Επιστρέψτε τα 14.674 ευρώ και το βραβείο κε Δημητριάδη!

Του Αλέξανδρου Ασωνίτη,
Συγγραφέα, συντονιστή της  σχολής «Ανοιχτή Τέχνη»
Ο θεατρικός συγγραφέας, και επίδοξος, εύελπις μυθιστοριογράφος, κ. Δήμητρης Δημητριάδης, σε άρθρο του στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Lifo» ανακοίνωσε, όπως έχει κάθε δικαίωμα,   ότι: «Ανήκω σε έναν λαό τον οποίο βδελύσσομαι. Το βδέλυγμα είναι αυτός ο λαός. Ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός είναι ένα βδέλυγμα … Βρίσκεται σε πλήρη διαθεσιμότητα για να γεννάει μόνο τέρατα…» κ.λπ κ.λπ κ.λπ. Θαυμάζοντας την  σκέψη και τα καταπληκτικά ελληνικά του, που θέλγουν τους επαγγελματίες κατάπληκτους, θυμίζουμε ότι ο διαπρέπων στην Γαλλία βδελυσσόμενος  κος Δημητριάδης έχει τιμηθεί το 2003 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το μυθιστόρημά του: «Ανθρωπωδία». Το Βραβείο δεν ήταν ένα στεφάνι δάφνης μόνο. Συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο ύψους14.674 ευρώ.
    Ο κύριος Δημητριάδης, λοιπόν, έλαβε 14.674 ευρώ μαζί με το βραβείο από εκπροσωπούντες τον  λαό τον οποίο «βδελύσσεται και είναι βδέλυγμα» κ.λπ, κ.λπ, κ.λπ. Συνεπώς, οφείλει ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΙΟΛΑΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΙΟ. Αλλοιώς, ευλόγως θα δώσει λαβή για χαρακτηρισμούς ανοίκειους που θα τρώσουν το αναμφισβήτητο κύρος του.
    Είναι πλέον ή βέβαιο, όμως, ότι θα τα επιστρέψει, όπως συνάγεται απ’ την πολυετή δημόσια παρουσία του.  Όσο για   ο βραβείο, που συνοδευόταν από 14.674 ευρώ του βδελυρού λαού, κι αφορούσε, όπως είπαμε, το μυθιστόρημά του «Ανθρωπωδία», αξίζει να  θυμίσω κάποιες λεπτομέρειες.
      Λεπτομέρεια πρώτη: το βραβευθέν μυθιστόρημά του δεν ήταν ολοκληρωμένο, ήταν ημιτελές! Επρόκειτο να ολοκληρωθεί, κατά δήλωση του Δ.Δ, σε δέκα τόμους. Αλλά το 2003 ο Δ.Δ κυκλοφόρησε, όπως αναγράφεται στην Βιβλιονέτ, μόνο τον πρώτο αλλά και τον έβδομο τόμο ταυτόχρονα! Παγκόσμια ρηξικέλευθη πρωτοτυπία, ασφαλώς, ασφαλέστατα. Γι’ αυτούς τους δύο τόμους βραβεύθηκε όμως, για το ημιτελές μυθιστόρημά του! Άρα είναι εν ταυτώ και φέρελπις και εύελπις μυθιστοριογράφος! Άγνωστο παραμένει, ωστόσο,  αν ολοκλήρωσε το πόνημά του ή αν τον εμποδίζει το βδελυρό βδέλυγμα ή αν, με την πάροδο τόσων ετών, πέθανε κιόλας «ο κλεισμένος στο σπίτι του, κατάκοιτος ήρωας» του βραβευμένου μυθιστορήματός του.
    Λεπτομέρεια δεύτερη: Πρόεδρος της επιτροπής κρατικών βραβείων που βράβευσε το ημιτελές μυθιστόρημα τού οπωσδήποτε φερέλπιδος κ Δημητριάδη, ήταν ο κος Γεώργιος Βέλτσος, γνωστός για τις, επί χρόνια αμέτρητα, εκπομπές του στην κρατική τηλεόραση, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, μέγας θαυμαστής του κ. Σημίτη, του Λακάν, του Ντεριντά, και επί δεκαετίες επιφυλλιδογράφος του Βήματος και των Νέων. Κατά  ομολογία και δήλωση,  λοιπόν, του ίδιου του Προέδρου Βέλτσου, υπήρξε και παρασκήνιο, καθόλα χαριτωμένο μάλιστα και βδελυρό ουδόλως (το διαβάζουμε  στον ιστότοπο: «παρέμβαση, πνευματική επιθεώρηση Κοζάνης» και ακούστηκε κατά το: «εναρκτήριο εισαγωγικό λάκτισμα της βραδιάς, αφιερωμένη στον Δημήτρη Δημητριάδη, την 9η Μαΐου 2013», ο οποίος κος Δ.Δ. παρίστατο στην εκδήλωση):
     «Οπως έλεγε ο κ. Βέλτσος, πρόεδρος της επιτροπής κρατικών λογοτεχνικών βραβείων κάποτε, με το βραβείο λογοτεχνίας το 2003 βαθμολόγησαν την «Ανθρωπωδία», χωρίς να την έχουν διεξέλθη οι κριτές της, ομολογώντας καλοπροαίρετα την αναγνωστική ασφυξία που νιώθει ο αναγνώστης ενώπιόν της».
