Παναγιώτης Θεοδοσίου: «Το ημερολόγιο ενός παιδιού»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Το «Ημερολόγιο ενός Παιδιού» είναι μια συλλογή 30 μικρών, κυρίως εκπαιδευτικού χαρακτήρα, κομματιών για πιάνο που γράφτηκαν την περίοδο 2003 – 2007. Οι τίτλοι τους συνιστούν μια ιστορία. Ξεφυλλίζουν μία – μία τις σελίδες ενός φανταστικού παιδικού ημερολογίου. Από την «Πρώτη Μέρα, Πρώτη Σελίδα» του ημερολογίου και τις Κυριακάτικες «Χαρούμενες Καμπάνες» ως τους «Γλυκόπικρους» χορούς του πρωινού και τη γοητευτική «Ηρεμία» ενός «Ηλιόλουστου Απογεύματος», από την «Ξαφνική Απουσία» και το «Παράξενο Ερώτημα» ως τη «Μοναξιά» και τ’ «Όνειρο», από τις φανταστικές ιστορίες του «Ινδιάνικου Χορού» ως τον «Περίπατο» μιας «Βροχερής Μέρας» κι απ’ το «Εμβατήριο της Χήνας» ως το «Βαλς των Λουλουδιών», το «Νανούρισμα» και το«Τραγούδι του Αποχαιρετισμού», οι σελίδες από το «Ημερολόγιο ενός Παιδιού» ξετυλίγουν το νήμα μιας μνήμης, της μνήμης όλων μας. 6. Η παρουσίαση θα γίνει με όλους του παραπάνω συντελεστές στον «Μικρό Χώρο Τέχνης» το Σάββατο 9 Μαΐου στις 7 το απόγευμα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκδήλωση στηρίζει τον Φιλανθρωπικό Οργανισμό Αγάπη Παιδιών – Lovekids, ένας οργανισμός που στηρίζει παιδιά, 3 έως 16 ετών, που οι οικογένειες τους αδυνατούν να τους παρέχουν τα απαραίτητα και με περίσσια αγάπη προσφέρει τρόφιμα, ρούχα, παιχνίδια και συμβουλευτική υποστήριξη, χρωματίζοντας  τη ζωή τους ξανά! Μιλάμε με τον μουσικό και μαέστρο Παναγιώτη, ιδρυτικό μέλος του περιοδικού «Τα Μουσικά», συνεργάτης του διαδικτυακού περιοδικού Ταρ (www.tar.gr)  καθώς και παραγωγό στο ελληνικό ραδιόφωνο. Διετέλεσε ακόμη υπεύθυνος Μουσικού Τμήματος των Εκπαιδευτηρίων «Γείτονα», όπου έως σήμερα διδάσκει και διευθύνει την Χορωδία και Ορχήστρα του Σχολείου. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών.

-Πώς το δημιούργησες;

Η ιδέα ξεκίνησε από τον μεγάλο και μάλλον αναξιοποίητο όγκο κομματιών για πιάνο – γύρω στα 150 τότε – που είχα γράψει την χρονική αυτή περίοδο  για τους μαθητές μου, σαν εναλλακτικό τρόπο της πιανιστικής τους σπουδής, αλλά και για την ανανέωση του μουσικού τους ενδιαφέροντος. Δημιουργήθηκε έτσι η ανάγκη επιλογής και οργάνωσης του υλικού αυτού. Κάποια από αυτά τα κομμάτια μάλιστα είναι αποτέλεσμα της συνθετικής απόπειρας εμπνευσμένων μαθητών μου – και μαθητών των Εκπ. Γείτονα, όπως η Ορσάκη Ρουσσέτου και ο Πλάτων Τσουκάτος – Ποντίκης. Η συλλογή αυτή αφιερώνεται σε όλους τους μαθητές μου και ιδιαίτερα στον Νίκο Καρύδη, το μεγάλο «παιδί» που στάθηκε η αφορμή να γραφτούν τα περισσότερα της μέρη.

