Μήπως χρωστάμε ευγνωμοσύνη στους Τζιχαντιστές;

ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ
Του Αλέξανδρου Ασωνίτη
 
          Άναυδη και συγκλονισμένη η ανθρωπότητα (και ειδικά η Δύση) παρακολουθεί, μέσω της χρήσης της τεχνολογίας της (που η Δύση επινόησε για να ωθήσει σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κατανάλωση και αποχαύνωση, όχι από εξελικτικό ζήλο, αδιαφορώντας που θα στρεφόταn πάλι εναντίον της, όπως έδειχαν οι  δίδυμοι πύργοι) παρακολουθεί, λοιπόν, τους Τζιχαντιστές να προβαίνουν σε μια σειρά από φρικτές, τρομακτικές καταστροφές μνημείων των πολιτισμών της Μεσοποταμίας, και κυρίως των Ασσυρίων που χάνουν και την πολιτιστική τους πατρίδα, εκτός από την εδαφική. Ως γνωστόν, τους έδιωξαν απ’ την Μεσοποταμία οι Τούρκοι, μια ακόμη  γενοκτονία στα αζήτητα της επιλεκτικής παγκόσμιας ευαισθησίας.
     Θεόσταλτη ευκαιρία, οι Τζιχαντιστές, για τους Δυτικούς χριστιανούς ή «άθρησκους» να φορέσουν το προσωπείο του καλού  και να παραστήσουν τους προστάτες πολιτισμών και λαών. Αλλά αρκεί μια υπενθύμιση στις γενοκτονίες και στις πολιτιστικές καταστροφές που προκάλεσαν από το 300 μχ μέχρι σήμερα, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, για να αποδειχθεί όχι μόνο η υποκρισία τους, δεδομένου ότι δεν έχουν ζητήσει ποτέ συγγνώμη για τα εγκλήματά τους (μόνο η Αυστραλία για την γενοκτονία των Αβορίγινων στην Αυστραλία και την Τασμανία εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϋ), αλλά να αποδειχθεί κάτι πολύ πιο δυσοίωνο: Η εσκεμμένη και πλήρης κάλυψη αντίστοιχων και χειρότερων φρικαλεοτήτων από τους προγόνους τους.
         Τις διαθέσεις τους οι ισλαμιστές τις είχαν δείξει το 2001, όταν στο Αφγανιστάν, στο Μπαμιάν,  γκρέμισαν με εκρηκτικά δύο τεράστια, εξαιρετικά αγάλματα του Βούδα, λαξευμένα μέσα σε βράχους, ελληνικής/ελληνιστικής τεχνοτροπίας -φαινόταν απ’ τις πτυχώσεις, λεπτεπίλεπτες για το μέγεθος των αγαλμάτων, στους χιτώνες του Βούδα. Και τότε έμεινε άφωνη η ανθρωπότητα και χιλιάδες άρθρα γράφτηκαν  διεθνώς για το μένος, την βαρβαρότητα, την μισαλλοδοξία, την χυδαιότητα κ.λπ. των Ταλιμπάν που δεν σέβονταν τον πολιτισμό και τις  θρησκευτικές παραδόσεις των άλλων λαών. Πάλι όμως χωρίς κανείς να θίξει το μέγα ζήτημα της καταστροφής όλων των προχριστιανικών πολιτισμών από τους χριστιανούς που αρχικά δεν είχαν διασπασθεί σε ορθόδοξους-καθολικούς (θαυμάστε ορολογία, αποδοχή  του ΄Αλλου). Τους ακολούθησαν οι μουσουλμάνοι διαιρούμενοι κι αυτοί σε σουνίτες-σουίτες, αμφότεροι στο όνομα της «ειρήνης», της «αγάπης» και της «φιλευσπλαγχνίας» του ενός και μόνου θεού, του γιου του, του προφήτη του κλπ.
   Οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή των αγαλμάτων του Βούδα, εγκαινιάσθηκε το νέο μουσείο Ακροπόλεως. Στα στοιχεία σχετικά με την Ιστορία της Ακρόπολης περιλαμβανόταν κι ένα ταινιάκι του Κώστα Γαβρά που σε κάποιο σημείο έδειχνε τις καταστροφές των αετωμάτων και της μετόπης του Παρθενώνα. Ανεβασμένα εκεί πάνω κάτι μαυροφορεμένα ανθρωπάκια, γκρέμιζαν, κατέστρεφαν, έσπαγαν αγάλματα και ανάγλυφα, διάκοσμο και ό,τιδήποτε άλλο «ειδωλολατρικό». Σας θυμίζει κάτι αυτή η σκηνή; Θυμίζουν κάτι από την σύγχρονη πραγματικότητα τα μαύρα ρούχα;  
