Παρκούρ: Η τέχνη της διαφυγής (βίντεο)

Του ΣΠΥΡΟΥ ΧΑΛΙΚΙΑ

Το παρκούρ γεννήθηκε πριν περίπου δύο δεκαετίες στη Γαλλία. Όταν ένας πυροσβέστης έδειξε στον μικρό γιο του τις τεχνικές και τις μεθόδους διαφυγής σε περίπτωση που το σπίτι έπιανε φωτιά…

Ο νεαρός αυτός, ο David Belle το έδειξε στους φίλους του και σιγά σιγά, βήμα το βήμα απλώθηκε…

Πως ήρθε σε μένα; Το έβλεπα στα διάφορα βίντεο που κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο.

Πριν λίγες ημέρες  στην παιδική χαρά κοντά στο σπίτι μου, είδα δυο πιτσιρικάδες να κάνουν άλματα και τούμπες στον αέρα. Έκαναν θαυμάσια πράγματα με το σώμα, Νικούσαν τη βαρύτητα.  Πετούσαν στον αέρα. Πατούσαν στο τίποτα και εκτοξευόντουσαν στο πέρα. Στροβιλίζονταν στον αέρα και έπεφταν στη γη, κυλώντας το σώμα τους, έτοιμο για το επόμενο σάλτο, το επόμενο άλμα.

Παρκούρ στη γειτονία μου. 17 με 19 χρόνων όχι παραπάνω. Γυμνασμένα παιδιά. Με τόλμη.

Εκεί έγινε η γνωριμία και η πρώτη φωτογράφιση της προπόνησης.

Προπόνηση δρόμου. Τρόπος διαφυγής στις αστικές ζούγκλες των πόλεων. Στο παιχνίδι τούτο που απλώνεται στις γειτονιές και τις πλατείες είναι και παιδιά που βγαίνουν από την ενόργανη. Μόνο που στα γυμναστήρια πέφτουν σε στρώματα. Εδώ, στο παρκούρ , πέφτουν σε τσιμέντα. Για αυτό, όπως λένε τα παιδιά, θέλει τη γνώση της τεχνικής για να μη τσακιστείς άσχημα και βγεις το λιγότερο με κατάγματα.

«Όταν θα μας την πέσουν οι εξωγήινοι  οι μόνοι που θα σωθούμε είναι όσοι κάνουμε παρκούρ», λέει γελώντας ο Πάνος, αθλητής της Ερασιτεχνική αθλητική ομάδα ACE Traceurs. Οταν συναντηθήκαμε για δεύτερη φορά, τους είπα τη σκέψη μου από αυτό που έβλεπα. Τρόπος διαφυγής. Αν τον ξέρω γλίτωσα. Αν δεν τον ξέρω, πέφτω και τσακίζομαι και μες τις πέτρες τρίβομαι.

«Εμείς μαθαίνουμε στο δρόμο, μεταξύ μας»  λένε οι αθλητές της ACE Traceurs  και οι φίλοι τους που προπονούνται μαζί. Σε μια προσπάθεια συλλογικοποίησης, καταγράφουν τις προπονήσεις τους και τα μαγικά πατήματα στον αέρα….

1

Ασκούνται στους δρόμους, στις αλάνες, στις παραλίες με βράχια  και όπου αλλού βρούν… Στη πράξη τα παιδιά αυτά , που τώρα χαίρονται τα πρώτα τους γένια, μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τα εμπόδια για να πετάνε πάνω από αυτά.

Τι είναι το παρκούρ;

Είναι μια πραγματική κατάσταση  και στη χώρα μας που μαγνητίζει τις ηλικίες από 10 έως 25 χρόνων αν και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κανέναν από το άθλημα.

Τι αντιπροσωπεύει;

Την διαφυγή. Την ελευθερία στην κίνηση. Την μελετημένη καταγραφή των πατημάτων σε κάθε σημείο που εξυπηρετεί.

Είναι τρόπος ζωής;  Και ο Πάνος και ο Ρόμπερτ και ο Τεό απαντούν με το ίδιο πάθος. «Ναι, είναι τρόπος ζωής» σε όλα τα επίπεδα.

Δραπετεύετε από τους νόμους της φύσης τους ρωτώ και περιμένω να με βάλουν στα μυστικά τους.

Βασικές αρχές / αλληλεγγύη / αλληλοβοήθεια/ ομαδικό πνεύμα και αντίληψη συνεργασίας/ διεύρυνση της αντιληπτικότητας/ βήμα βήμα και ποτέ κατευθείαν στο τσιμέντο. Πάντα σε στρώματα, ή σε άμμο ή σε γρασίδι η ακόμη και στη θάλασσα.

Το παρκούρ δεν θέλει βιασύνη.  Σιγά σιγά γνωρίζεσαι με τις δυνάμεις σου, σιγά σιγά μαθαίνεις την τεχνική και κερδίζεις χώρο για κάτι καλύτερο. Ζυγιάζεσαι με τον εαυτό σου. Πρέπει να ξέρεις τις δυνάμεις σου και να προχωράς ανάλογα. Άλματα ναι. Αλλά σε βάσεις. Όχι στο κενό.