-Σκοπός του;

Είναι κατ’ αρχήν να βοηθήσει τους μικρούς σπουδαστές του πιάνου στην καθημερινή τους εξάσκηση ανανεώνοντας το μουσικό τους ενδιαφέρον, αλλά και να τα οδηγήσει σε εικόνες φανταστικές, γνώριμες στο δικό τους κόσμο, ηχητικούς «χώρους»  οικείους στη δική τους εμπειρία, στο δικό τους ψυχισμό.

-Οι συντελεστές του;

Τα μικρά αυτά μουσικά μέρη ευαισθητοποίησαν πολύ καλούς φίλους και συνάδελφους και πυροδότησαν την φαντασία τους έτσι ώστε το «Ημερολόγιο» να αποκτήσει σώμα οπτικό και αφηγηματικό, αλλά και πιανιστικά ερμηνευτικό. Ο Νίκος Καζάζης, διαπρεπής φιλόλογος και λογοτέχνης, συνέδεσε τους διαδεχόμενους τίτλους ζωντανεύοντας μέσα από την αφήγηση τη μουσική μου. Η εικαστικός και ζωγράφος Κατερίνα Μουσιού εμπνεύστηκε από τη μουσική και τα κείμενα και έφτιαξε μια σειρά από εξαιρετικής ποιότητας πίνακες για την παρουσίαση του προγράμματος, αλλά και για μια πιθανή έκδοση του όλου εγχειρήματος.

Η Δήμητρα Μανέ, εμπνευσμένη εκπαιδευτικός και σολίστ του πιάνου, ερμήνευσε το έργο μου αρκετές φορές δημόσια ως τώρα και το ηχογράφησε ολόκληρο για την περίπτωση έκδοσης του. Η Ίριδα Κωνσταντινοπούλου, με το ιδιαίτερο ταλέντο της στη γραφιστική τέχνη, φρόντισε για τη τελική μορφοποίηση κειμένου και εικόνας για την παρουσίαση. Η απόφοιτος του σχολείου μας Θάλεια ίεντσεκ, φοιτήτρια του Χημικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών και τελειόφοιτος πιάνου θα αναλάβει την αφήγηση. Τέλος, αξίζει να αναφέρω τη συμμετοχή της παλαιότερης συναδέλφου του σχολείου μας, Ντομένικα Μίκαϊτς, που μας παρέχει τον υπέροχο «Μικρό Χώρο Τέχνης» – έναν χώρο που αρκετά χρόνια τώρα φιλοξενεί πλήθος παιδιών στην εναλλακτική εκπαιδευτική διαδικασία της μουσικής και όχι μόνο – που βρίσκεται στην οδό Σάκη Καράγιωργα 76 στην Γλυφάδα.

-Πόσο σημαντική είναι η μουσική για το παιδί;

Η ζωή ενός παιδιού φανερώνει, αλλά και κρύβει καλά μέσα της, εικόνες και συναισθήματα, ήχους και βιώματα, ερωτήματα κι ανησυχίες. Μέρη ενός κόσμου χαμένου ίσως για πάντα μα καλά φυλαγμένου στην ενήλικη ψυχή. Η μουσική παιδία σμιλεύει χαρακτήρες, ίσως εξ άκρας συλλήψεως. Γνωστές είναι οι επιστημονικές μελέτες της μουσικής αγωγής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης με στόχο βέβαια το ίδιο το έμβρυο. Κάθε όμως χρονική περίοδος που ακολουθεί στη εξελικτική διαδικασία της ανάπτυξης ενός παιδιού έχει ανάγκη το αντιστάθμισμα της εσωτερικής πνευματικής ανάπτυξης. Μια ανάπτυξης που επιτυγχάνεται με ολιστικό τρόπο μόνο με την καλλιτεχνική εμπειρία και ιδιαίτερα την τέχνη των ήχων. Η μουσική κουλτούρα που έχει κληρονομήσει κάθε ένας μας στην παιδική του ηλικία φανερώνει και τον αληθινό πολιτισμό – και την πειθαρχία – της ψυχής του, την γενικότερη ευαισθησία του απέναντι στον εαυτό του και τους άλλους – μια παρακαταθήκη που κουβαλά για πάντα μέσα του.

 

 

Print Friendly

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here