Δύο καλλιτέχνες στην ηλεκτρική καρέκλα…

THΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ

Ενας ταλαντούχος βιολιστής και ένας βραβευμένος ηθοποιός πήραν στα χέρια τους την καυτή πατάτα του Υπουργείου Παιδείας.
Πάνε πολλά χρόνια από τότε που ο Νίκος Φίλης εγκατέλειψε τη μουσική και το αγαπημένο του βιολί για να αφοσιωθεί σε μια άλλη μεγάλη αγαπημένη. Τη πολιτική. Που τον κέρδισε οριστικά. Ηταν 14 χρονών όταν σταμάτησε τα μαθήματα βιολιού που παρακολουθούσε με λατρεία από μικρό παιδί στο Ωδείο της οδού Φειδίου.

Μαθητής ακόμα στα 17 του χρόνια, εντάχθηκε στον Ρήγα Φεραίο, τη νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού στην οποία διετέλεσε και γραμματέας. To μικρόβιο της πολιτικής ήταν στο DNA του. Ο πατέρας του, τον οποίο έχασε όταν ο Νίκος Φίλης ήταν 11 ετών, δικηγόρος στο επάγγελμα, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα του Αλέξανδρου Σβώλου, γνωστού και ως πρωθυπουργού της κυβέρνησης του Βουνού. Είχε φυλακιστεί μάλιστα στο Μεσολόγγι στην διάρκεια του εμφυλίου. Η αδερφή του πατέρα του, η Ελένη Πανά, είχε ενεργό δράση στην τοπική αυτοδιοίκηση και είχε διατελέσει πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου. Η πορεία του Νίκου Φίλη στην πολιτική ήταν επομένως μονόδρομος.

Από τη Νομική στη Δημοσιογραφία

Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει η Μουσική δεν ήταν δυνατόν να το κάνει η Νομική Επιστήμη. Ο Νίκος Φίλης ολοκληρώνει τις σπουδές του στην Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ήταν το όνειρο του πατέρα του, όπως άλλωστε κάνουν και τα δύο αδέρφια του ο Δημήτρης και η Αναστασία, αλλά δεν ασχολείται ποτέ με τα Νομικά. Λοξοδρομεί και παίρνει το δρόμο της δημοσιογραφίας στον οποίο και διαπρέπει . Αρχικά εργάζεται στην Επικαιρότητα, μετά στον ραδιοφωνικό σταθμό «Φλας» και τελευταίος σταθμός η εφημερίδα «Αυγή», στην οποία και διετέλεσε διευθυντής για 7 χρόνια.

Οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις στην δημοσιογραφία δε στάθηκαν εμπόδιο στην πολιτική του διαδρομή. Σταθερός στις πολιτικές του πεποιθήσεις υπηρετεί με πάθος το χώρο της αριστεράς. Η διάσπαση του ΚΚΕ εσωτερικού τον βρίσκει στο πλευρό του Γιάννη Μπανιά ενώ το 1989 εντάσσεται στον Ενιαίο Συνασπισμό του οποίου ηγείται η Μαρία Δαμανάκη.

Στις εκλογές του περασμένου Γενάρη, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση, ο Νικος Φίλης εγκατέλειψε την Αυγή και την δημοσιογραφία για να υπηρετήσει την πολιτική. Στην πρώτη γραμμή τώρα.

Η ηλεκτρική καρέκλα του Υπουργού Παιδείας, « καρέκλα ευθύνης» την χαρακτήρισε ο ίδιος μετά την ορκωμοσία του, είναι τώρα μια ενδιαφέρουσα πρόκληση και ένα μεγάλο στοίχημα για τον πολλά υποσχόμενο πολιτικό Νίκο Φίλη καθώς η θητεία του ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν, κατά γενική ομολογία, ιδιαιτέρως επιτυχημένη.
Η θέση του Υπουργού Παιδείας δεν ήταν μια επιλογή επιθυμητή για εκείνον. Η απόφαση ανήκει αποκλειστικά στον Αλέξη Τσίπρα με τον οποίο ο Νίκος Φίλης διατηρεί στενή και ειλικρινή σχέση εδώ και πολλά χρόνια.

Τα νέα του, υπουργικά πλέον καθήκοντα, θα τον υποχρεώσουν να αλλάξει συνήθειες και να πάει κόντρα στις επιλογές του. Θα χρησιμοποιήσει υπηρεσιακό αυτοκίνητο ενώ μέχρι τώρα μετακινείτο με τα Μέσα Μαζικης Μεταφοράς. Θα υποχρεωθεί πιθανότατα, να έχει αστυνομικό φρουρό, που μέχρι τώρα δεν δεχόταν. Θα εγκατασταθεί σε παραδοσιακό υπουργικό γραφείο και μάλιστα αυτοκρατορικό ( το γραφείο του Υπουργού Παιδείας είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις και ιδιαίτερης χλιδής καθώς δημιουργήθηκε σε εποχή ευμάρειας και πλούτου, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στο Μαρούσι )ενώ μέχρι τώρα δεν διατηρούσε κανένα γραφείο και όλες του οι συναντήσεις γίνονταν στο καφενείο της Βουλής.

