Ευρωδιαφθορά και ευρωπαϊκός διχασμός

Της Σοφίας Καϊτατζή-Γουίτλοκ

 

Πυκνώνουν οι αποκαλύψεις διαφθοράς κορυφαίων αξιωματούχων της ΕΕ. Σύντομα θα αναζητούνται, μετρημένοι στα δάκτυλα, οι καθαροί και αδιάφθοροι. Το Ευρω-ενωσιακό πολιτικο-οικονομικό περιβάλλον όζει, αφού η διαφθορά αποτελεί ‘το ισχύον πλαίσιο’ στο νεοφιλελεύθερο ανταγωνισμό. Η φοροδιαφυγή πολυεθνικών στο Λουξεμβούργο ήταν γνωστή. Συγκρινόταν άλλωστε με ανάλογες παρεκβάσεις στην Κύπρο, ωστόσο αντιμετωπίστηκε τελείως διαφορετικά. Σοκάρει κυρίως η ‘καθολικότητα’ του ‘μοντέλου διαφθοράς του δουκάτου’ επί πρωθυπουργίας Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που αντανακλά σ’ ολόκληρη την Ένωση και στις ηγεμονικές της δυνάμεις. Γιατί ‘ποινικοποιήθηκε’ με πρωτοφανείς μάλιστα διαδικασίες το συγγενές μοντέλο της Κύπρου, ενώ το Δουκάτο διατήρησε ασυλία; Μα, παρέμενε αήττητο λόγω ισχυρότερης διαπλοκής: της εξουσίας που κατείχε ο Γιούνκερ ως πρόεδρος του Γιούρογκρουπ. Η είδηση της σύλληψης του Πορτογάλου πρώην πρωθυπουργού Ζοζέ Σόκρατες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και διαφθορά αφορά πρόσωπο επίσης εμπλεκόμενο στην ‘κρίση χρέους και δανειοδότησης’ της Ευρωζώνης. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε. Είναι ασταμάτητο το ποτάμι των αποκαλύψεων που εφεξής θα διογκώνεται κατακλυσμιαία. Ουδόλως συμπτωματικά άλλωστε εκδηλώνονται ήδη αλληλοκαρφώματα κορυφής.

Τον χορό έσυρε πρώτος ο Γιούνκερ αφού, όμως, αποχώρησε από την προεδρία του Γιούρογκρουπ. Μέμφθηκε την «προτεσταντική ηθική» όσων απεργάζονταν την έξωση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (scenario Grexit), δακτυλοδεικτώντας το μοιραίο δίδυμο: Μέρκελ-Σόϊμπλε και τους δορυφόρους τους (Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία). Κατόπιν, τη σκυτάλη πήρε ο Όλι Ρεν. Παρομοίως, αφού αποχώρησε από κομισάριος, αποκάλυψε εγκληματική σκληρότητα κατά της Ελλάδας, νίπτοντας τας χείρας του για τις δικές του ποινικές ευθύνες. Ακολούθησε ο βαν Ρομπάϋ, με παρόμοια λογική. Όντας πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αυτοπαρουσιάστηκε ως οιονεί γλάστρα, όπου ενόσω οργανωνόταν η εγκληματική λιτότητα κατά της Ελλάδας, αυτός κοίταζε άναυδος.

Οι μαρτυρίες για παράλογες και μισάνθρωπες στάσεις Ευρωπαίων ‘ηγετών’ βρίθουν και πολλαπλασιάζονται. Για παράδειγμα, εκπλήσσει η καυστικότητα του πρώην υπουργού οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάϊτνερ, για τον ανορθολογισμό και την τιμωρητική μανία των εταίρων κατά της Ελλάδας. Τόσο στο βιβλίο ‘Stress Test’, (2014), όσο και στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο Γκάϊτνερ είναι καταπέλτης κατά της συμπυκνωμένης ηλιθιότητας Ευρωπαίων ηγετών, όπως το βλέπει.