    Μήπως τους απεχθείς Τζιχαντιστές, σε θεωρία και πράξη; Μήπως, λοιπόν, χρωστάμε ευγνωμοσύνη στους Τζιχαντιστές επειδή, με τις φρικαλεότητές τους, αποτελούν μια «σήραγγα του χρόνου» με την οποία μεταφερόμαστε, με απόλυτη πιστότητα, στις πιο μαύρες εποχές της ανθρωπότητας, όταν οι χριστιανοί, οι προπάτορες κάθε τζιχαντιστή,  έκαιγαν παπύρους από σπίτι σε σπίτι και γκρέμιζαν ό,τι έργο τέχνης εύρισκαν μπροστά τους;  ΄Εχουν αποτυπώσει  σε εικόνες τους τις καταστροφές, τις περιλαμβάνει η νομολογία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (του μοχλού που επέβαλε για πολιτικούς λόγους τον χριστιανισμό), στους περίφημους Θεοδοσιανό και Ιουστινιάνειο κώδικες που δεν έχουν μεταφρασθεί ποτέ στα ελληνικά, μόνο αποσπασματικά.
       Τις πράξεις  των Τζιχαντιστών τις βλέπουμε στις οθόνες μας,  ανατινάζουν και ισοπεδώνουν ολόκληρες αρχαίες πόλεις, ελληνικές/ελληνιστικές κάποιες απ’ αυτές. Αλλά το πιο ανήσυχο τμήμα της κοινωνίας μας είναι απασχολημένοι με την προετοιμασία της παγκόσμιας επανάστασης, με τέτοια θα ασχοληθεί; Και το μνημονιακό έρεβος να μην υπήρχε, ελάχιστα διαφορετική θα ήταν η αντίδρασή μας κι ο αντίκτυπος των καταστροφών πάνω μας. Αδιαφορούμε για τους εγκλωβισμένους στην Κύπρο 40 χρόνια τώρα, για τις ελληνιστικές πόλεις στην Μεσοποταμία θα νοιαστούμε;  Αλλά πρέπει ν’ ακούσουμε  και τα λόγια των τζιχαντιστών:  «Από τη στιγμή που μπορούμε να καταστρέψουμε τα σύμβολα της ειδωλολατρίας και να επεκτείνουμε το μονοθεϊσμό, θα το κάνουμε» υπόσχεται ένας εξτρεμιστής στο τέλος του βίντεο. (Έθνος, 12-4-2015)
   Να, γιατί χρωστάμε ευγνωμοσύνη στα ανθρωποειδή που καταστρέφουν και δολοφονούν με τον πιο άνανδρο τρόπο και με ιδεολογικό κάλυμμα. Γιατί μας αποδεικνύουν, εν αγνοία τους, ποιος είναι ο αληθινός εφιάλτης της ανθρωπότητας, ποιος την διαιρεί, την ωθεί στο μίσος για το Άλλο, το διαφορετικό: Η αυτού αθλιότης, ο μονοθεϊσμός. Αφ’ ότου επεβλήθηκε, δια της βίας και με διατάγματα που επί 210 χρόνια διέταζαν την δολοφονία και τον ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ των ειδωλολατρών, την ισοπέδωση των ναών και των αγαλμάτων τους και την πυρπόληση των βιβλίων τους, άλλαξε ο κόσμος και οι άνθρωποι, δυστυχώς.  (Δεν επαρκεί ο χώρος για στοιχεία, υπάρχουν στους προαναφερθέντες κώδικες).
   Την δυτική διανόηση δεν την απασχόλησε ποτέ  το ζήτημα του μονοθεϊσμού και των ομογάλακτων αιρέσεών του (χριστιανισμός, μωαμεθανισμός), εκτός εξαιρέσεων (Νίτσε, Καμύ κ.α).  Βρήκε αντίδοτο στην ιδιοτελή ατολμία της, υποστηρίζοντας κοσμοθεωρίες που παραβλέπουν  προκλητικά την συντριβή της ανθρώπινης ψυχής από τον μονοθεϊσμό, οι δολοφονίες των χριστιανών στην Κένυα, οι εμφύλιοι εκχριστιανισθέντων και εξισλαμισθέντων ανιμιστικών λαών σε Αφρική και Ασία, τι άλλο δηλώνουν; Παράδειγμα, ο Μάρξ  που διολίσθησε και σε  πανηγυρικό υπέρ του χριστιανισμού: «….αυτό το κράτος δεν έχει ακόμα κατορθώσει  να εκφράσει σε γήϊνη ανθρώπινη μορφή, μέσα στην πραγματικότητά του σαν κράτους, την ανθρώπινη βάση του, που πληθωρική της έκφραση είναι ο χριστιανισμός ». Το Εβραϊκό ζήτημα, σ. 80 κ.έ., εκδ. Οδυσσέας, μετφ: Γιάννης Κρητικός). Πληθωρική έκφραση με τα όλα της. Πώς αλλοιώς όμως θα καταδίκαζε, ο μέγας επαναστάτης, την Ελληνική Επανάσταση; Αλλά ούτε αυτό το θυμόμαστε.
 