Η γνώση είναι βασικό συστατικό του παρκούρ. Όσο περισσότερη γνώση, τόσο μεγαλύτερη ασφάλεια. Το «κόκκινο» σημείο αναφοράς είναι τα προστατευτικά κράνη. Γιατί δεν φορούν προστατευτικά ώστε να αποφεύγονται τραυματισμοί και επικίνδυνα χτυπήματα; Είναι όλοι τους κατηγορηματικοί. Το παρκούρ στηρίζεται στις αισθήσεις, σε αυτό που βλέπεις. Χρησιμοποιείς πολύ το κεφάλι σου για να βλέπεις παντού. Δεν μπορεί να σου περιορίσει την οπτική κανένα κράνος. Η άποψη ότι υπάρχουν και πολύ λεπτά κράνη… φαίνεται ότι δεν αγγίζει κανένα.

1b

Ο Πάνος 19 χρόνων, ο Ρόμπερτ 17 χρόνων και ο Τεό 22 χρόνων.

Ο Πάνος, ο νεότερος σε εμπειρία,  είναι στην ομάδα Ace Traceurs

«Είμαστε ερασιτεχνική ομάδα και προσπαθούμε σιγά σιγά να γίνουμε καλύτεροι. Στο μέλλον ελπίζουμε να μάθουμε, όπως είμαστε αποτελεσματικοί στις κινήσεις μας,  έτσι να είμαστε και γενικότερα στη ζωή μας. Ο φόβος υπάρχει αλλά μειώνεται όσο ανεβαίνεις επίπεδο και γίνεσαι καλύτερος. Όμως καλό είναι να υπάρχει και ο φόβος έτσι ώστε να σε κάνει πιο προσεκτικό. Κάνοντας πάντως κάτι που φοβάσαι ξεπερνάς το φόβο σου».

Πως δημιουργήθηκε

To parkour γνωστό και ως Τέχνη της Φυγής, είναι μια γαλλικής καταγωγής μη-ανταγωνιστική σωματική και πνευματική τέχνη που έχει ως στόχο την ταχύτατη και βέλτιστη δυνατή μετακίνηση από οποιοδήποτε σημείο του χώρου Α σ΄ένα διαφορετικό σημείο Β, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες σωματικές ικανότητες. Οι μαθητές του parkour ονομάζονται traceurs και οι μαθήτριες traceuses.

Καθιερώθηκε από τον David Belle την δεκαετία του ΄80 και γενέτειρα του θεωρείται η Lisses ένα προάστιο του Παρισιού. Εμπνευστής του Παρκούρ είναι ο Raymond Belle ο οποίος κατάγεται από το Βιετνάμ, πυροσβέστης μαθητής της Méthode Naturelle, και πατέρας του David Belle. Ο όρος του  parkour προέρχεται από το  Parcours du Combattant, είδος στρατιωτικού αγωνίσματος μετ εμποδίων.

Ένας φίλος του David Belle, o Hubert Koundé  είχε την ιδέα να δανειστούν τη λέξη του  parcours (διαδρομή), να αντικαταστήσουν  »c» με  »k» για να δηλώνει μαχητικότητα και να αφαιρέσουν τον ήχο του »s»  για τον λόγο ότι ήταν αντίθετο με την φιλοσοφία του parkour περί ελαχίστης κατανάλωσης ενέργειας.

Κάποιος ή κάποια που κάνει παρκούρ, πρέπει να προσαρμοστεί στο περιβάλλον, είτε βρίσκεται σε βράχια, είτε σε ποτάμια, είτε σε κάγκελα. Όποιος / ασχολείται με το παρκούρ καλλιεργεί μια ιδιαίτερη ικανότητα να εντοπίζει εναλλακτικούς τρόπους κίνησης και διαδρομής. Ικανότητα μπορεί να χρησιμοποιήσει στην καθημερινή ζωή αλλά και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

IMG_6566

Τo ρητό «être et durer» που μεταφράζεται κυριολεκτικά σε «είναι και διαρκείν» σημαίνει ότι η κίνηση κάποιου η κάποιας που ασχολείται με το parkour εκτός του ότι πρέπει να είναι αποτελεσματική ως προς την μεταφορά από το σημείο Α στο σημείο Β, καλό θα ήταν να είναι αποτελεσματική και κατά τη διάρκεια της ζωής αυτού που ασχολείται με το παρκούρ.

Γι αυτό και πρέπει να προπονείσαι με ασφάλεια έτσι ώστε να μην υπάρχουν τραυματισμοί.

Το parkour είναι μια δραστηριότητα η οποία δεν είναι ανταγωνιστική. Είναι ομαδικό άθλημα. «Υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ μας , σεβόμαστε τις ξένες ιδιοκτησίες και προσπαθούμε να βοηθούμε ο ένας τον άλλο έτσι ώστε να γίνουμε καλύτεροι».