Ταυτόχρονα, είναι εκκωφαντική η ομοβροντία οικονομολόγων παγκόσμιας εμβέλειας οι οποίοι κατακεραυνώνουν την ‘εξοντωτική πολιτική λιτότητας’ ως υποκριτική, βάναυση και επικίνδυνη (Kaitatzi-Whitlock, 2014). Αποκαλύπτονται ανομήματα Ευρω-αξιωματούχων που πυροδότησαν την κρίση. Συγκεκριμένα, ο Thomas Piketti στο νέο βιβλίο του ‘Κεφάλαιο: στον Εικοστό-πρώτο Αιώνα’, (‘Capital in the Twenty-first Century) σημειώνει: «Σημείο κλειδί στην ελληνική κρίση υπήρξε η αναγγελία της ΕΚΤ τον Δεκέμβριο του 2009 ότι δεν θα δεχόταν πλέον Ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση εάν η Ελλάδα υποβιβαζόταν από τις εταιρείες μέτρησης πιστοληπτικής ικανότητας (παρότι δεν προβλέπεται τίποτε στο καταστατικό της ΕΚΤ το οποίο να την υποχρεώνει να κάνει κάτι τέτοιο)» (2014:649,υπ.26). Αναδεικνύοντας την καταστατικά μη-προβλεπόμενη κίνηση της ΕΚΤ, ο Πικετί υπονοεί σαφώς εχθρική, ποινικά διερευνήσιμη πράξη των Ζ. Κ. Τρισέ και ΕΚΤ. Ποια ήταν τα κίνητρα να αφήσουν έκθετα τα ελληνικά ομόλογα, διακυβεύοντας το Ευρώ;

Η αυθαίρετη υπονόμευση της πιστοληπτικότητας της χώρας αντίκειται σαφώς στην αποστολή κάθε κεντρικής τράπεζας, η οποία συνίσταται στη διασφάλιση κλίματος ηρεμίας στο οικονομικό σύστημα. Μήπως οι Τρισέ, Άσμουσεν, Σόϊμπλε επεδίωκαν να κάνουν τη δική μας κρίση, δική τους ευκαιρία; Πρόκειται για κίνηση αυτοεκπληρούμενης προφητείας; Σίγουρα πολλοί αναλυτές αναδεικνύουν την κερδοσκοπική εκμετάλλευση των επιπτώσεων εκείνων των καταστατικά ‘απρόβλεπτων πράξεων’.

Ποια η ουσία και ο κοινός παρονομαστής των παραπάνω καταθέσεων; Πρώτον, επιβεβαιώνουν ως ‘γεγονός’: την οπορτουνιστική πρόκληση της χρηματοδοτικής ασφυξίας στον Ευρωπαϊκό Νότο. Δεύτερον, επικρίνουν τη διαστροφή του ανορθολογισμού και της αναλγησίας στην θεραπεία του προβλήματος, αφότου η φωτιά ξέσπασε και η κρίση πήρε απειλητικές διαστάσεις, διακυβεύοντας την Ευρωζώνη. Τρίτον, τεκμηριώνουν το μένος κατά της Ελλάδας στην οποία επιβλήθηκαν εξοντωτικά μέτρα που μεταβαπτίστηκαν σε: ‘διάσωση’. Ενώ, όμως όλοι συμφωνούν ότι «ήταν λάθος η λιτότητα» γιατί άραγε το Ευρω-ιερατείο επιμένει στην τυφλή εφαρμογή του λάθους;

Οι οδυνηρές αλήθειες συνειδητοποιούνται. Έστω και την ύστατη στιγμή, κάποιοι, όπως οι συστημικές Τράπεζες, αναδύονται από τον Ευρωλήθαργο, αψηφώντας τους ‘μονόδρομους’ της παθητικής Ευρωσυμμόρφωσης που υποθηκεύει θανάσιμα τη χώρα. Αντιλαμβάνονται επομένως ότι η εμμονή στα ιδεολογικοποιημένα ‘μεταρρυθμιστικά μέτρα’, εξυπηρετεί την εν ψυχρώ λεηλασία της χώρας και την αναπτυξιακή της καταστολή. Η ‘αρπαγή’ των δικαιωμάτων προβολής Ελληνικών ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων από την Ντόϊτσε Τέλεκομ μέσω της συνδρομητικής (!) ΟΤΕ-TV είναι τρανταχτό κρούσμα. Έπρεπε, βέβαια, να προηγηθεί το εθνικά αυτοκτονικό σφράγισμα της ΕΡΤ.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here