολο σε αυτο…. Αλλα υπηρχαν και μαθηματα που δεν με ενδιεφεραν οι βαθμοι… αλλα το αντικειμενο… (Ιστορια κυριως)…. Και αυτα γεματα στις υπογραμισεις και τις παραπομπες….

  8. Kai leo den tha tin fate tin patata ? Eimai Norvigia , ligo mia apo ta idia . To elliniko systima , pou ego toulahiston xesxolisa 2002, einai poly anotato se shesi me to skadinaviko. Stin skadinavia borei na akougetai luksuriøst system alla einai telios epifaneiako . I norway opos kai i adelfi tis Sverige ehoun ta protia se hrisis narkotikon kai psyhofarmakon , i de kathlipsi paei kai erhetai . Giati?
    Dinoun apisteuti eleutheria stous mathites , epiloges p.x. na zoune monoi tous , kai fysika plironei to kratos . Otan dineis dynami kai anexartisia se enan o.x. 15 eton , tote tha kanei olo vlakeies( googlare russ) . Episis apo 4 hronon mathainoune to «sosto» : oti ehoume mama- mpampa , mpampa – mpampa , mama- mama .
    Genikotera i elliniki paidia einai pio hardcore kai vgazei kallitera myalia

    • Είσαι η ζωντανή απόδειξη της αποτυχίας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.
      Επιχειρήματα καφενείου και διανοητικής επάρκειας αμοιβάδας.
      Ακου τώρα επιχείρημα….ναρκωτικά και κατάθλιψη…Τι να πεις τώρα με τον ελληνάρα.

  9. Ναι ολα αυτα ειναι το καροτο…. Μπητε σας παρακαλω να κανεται μια μικρη αναλυση για το μαστιγιο….
    Στην Σκανδιναβια… (και περισσοτερο στην Νορβηγια)…. Οποιο παιδι η οικογενεια αποκλινει απο την νιρβανα που φροντισε για αυτο το κρατος… στοχοποιηται απο τις προνοιακες αρχες για «βοηθεια»…..
    Η βοηθεια που λαμβανει η οικογενεια η/και ο μαθητης ….. καταληγει σκανδαλωδος συχνα στην νομιμη απαγωγη του απο τις αρχες και την τοποθεσηση του σε «αναδοχη οικογενεια»…. ( 10 φορες στις 100 ομοφυλοφιλη οικογενεια)……

    • Είναι καταπληκτικό το πως κάθε σαχλαμάρα για τη Σουηδία γίνεται μια χαψά από τον κόσμο. Ο μισός χάφτει άκριτα τα θετικά που ακούει, ο άλλος μισός τα αρνητικά.
      Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο ότι τελικώς δεν έχετε καμιά ιδέα για το τι σκατά συμβαίνει σ’ αυτή τη γαμωχώρα και πως πρέπει να αρχίσετε να παίρνετε σαν δεδομενο πως ό,τι ακούτε περί Σουηδίας δεν ισχύει (ούτε και αυτά που γράφει η παρούσα δημοσίευση ισχύουν, ΦΥΣΙΚΑ);

      • Μαλιστα… . βασικα ενα απλο search για legal kindnappings in Norway.. μπορεις να βρεις σχεδον τα παντα… εμπας περιπτωση να σε βγαλω απο τον κοπο του ψαξιματος… θα σου δωσω ετοιμα link….
        hwww mhskanland net/page10/page122/page122 html
        (Λογοι τερματισμου της οικογενειας σου απο το κρατος στην Νορβηγια…. δεν διαφερουν πολυ απο τους λογους της γεινοτικης ομοδοξης Σουηδιας)
        bodnariufamily org/articles/4825/
        (Λεπτομερεις αναφορα του καταστατικου χαρτη της Νορβηγικης Προνοιας.. και των αθρων που γεινονται συστηματικα καταχρησεις εις βαρος οικογενειων… (της Σουηδειας και της Ελλαδας ακομη ειναι copy/paste ο καταστατικος χαρτης.. απλα οι υπερεξουσιες των αρχων σπανιως εφαρμοζονται)
        Λογων δικλειδων ασφαλειας που εχουν καταργηθει στην Σκανδιναβια αλλα οχι (ακομα) στην Ελλαδα … οπως η βιολογικη αρχη στην τοποθετηση παιδιων….
        «Furthermore, deputy Inga Marte Thorkildsen, proudly proclaimed in 2013 that the biological principle (of keeping the children and parents together) should have no weight in their decisions www nrk no/valg2013/_-jeg-fo… ). How an “advanced” country such as Norway was able to arrive at such an imbecilic psychological conclusion (which stands in contrast to any international human rights law), is beyond comprehension.»