    Δηλαδή, παρουσία του κου Δ.Δ., αποκαλύφθηκε και ανακοινώθηκε δημοσίως  ότι ο Πρόεδρος των Κρατικών Βραβείων Βέλτσος είχε ομολογήσει πως βράβευσαν τον  κο Δ.Δ. χωρίς τα μέλη της κριτικής επιτροπής να διαβάσουν,  λόγω αναγνωστικής ασφυξίας (!!!), το ημιτελές μυθιστόρημά του!!!! Προσέξτε και την ανακρίβεια του ομιλητή, κι απορώ γιατί δεν αντέδρασε ο  αβδελυρός τιμώμενος, εκτός αν αντέδρασε  βέβαια και δεν αναφέρεται: Ο κος Βέλτσος δεν ήταν Πρόεδρος κάποτε, ήταν Πρόεδρος την χρονιά που τού έδωσαν το βραβείο!
     Εκείνα τα χρόνια είχε, βέβαια, ακουστεί μετ’ εκνευριστικής επιτάσεως  πως ο κ Δ.Δ. βραβεύθηκε επειδή  ο κος Γεώργιος Βέλτσος είναι επιστήθιος  φίλος του. Ζηλοφθονία ή πραγματικότητα; Δεν το γνωρίζω. Θα αναφέρω, όμως,  ένα ανέκδοτο που κυκλοφορούσε ευρέως στον εκδοτικό χώρο τότε: Την «Ανθρωπωδία» εξέδωσαν οι εκδόσεις Καστανιώτη. Σε κάποιο σημείο του ημιτελούς βραβευμένου μυθιστορήματός του ο κ. Δ.Δ. έχει τέσσερις ή πέντε σελίδες μόνο με ένα: «ααααααα». Από τις εκδόσεις του πρότειναν ευγενικά, για να μη χαλάσουν τόσες σελίδες (π.χ.: 5 σελίδες x 2.000 βιβλία τιράζ =10.000 σελίδες), να  περιορίσει το «ααααααα» σε μία ή δύο σελίδες. Ο κος Δ.Δ. επέμεινε και  το βιβλίο κυκλοφόρησε με τέσσερις ή πέντε σελίδες που περιέχουν μόνο ένα «αααααα»!!! Το ανέκδοτο εδράζεται άραγε σε πραγματικό γεγονός; ΄Η, αν εδράζεται,  να υποθέσουμε πως  ο τάλας ήρωας του μυθιστορήματος εξεπλάγη, «αααααααα», πρωθύστερα για την  βράβευσή του;
     Ο βραβευθείς, λοιπόν, από κρατική επιτροπή που δεν διάβασε ποτέ το ημιτελές μυθιστόρημά του,  κος Δ.Δ (που  στις αρχές της σταδιοδρομίας του είχε και την έμπρακτη στήριξη του γνωστού αριδείκετου  μεταφραστή κου Μαρωνίτη), οφείλει να επιστρέψει αμέσως και τα 14.674 ευρώ και το βραβείο, αφού αμφότερα προέρχονται από τον «βδέλυγμα λαό που ο ίδιος βδελύσσεται» κλπ κλπ.  Αποκομίζει ικανά χρήματα, υποθέτω και εύχομαι, από την  σταδιοδρομία του στην ένδοξη Γαλλία.
     Γιατί καταλαβαίνει, είμαι σίγουρος, πως μόνο αν επιστρέψει τα 14.674 ευρώ και το βραβείο (κάτι που όφειλε βέβαια να είχε κάνει πριν το εξομολογητικό, αυγουστίνειο  άρθρό του), ο κος Δημήτρης Δημητριάδης θα έχει την ευκαιρία να μην πεθάνει σα συγγραφέας, πριν καν γεννηθεί και υπάρξει σα  συγγραφέας. Πράγμα που, ωστόσο, φοβάμαι πως πολύ δύσκολα θα αποφύγει (αν δεν έχει ήδη συμβεί).
Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Εύγε! Δεν τα ήξερα αυτά που γράφεις, απλώς έπρεπε να ειπωθούν για να αναπαραστήσουν τη σαπίλα της κλίκας του(ς) και την κομπορρήμονα ξεφτίλα του(ς).

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here