   Όμως η σκόνη από τα ερείπια των πόλεων που ανατινάζουν κι απ’ τα αγάλματα που κομματιάζουν οι Τζιχαντιστές, αντί να καλύπτει, κονιορτοποιεί τις προφάσεις της δυτικής διανόησης που προσποιείται  πως δεν καταλαβαίνει πού οφείλεται η κατάπτωση της μεταχριστιανικής-μεταμουσουλμανικής ανθρωπότητας, με τις εξαίρετες και ευπρόσδεκτες εξαιρέσεις τους βέβαια που, βέβαια,  βασίστηκαν στον διωχθέντα, λοιδορηθέντα και καταστραφέντα ελληνικό πολιτισμό. Τι αναγέννησε η Αναγέννηση;
     Η σκόνη θέτει κι ένα καίριο ερώτημα, στο οποίο η απάντηση  δίνεται με προσομοιωτή, με την 1500ετή εμπειρία της ανθρωπότητας. Στο ερώτημα, λοιπόν, τι είναι ο κόσμος μας,  την απάντηση δίνουν, εμμέσως αλλά ακριβέστατα, οι  Τζιχαντιστές. Είν’ ένας κόσμος που βασίσθηκε πάνω στην καταστροφή του Άλλου, στο μίσος, στο αίμα του ΄Αλλου, του Αλλόδοξου. Σκεφθείτε πώς θα είναι ο κόσμος μετά 1500 χρόνια, αν επικρατήσουν οι τζιχαντιστές. Αλλ’ αυτός ο μελλοντικός «κόσμος» των τζιχαντιστών είναι ο σημερινός, ο δυτικός κόσμος μας, θεμελιωμένος απ’ τους επικρατήσαντες χριστιανούς.  Όλα τα ερωτήματα  απαντώνται μέσω των κινητών τηλεφώνων των Τζιχαντιστών, που  δεν είναι μόνο παρόν και μέλλον, δυστυχώς, είναι, δυστυχώς, αντεστραμμένο χρονικά και το δικό μας παρελθόν. Τι κόσμος περιμέναμε, λοιπόν, να προκύψει από ένα τέτοιο μισαλλόδοξο παρελθόν, που επιπλέον ουδείς διανοείται να αντιμετωπίσει;

 

Print Friendly

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ολα τα γνωστα αλλα αποσιωπιηθεντα απο τη σκονη της ιστοριας,εδω αναδεικνυονται και προκαλουν τη σκεψη.
    Ευχαριστουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here