  10. Πριν από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, υπήρχαν τέτοιου είδους προβληματισμοι; Ίσως ελάχιστοι, για την κουβέντα, ειμασταν πρότυπο ζωής. Τώρα ξαφνικά όλοι ψάχνουν την ουτοπία, εκεί που όλα λύνονται αυτόματα και αναιμακτα.
    Ολα στην Ελλάδα θα ήταν τέλεια, αν υπήρχε λιγότερη ατομική ασυδοσία «στην Ελλάδα λέγεται και ελευθερία ‘.

  11. «– Τα διαγωνίσμα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και στην από κοινού προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου….
    – Η βοήθεια των γονιών προς το παιδί στο σπίτι , το λεγόμενο διάβασμα , είναι η πρωταρχική μορφή της παραπαιδείας ….
    – Ο γονέας δεν έχει κανένα έλεγχο επί της σίτισης του παιδιού…»

    Τα τρία σημεία που διαφωνώ. Τα «διαγωνίσματα» όχι απαραίτητα με την έννοια που τα ξέρουμε είναι απαραίτητα για την επανάληψη, την εμπέδωση και φυσικά την επιβράβευση και την αριστεία. Αυτά περί ομάδων είναι αστεία. Επίσης δεν μπορεί να αποκλείονται οι γονείς ούτε από την παιδεία ούτε από τη σίτιση.

  12. Η απάντηση στα αρνητικά σχόλια είναι τόσο απλή…… ρίξτε μία ματιά στο οργανωμένο κράτος της Σουηδίας και μετά στο απίστευτα οργανωμένο κράτος της Ελλάδας …… οι διαφορές θα σε αφήσουν άφωνο. Όσο μένουμε προσκολλημένοι φανατικά σε ένα απαρχαιωμένο σύστημα παιδείας να μην αναρωτιόμαστε κάθε φορά τι άραγε πήγε στραβά στην Ελλάδα.

    • Στις βαθμολογίες για τα εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως, η Ελλαδα ειναι υπό του μηδεν και η Σουηδια ακριβώς κατω από την Ελλάδα. Είμαι εκπαιδευτικός σε Σουηδικα σχολεία και πιο χάλια πεθαίνεις. Αν ζεις μόνο εκεί το καταλαβαίνεις και δεν πιστεύεις ό,τι χαζομάρα δημοσιεύεται. Και επισης δεν υπαρχει τέτοιο σχολείο. Είναι όπως το 6ωρο που δουλεύουμε εκεί. Κι αυτό από τα άρθρα που δημοσιεύουν εδώ το έμαθα ενώ βαρουσα 9ωρο στην δουλειά.

  13. Σε ποια σχολεία της Σουηδίας γίνεται αυτό να στείλω βιογραφικό; 10 χρόνια που ζω Σουηδία και 5 που εργάζομαι ως εκπαιδευτικός αφού τελείωσα Σουηδικό σχολείο ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν εχω δουλέψει σε τέτοιο σχολείο. Οι πηγές σας από που είναι; Λίγο χαζό μου φαίνεται το άρθρο.

  14. Konstantinos Kellis
    26 Αυγούστου στις 10:11 π.μ. · Γκέτεμποργκ, Västra Götaland County, Σουηδία ·
    Πραγματικά ό,τι να ‘ναι άρθρο. Επειδή έχω την τύχη να δουλεύω σε εξαιρετικά οργανωμένο σχολείο (που ξεκινάει από παιδικό σταθμό και φτάνει ως 3η γυμνασίου) στο οποίο θα παρακαλούσα να βρισκόμουν ως μαθητής, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ρεαλιστική από αυτό που περιγράφεται εδώ. Θεωρώ ότι είναι πολύ καλά τα πράγματα, αλλά αυτό που ο αρθρογράφος περιγράφει ΔΕΝ είναι σχολείο. Για να δούμε λοιπόν:

    «Πόσο αμήχανη είναι εκείνη η στιγμή που πηγαίνεις με τα παιδιά σου και αγοράζεις σχολικά είδη , σάκα , τετράδια , κασετίνες, μολύβια και την επομένη μαθαίνεις ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα χρησιμοποιηθεί.