Αναλαμβάνει ένα δύσκολο χαρτοφυλάκιο στη χειρότερη χρονική συγκυρία. Με χιλιάδες ελλείψεις εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα, με πολλά σχολεία, κυρίως στην νησιωτική χώρα, ακόμη κλειστά, με το ΦΠΑ 23% να έχει ανοίξει πληγές στην ιδιωτική εκπαίδευση, με μείζονα θέματα ανοιχτά, όπως η αξιολόγηση, με αμέτρητα αγκάθια στο χώρο της μεταλυκειακής εκπαίδευσης. Και όλα αυτά χωρίς να έχει στη διάθεσή του τα αναγκαία κονδύλια.

Ένα είναι σίγουρο: Ότι δεν υπάρχει κανένας συνάδελφός του που να ζηλεύει τη θέση του στο Υπουργείο Παιδείας…

 Θεοδόσης Πελεγρίνης

Αν η τοποθέτηση του Νίκου Φίλη στο Υπουργείο Παιδείας ήταν έκπληξη, η τοποθέτηση του Θεοδόση Πελεγρίνη στη θέση του Υφυπουργού Παιδείας, ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ακόμη και για τον ίδιο. Το κινητό του τηλέφωνο ,χτύπησε το βράδυ της περασμένης Τρίτης, την ώρα που παρακολουθούσε τον αγώνα του Ολυμπιακού με την Ξάνθη. Ανυποψίαστος. Φάνηκε άλλωστε και στις πρώτες φειδωλές δηλώσεις του, αμέσως μετά την ορκομωσία του.

Αν και είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, η υπουργοποίησή του ήταν ξάφνιασμα ακόμη και για τους γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα. Η αποδοχή της πρότασης του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, δεν πρέπει να ήταν για τον πρώην πρύτανη, εύκολη υπόθεση. Πως θα συνδυάσει τα νέα του αυξημένα και άνοστα καθήκοντα, με την μεγάλη του αγάπη για το θέατρο;

Μια αγάπη που του χάρισε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας για τον ρόλο που υποδύθηκε στην ταινία του Δημήτρη Πιατά, πριν ένα χρόνο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Λονδίνο. Η ταινία απέσπασε ακόμη τα βραβεία καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου σεναρίου.

Κατάφερε μάλιστα να παντρέψει το θέατρο με την άλλη μεγάλη του αγάπη. Τη φιλοσοφία. Με την πεποίθηση πως φιλοσοφία και θέατρο είναι χώροι συγγενικοί και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον, έστησε και παρουσίασε για 6 χρόνια από το 2006-2012 στο Μέγαρο Μουσικής, τη σειρά « Η Φιλοσοφία στην Σκηνή» . Ηταν 14 πρωτότυπα θεατρικά έργα για τη ζωή και τη δράση κορυφαίων φιλοσόφων ( Θαλής, Ηράκλειτος, Πυθαγόρας, Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης, Καρτέσιος, Νϊτσε, Σοπενχάουερ κ.α).

Στη σκηνή του θεάτρου
Αλλά δε σταμάτησε εδώ. Εγραψε το μονόλογο « Φθορά » που παρουσίασε ο ίδιος το χειμώνα του 2012 ενώ λίγο αργότερα ανέβασε το έργο του « Ιουλιανός» με τον Κώστα Καζάκο, στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Το ίδιο έργο παρουσιάστηκε και στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 2013. Πέρσι το χειμώνα, πρωταγωνίστησε στο έργο που έχει γράψει ο ίδιος « Ένα τριήμερο στην Εξοχή» στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Στο ενεργητικό του έχει και αξιόλογη τηλεοπτική παρουσία. Από το 1999 μέχρι το 2002 παρουσίασε στην δημόσια τηλεόραση τηλεοπτικές εκπομπές φωτίζοντας κορυφαίες στιγμές της νεότερης Ελλάδας μέσα από τα οράματα και τη δράση ξεχωριστών ιστορικών μορφών και γνωστών διανοουμένων.

Φιλοσοφία, διδασκαλία, συγγραφή, θέατρο. Δρόμοι παράλληλοι για τον πρώην πρύτανη που επιμένει να ψάχνεται διαρκώς. Τώρα καλείται να υπηρετήσει και την πολιτική που μπήκε ουρανοκατέβατη στη ζωή του. Από ένα πόστο το οποίο γνωρίζει, λόγω της μακράς θητείας του στα πανεπιστημιακά πράγματα. Το στοίχημα μεγάλο μιας και η κατάσταση στην παιδεία μπάζει από παντού. Το σίγουρο είναι ότι η θέση αυτή δεν θα του προσφέρει το χειροκρότημα που του έδινε η σκηνή…..

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here