«Θέλει προσπάθεια για να μάθεις καλό Parkour και όποιος βιάζεται σκοντάφτει. Είναι επικίνδυνο αν δεν μάθεις τα όρια σου και τις ικανότητες σου»

«Προσωπικά δεν έχω πάει σε κάποια σχολή, έχω μάθει έξω, σε πλατείες. Ασχολούμαι με το παρκούρ από την Γ΄ Γυμνασίου. Για μένα μπορεί να κάνει παρκούρ κάποιος σε οποιαδήποτε ηλικία αρκεί να έχει έναν έμπειρο  δίπλα του να του δείξει», προσθέτει.

Εδώ και μερικά χρόνια γίνεται διαγωνισμός  parkour και free running.

Στη Σαντορίνη μπορούν να λάβουν μέρος άνδρες, γυναίκες και έφηβοι από όλο τον κόσμο. «Μέσα από το parkour και το free running, ερχόμαστε ποιο κοντά».

Ελπίζω σε κάποια χρόνια το parkour και το free running να είναι αθλήματα που θα μαθαίνεις δωρεάν όπως για παράδειγμα είναι σήμερα δωρεάν από τους δήμους διάφορες δραστηριότητες.

Ο Ρόμπερτ 17 χρόνων προέρχεται από την ενόργανη. Έχει δυναμική και πείσμα και τα καταφέρνει. Τώρα όμως που λόγο ηλικίας δεν υπάρχουν γυμναστήρια για αυτόν στην ενόργανη βρήκε έναν άλλο έρωτα. Το free running. Και καταφέρνει και σπάει τη βαρύτητα. Κάθε άλμα του, κάθε τούμπα είναι μια ζωγραφιά στον αέρα.

-Τι είναι το παρκούρ και το  free running για σένα?

Για μερικούς, είναι τρόπος ζωής αλλά για μερικούς είναι απλά ένα χόμπι.

IMG_7789

-Πως μαθαίνεται?

-Οι περισσότεροι μαθαίνουν από άλλα άτομα, άλλοι μαθαίνουν σε σχολές και μερικοί μαθαίνουν απ’ το διαδίκτυο.

-Το άλλο το παλικαράκι σκοτώθηκε στην Θεσσαλονίκη.

-Το παλικάρι που σκοτώθηκε στην Θεσσαλονίκη προφανώς δοκίμαζε πράγματα τα οποία δεν ήταν  για το επίπεδο και την ηλικία του. Αυτά που δοκίμαζε ήταν υπερβολικά επικίνδυνα και θα πρέπει να δοκιμάζονται μόνο από πολύ έμπειρους αθλητές, κάτω από συνθήκες ασφάλειας.

-Ποιά είναι η ασφάλεια που έχετε?

-Η ασφάλεια που έχουμε είναι κυρίως η προσοχή και η προπόνηση «βήμα, βήμα».

-Έχετε ξεκινήσει από ενόργανη?

-Μερικοί ναι, έχουν κάνει και ενόργανη αλλά οι περισσότεροι όχι.

-Τι σημαίνει Σαντορίνη για σας;

-Η Σαντορίνη πρώτον είναι ένα από τα ποιό όμορφα σημεία στο κόσμο για παρκούρ.  Και δεύτερον γίνεται το πιο μεγάλο event στο κόσμο με παρκούρ/Free running εκει, μαζεύονται άτομα απ’ όλο τον κόσμο για να προπονηθούν  και να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό γνωστό ως «Art Of Motion»(Τέχνη της κίνησης).

IMG_6606

-Ποιά είναι η αίσθηση του να στροβιλίζεσαι στο κενό και να πέφτεις?

Η αίσθηση είναι ωραία και και λίγο τρομακτική μερικές φορές. Εξαρτάται απ ‘το το τι δοκιμάζεις.

-Κορίτσια γιατί δεν έχει το σπορ?

-Κορίτσια υπάρχουν άλλα είναι πολύ λίγα σε σχέση με τα αγόρια.

-Πώς σας αντιμετώπισαν οι γονείς σας?

-Οι περισσότεροι γονείς φοβούνται όταν ακούνε πώς το παιδί τους κάνει  ή θέλει να κάνει παρκούρ γιατί οι πρώτες του σκέψεις είναι πως κάνουν επικίνδυνα και παράνομα πράγματα άλλα με το καιρό γνωρίζουν καλύτερα τι ακριβώς γίνεται.

Ο κόσμος τι σας λέει.;

-Ακούμε διάφορες απόψεις στο δρόμο. Πολλοί μας χειροκροτούν  και μας λένε μπράβο. Αλλοι μας λένε να προσέχουμε και να μη τα κάνουμε αυτά για να μην χτυπήσουμε.

-Πώς θα το χρησιμοποιήσετε στο μέλλον;

-Δεν είμαστε σίγουροι ακόμη, εξαρτάται και απ’ το πώς εξελιχτεί το άθλημα. Πάντως δεν σκοπεύουμε να το παρατήσουμε έστω και αν το κάνουμε ένα απλό χόμπι.

Ο  Τεό, 22 χρόνων ο πιο έμπειρος της παρέας με επτά τουλάχιστον χρόνια εμπειρία.

Το παρκούρ  γι’ αυτόν, αντιπροσωπεύει κυρίως την ελευθερία του πνεύματος και της σωματικής κίνησης.

 

 

 

 

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here