    Δεν ισχύει. Τα παιδιά έχουν τα ντουλάπια τους και τους δίνουμε τετράδια και ένα στυλό. Ό,τι άλλο θέλουν, είναι δικό τους. Αυτές οι τσάντες frozen, minions, cars και ξέρω γω δεν μοιράζονται από το σχολείο.

    «σημαντικότερο από το να διαβάσει το παιδί ένα σχολικό βιβλίο είναι να το παραδώσει στο τέλος της χρονιάς ανέπαφο όπως ακριβώς το παρέλαβε γιατί απλά αποτελεί δημόσια περιουσία»

    Πρώτη μεγάλη βλακεία. Το ανέπαφο βιβλίο δεν σημαίνει ότι δεν το διαβάζουν, αν είναι δυνατόν! Σημαίνει ότι δεν γράφουν τις απαντήσεις των ασκήσεων στα κενά του βιβλίου αλλά σε τετράδιο ή στο iPad (αργότερα αυτό) ώστε να χρησιμοποιηθεί και την επόμενη χρονιά από την επόμενη τάξη.

    – Τα διαγωνίσματα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και στην από κοινού προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν αναγκάζουμε το παιδί να κρύβει το γραπτό του από το διπλανό του , πως θα του ζητήσουμε αργότερα ως πολίτη και μέλους της κοινωνίας να συνεργαστεί με το διπλανό του για την επίλυση των κοινών προβλημάτων.

    Δεύτερη γιγαντιαία βλακεία. Φυσικά και υπάρχουν διαγωνίσματα, το διαγώνισμα δεν είναι τιμωρία, είναι τρόπος να δεις την πρόοδό τους και το αν έχουν καταλάβει τι κάνουμε. Και εννοείται ότι αν αντιγράψεις και σε πιάσουν, μηδενίζεσαι. Καλά αυτό για την επίλυση των κοινών προβλημάτων είναι αερολογία ολκής… τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

    – Η βοήθεια των γονιών προς το παιδί στο σπίτι , το λεγόμενο διάβασμα , είναι η πρωταρχική μορφή της παραπαιδείας . Το παιδί μαθαίνει στην ευαίσθητη νηπιακή ηλικία ότι το σχολείο χρειάζεται συμπλήρωμα αλλά και έλεγχο από τους γονείς και αργότερα από τα φροντιστήρια. Η εμπλοκή των γονέων είναι επιθυμητή αλλά να περιορίζεται σε εξωσχολική θεματολογία.

    Εγώ πάλι ξέρω ότι στην ηλεκτρονική σελίδα όπου ανεβαίνει το homework τους και το πρόγραμμα της εκάστοτε βδομάδας (4 με 7 βδομάδες μπροστά) είναι εγγεγραμμένοι και οι γονείς, για να βλέπουν τι συμβαίνει. Αυτό εγώ βρίσκω εξαιρετικό, το ότι μπορούμε να ανεβάζουμε τα πάντα ηλεκτρονικά για να μην ψάχνονται τα παιδιά τι είχαν να διαβάσουν, να προετοιμάσουν κλπ. ΚΑΙ αν έχουν διαγώνισμα, το ξέρουν από 4 βδομάδες πριν. Το ότι το homework θεωρείται μορφή παραπαιδείας, δείχνει απλά την άγνοια του αρθρογράφου.

    – Oι εκδρομές και οι κάθε είδους ψυχαγωγικές δραστηριότητες είναι εξίσου σημαντικές με τα μαθηματικά και τη γλώσσα και προγραμματισμένες σε εβδομαδιαία βάση. Όταν το παιδί μαθαίνει ότι η εκδρομή έρχεται ως επιβράβευση τότε αυτομάτως θέτει στο μυαλό του το μάθημα ως τιμωρία. Όταν ο διευθυντής του σχολείου αποφασίζει για την εκδρομή με βάση τις διαθέσεις των δασκάλων , την πορεία των μαθημάτων και τις καιρικές συνθήκες τότε το παιδί ανατρέφεται σε ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία περιθωριοποιείται και συγκαταλέγεται στις δευτερεύουσες προτεραιότητες της ζωής.

    Δεν ισχύει αυτό με τις εκδρομές, και σίγουρα όχι σε εβδομαδιαία βάση. Άντε, κάθε ενάμιση-δυο μήνες.

    – Μία ημέρα την εβδομάδα η προσέλευση στην πρώτη σχολική ώρα γίνεται οικιοθελώς και το παιδί αν θέλει επιλέγει να κοιμηθεί παραπάνω ή να δει τηλεόραση , ανάλογα πάντα και με το πρόγραμμα και τις ανάγκες της οικογένειας του.

    Δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Αν κάποιος μαθητής λείπει, μπαίνει η απουσία στο ηλεκτρονικό σύστημα και αυτόματα ενημερώνονται με sms/email οι γονείς/κηδεμόνες. Αν έχουν λόγο που λείπουν, τον δίνει ο γονιός στο σχολείο.

    – Ο γονέας δεν έχει κανένα έλεγχο επί της σίτισης του παιδιού , το οποίο λαμβάνει σχεδόν όλα τα γεύματα της ημέρας στο σχολείο. Δεν υπάρχει κυλικείο , δεν επιτρέπεται το φαγητό από το σπίτι , παρά μόνο φρούτα . (Κάλλιστα μπορείς να παραλάβεις το παιδί σου το απόγευμα νηστικό γιατί δεν του άρεσε το φαγητό του σχολείου)

    Παραπληροφόρηση: όλα τα γεύματα τα έχει στο σχολείο το παιδί (και οι καθηγητές παρεμπιπτόντως, δωρεάν για τους μαθητές, με περίπου 2 ευρώ κόστος για το προσωπικό, όποτε πηγαίνουν, που βγαίνει από το μισθό), και κυλικείο έχει το σχολείο όπου δουλεύουν μαθητές μαζί με την υπάλληλο που προετοιμάζει όσα έχει το μενου. Και φυσικά μπορούν να φέρουν τα παιδιά φαγητό αν θέλουν, κανείς δεν το απαγορεύει, με εξαίρεση φαγητά που έχουν αλλεργιογόνα φαγητά, πχ ξηρούς καρπούς. Snickers ας πούμε δεν μπορείς να φέρεις στο σχολείο.

    – Οι «απαγορευμένες» και «επικίνδυνες» αγαπημένες ενασχολήσεις των παιδιών με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το Ιντερνέτ , προβλέπονται από το σχολείο το οποίο παρέχει και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό ( οθόνες , υπολογιστές , κονσόλες παιχνιδιών )

    Τι ακούμε ρε φίλε… Κονσόλες παιχνιδιών έχουν τα παιδιά στο σπίτι, τι δουλειά έχουν στο σχολείο; iPads -και τελευταίας γενιάς μάλιστα- μοιράζονται στους μαθητές (στο γυμνάσιο σίγουρα) αλλά είναι κλειδωμένα για να μην μπαίνουν apps παιχνιδιών. Μπορούν να τα χρησιμοποιούν μέσα στην τάξη μόνο για τις ανάγκες του μαθήματος. Τα κινητά τα μαζεύουμε στην αρχή του μαθήματος ή ακόμα καλύτερα τα αφήνουν στο ντουλάπι. Το παλεύουμε δηλαδή γιατί φυσικά και οι μαθητές θέλουν να έχουν το κινητό πάνω τους.
    Όσον αφορά το ίντερνετ, το σχολείο έχει ανοιχτό wifi, αλλά και να το κλείσουν δεν έχει νόημα, αφού όλα τα κινητά έχουν 4g οπότε δεν αλλάζει τίποτα.

    – Ένα δίωρο την εβδομάδα, το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και επιλέγουν τα παιδιά κάθε φορά με ψηφοφορία τι μάθημα θέλουν να κάνουν . Έτσι η μειοψηφία μαθαίνει να ακολουθεί την απόφαση της πλειοψηφίας και όλοι μαζί αντιλαμβάνονται πως οι αποφάσεις που παίρνουμε επηρεάζουν επί του πρακτέου την καθημερινή μας ζωή . (Όχι , δεν επιλέγουν κάθε φορά γυμναστική)

    Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στο σχολικό πρόγραμμα. 2 φορές το χρόνο, τη βδομάδα πριν τα χριστούγεννα και τη βδομάδα πριν τις διακοπές του καλοκαιριού, επιλέγουν τι θα κάνουν για μια βδομάδα. Πέρσι πχ κάνανε θεατρική παράσταση με την αρωγή θεατρικής ομάδας της περιοχής.

    – Η κάθε σχολική τάξη έχει στη διάθεσή της ένα μικρό χρηματικό ποσό από το μπάτζετ του σχολικού προϋπολογισμού το οποίο αποφασίζουν οι μαθητές πού θα το διαθέσουν και κάνουν έρευνα αγοράς μόνοι τους .

    Ούτε αυτό ισχύει. Υπάρχουν φάσεις που τα παιδιά φτιάχνουν πράγματα -κοσμήματα, γλυκά, κλπ- και τα πουλάνε στην περιοχή για να μαζέψουν χρήματα για την ετήσια εκδρομή τους, αλλά αυτό δεν είναι αποκλειστικό της Σουηδίας. Και στην Ελλάδα το κάναμε.

    – Οι σχολικές αίθουσες διατίθενται τα σαββατοκύριακα στους μαθητές για τα σχολικά πάρτυ , οι οποίοι είναι υπεύθυνοι (μαζί με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων) για την παράδοση τους στην κατάσταση στην οποία παρελήφθησαν.

    Πρώτη φορά το ακούω. Λες να μη με κάλεσαν;;

    – Κάθε τρίμηνο οι μαθητές δεν βαθμολογούνται , αλλά βαθμολογούν το σχολείο , τα μαθήματα , τους εκπαιδευτικούς . Απαντούν σε ανάλογα ερωτηματολόγια για τις συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο , τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών και αναφέρουν τις προτάσεις τους για αλλαγές.»

    Φυσικά και βαθμολογούνται, είναι σαν να λες «είτε δουλέψεις σκληρά, είτε κωλοβαράς όλη μέρα, το ίδιο μας κάνει». Δεν υπάρχει αυτό ούτε βγάζει νόημα. Τα παιδιά χρειάζονται τους βαθμούς για να στοχεύουν σε κάτι. Απο κει και πέρα, ερωτηματολόγια απαντούν και κάνουν σχόλια για το σχολείο, αλλά και πάλι δεν είναι Σουηδικό φαινόμενο αυτό.

  15. ΑΘΑΝΑΣΙΑ

    Καλησπέρα σας!
    Ο γιός μου εως την Δευτέρα Δημοτικού πήγε Ελλάδα.Μετά απο Τρίτη και μέχρι έκτη είναι Κύπρο..το όλο σύστημα έτσι όπως τα γράφει ο κύριος.. kellis..μου μοιάζει πολύ με το εδώ σύστημα…εκείνο που έχω να πω ειναι ότι μέχρι την Τετάρτη έκανε επανάληψη οτι ειχε διδαχτεί απο την Δευτέρα Δημοτικού……ειλικρινά δεν ξέρω τι ειναι καλύτερο ενα παιδί που ξέρει να υποστηρίζει με όμορφο και καταρτισμένο τρόπο ότι ερωτηθεί..ή κάτι ανάμεσα στο περίπου και γενικά..
    Τώρα υπάρχει πιθανότητα να έρθουμε Σουηδία…υπάρχει αγγλικό Σχολείο;;
    Ρωτάω γιατί ο μικρός εδώ πηγαίνει αγγλικά ( σε φροντιστήριο )… 4 χρόνια
    Και 1 γερμανικά..Οταν έρθουμε θα πρέπει να πάει Γυμνάσιο..αλλά λόγο αλλαγής της γλώσσας φοβάμαι μην χάσει χρόνια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here